.Hünerli Bayanlar.

Merak edenler için kısa! bir mektup yazdım :)

2012-02-14T13:53:00.000+02:00

Sevgili Hanımlar;
Öncelikle en son söylemem gereken şeyi en başta -her zamanki gibi :)- söylüyorum;
Çoook şekersiniz… :)
Aramanız, sormanız, merak etmeniz, gerek yorumlar ile gerekse mailler ile bunu anlatmanız beni çok duygulandırıyor inanın...
Normalde bir insanın birkaç gün sesi soluğu çıkmayınca en fazla en yakınları arar -bu da genellikle anne olur- “nasılsın, sesin soluğun çıkmıyor, bir arayayım dedim” der.
Ben ne kadar şanslı biriyim ki etrafımda beni bir anne şefkati ile merak eden, sağlığımdan endişe eden, “siz iyi iseniz sorun yok ama hiç değilse bize iyi olduğunuzu bildirin” diyen sizler varsınız.
Bunun dünyadaki en büyük servet, en büyük zenginlik olduğunu düşünüyorum.
Küp küp altınlarım olmuş ama biri çıkıp da “neredesin, iyi misin?” dememiş ne anladım ben o işten, o paradan. :)
Velhasıl kelam çok çok çok teşekkür ederim ilginiz için.

Kısaca anlatmak gerekirse; çok şükür iyiyim, sağlığım, huzurum ve keyfim yerinde…
Bugünlerde çok yoğun çalışan ama kendimi hobisini işi haline getirebilmiş şanslı biri olarak gördüğüm için bundan hiç şikayetçi olmayan bir haldeyim. :)
Hem en çok sevdiğim şey olan şeker kurabiyeleri süslüyorum hem de birbirinden tatlı cıvıl cıvıl hanımlar ile keyifli vakit geçiriyorum, daha ne isterim. :)
Bu aralar henüz bebek kıvamında olan www.mugehuner.com a biraz daha fazla zaman ayırıyorum evet ama o da kısa kısa yazılar, yaptığım çalışmaları yayınlamaktan ibaret…

Hünerli Bayanlar’ı ihmal ettiğim için bana sitem edenleriniz var, yanlış anlamayın buna da saygı duyuyorum ve hatta seviniyorum. Ama lütfen şunu unutmayın; sık güncelleme yapamamak beni sizlerden kat ve kat daha çok üzüyor.
Takdir edersiniz ki bu blog benim hobim, işimden arta kalan zamanlarımı ayırdığım, huzur bulmak için oluşturduğum bir sayfa.
Ayrıca biliyorsunuz ben bir tarifi yayınlamadan önce defalarca test edip, emin olduktan sonra sizinle paylaşıyorum.
Bunu bir görevmiş gibi yapıp, sırf bloğu güncellemek adına eklenmiş tarifler ve hatta kurulmuş sofralar ne bana, ne size keyif verecektir.
Bunu istemeden yapmış olmanın yaydığı enerji hemen size geçecektir.

Aslında yeni bir blog açmayıp, çalışmalarımı burada da paylaşabilirdim ve sizlere daha sık ses etmiş olurdum ama bunu istemedim.
Çünkü ben Hünerli Bayanlar’ın zamansız bir yemek dergisi olarak kalmasını hayal ediyorum.
Bundan yıllar sonrada Yayla Çorbası veya Havuçlu Kek tarifi arayan birinin ziyaret edeceği sadece yemek tarifleri, pratik bilgiler ve sofra dekorasyonlarının yer aldığı bir yemek dergisi.Bu nedenle henüz yolun başında iken mugehuner.com u oluşturarak iki konuyu birbirinden kesin çizgiler ile ayırmak istedim…

Umarım sizlere içimdeki samimi duyguları bu satırlar ile anlatabilmişimdir, çok uzun yazmadan her kelimeye birçok anlam yükleyerek yazmaya çalıştım ama nerde, yine oldu destan. :)
Son olarak, sizlere yapamayacağım vaatlerde bulunmuyorum, son yazılarımın hemen hepsinde fark ettim ki, “şöyle toparlanacağım”, “böyle bomba gibi döneceğim” diye diye epey içinizi baymışım. :)

O yüzden diyorum ki, fırsat bulduğumda, şöyle adam gibi bir misafir sofrası kurduğumda :) yeni bir şeyler denediğimde hemencecik buraya ışınlanacağım, söz. :)
Ha bu arada; beni merak edenler; facebook sayfamı ziyaret edebilirler.
Blog yazısı gibi uzun bir hazırlık gerektirmediği için :) sık sık oradan ses ediyorum, haberiniz olsun… :)

Hepinizi çok ama çok seviyorum, -ciddiyim, tanışmıyor olabiliriz evet ama ben sizi çoook seviyorum- en kalbi duygularım ile sevgilerimi, selamlarımı gönderiyorum.
Sağ olun, var olun, iyi ki varsınız…

2011'in Son Kahvaltı Sofrası :)

2011-12-27T18:07:00.000+02:00

UZUN BİR ARADAN SONRA EVDE PAZAR KEYFİ…
Yine aynı şeyi yaptım; kremalı mantarlı makarna gibi tariflerde, tüm malzemelerin yemeğin isminde yer alması gibi, neredeyse bütün yazıyı başlıkta özetledim. :)
Bu kahvaltı sofrasını geçtiğimiz Pazar arkadaşlarımız için hazırladım.
Yazıyı okumadan fotoğraflara hızlıca bir göz atanlardansanız, sofrada; zeytin, peynir gibi klasik kahvaltılıklar dışında pek bir şey olmadığını, kayda değer yeni bir tarif falanda olmadığını hemen fark etmişsinizdir. :)
O zaman bu sofrayı yayınlamamın tek nedeninin; sizleri özlemiş olmam ve bu bahane ile iki satır sohbet etmek olduğunu da anlamışsınızdır. :)

Son zamanlarda deyim yerinde ise insanüstü bir tempo ile çalışıyorum. Özellikle son iki ayda, kurslar nedeniyle haftanın yedi günü çalıştım.
Pazartesi sabahı işe gelirken Çarşamba gibi hissediyorum, Cumartesiyi Çarşamba gibi... :)
Dolayısı ile evimle ve çok sevdiğim mutfağımla hiç istemediğim şekilde mesafeliyim.
Üstelik evimize yeni taşındık sayılır biliyorsunuz ve ben mutfağımın tadını daha doğru dürüst çıkaramadım.
Bu satırları okuyup şikayet ettiğimi düşünmeyin sakın, aksine hayatımdan çok memnunum çünkü çok sevdiğim bir şeyi ve kimsenin zoru ile değil, tamamen kendi isteğim bu olduğu için yapıyorum.
Tek sıkıntım; blogumu istediğim sıklıkta güncelleyememek…

Bu Pazar uzun bir aradan sonra evde olduğum tek Pazar’dı ve bizde toplanmak için neredeyse bir yıldır! ortak bir zaman ayarlamaya çalıştığımız arkadaşlarımız bize kahvaltıya geldiler.
Dolayısı ile bu kez, öncesinde uzun uzun hazırlandığım bir arkadaş daveti gibi değil, uzun bir aradan sonra onlarla birlikte evimde dinleneceğim, keyif yapacağım bir gün olsun istedim.
Bir gün önce anneciğimin hazırladığı zeytinyağlı yaprak sarması, aşure ve benim hazırladığım havuçlu kek ve çikolata kremalı tartlar ile şarküterik nimetleri harmanlayınca ortaya son derece pratik ve beni yormayan bir sofra çıktı :)

Yeni yıl yaklaşıyor hatta geldi bile. :)
Sizlerden yılbaşı sofrası için öneriler isteyen pek çok mail alıyorum. Maillerde verdiğim yanıtı bir kez de buradan sizinle paylaşayım.Bu yıl muhtemelen yeni yıl sofrası kurmayacağım. :(
Uzun ve yorucu geçen haftaların ardından bir iki gün olsa da bir yerlere kaçmak gibi bir hayalim var, bakalım kısmet…
Madem yeni yıl sofrası kurmayacağım bari yeni yıl renklerinde bir kahvaltı sofrası kurayım dedim.
Üstelik sofradaki çeşitler de yılbaşı sofrasına uygun gibi... :)
Örneğin ben; zeytinyağlı yaprak sarma olmadan bir yılbaşı sofrası düşünemiyorum... :)
Aynı şekilde; Çeşnili Zeytinyağ, peynir çeşitleri ve ufak tefek süslemeler ile parti formuna girecek havuçlu kek ve mini tartta bence bir seçenek…
Daha daha ne olabilir? Diyorsanız; pek çok fikrin yer aldığı "Fikrim Geldi!" bölümünü tavsiye edebilirim... :)

Kahvaltı sofrasında sıcak olarak genellikle tek çeşit yapmayı seviyorum, ya bir çeşit börek, ya bir omlet olmadı fondü’de sucuk...
Bu kez mantar ve sosis yapmak istedim ve milföy çanaklarında servis ettim.Sadece kahvaltıya değil, açık büfe sofralarına da çok yakışacak bu tarifi ayrı bir yazıda yayınlamak yerine burada paylaşmak istedim.Taktik yine aynı; uzun süre yazamazsam tarifli ve uzun bir yazı olsun buralarda... :)

Milföy Çanağında Sosis ve Mantar Sote

Malzemeler

8 Adet (kare) Milföy Hamuru
12-13 Adet Minik Sosis
5-6 Adet (iri) Mantar
2 Yemek Kaşığı (tepeleme) Paprika Sosu
1 Tatlı Kaşığı Tereyağ
2-3 Yemek Kaşığı Zeytinyağ
1 Diş Sarımsak
2 Adet Arpacık Soğan
4-5 Adet Defne Yaprağı
1 Çay Kaşığı (kuru) Fesleğen
Tuz, Karabiber

Yapılışı

Öncelikle sosisleri ve mantarı ince ince doğrayın. Soğan ve sarımsağın kabuklarını soyun, sarımsağı bir kez çıtlatın.
Derin bir teflon tavaya tereyağ, zeytinyağ, sarımsak ve soğanları koyun. Orta ateşte 3-4 dk. renkleri şeffaflaşıncaya kadar kavurun.
Mantarları ve defne yaprağını ekleyin ve mantarlar önce suyunu salıp, sonra çekinceye kadar kavurun.Sosisleri ekleyin ve sosislerde iyice kızarıncaya kadar kavurun.
Defne yapraklarını karışımın içinden alın ve paprika sosunu ekleyin.
Damak zevkinize göre tuz, karabiber ve fesleğeni ekleyin. 1 dk. kadar karıştırarak pişirin.
Milföy hamuru biraz yumuşayıncaya kadar tezgahta bekletin.
Muffin kalıbının içine -yağlamadan- her kare bir çukura gelecek şekilde yerleştirin.
Ortasına çatalla delikler açın.
Önceden ısınmış fırında 180 derecede 15-20 dk. pişirin.
Milföy çanakları biraz ılınınca ortasını nazikçe açarak, sosisli karışımı pay edin. Sıcak servis edin.

Not; Evde paprika sosu yok ise Antep tipi biber salçası da kullanabilirsiniz. Diğer biber salçalarını ise çok önermiyorum.
Aynı şekilde defne yaprağı da yok ise hiç kullanmayabilirsiniz. Tadını yüzde yüz değiştirecek bir eleman değil kendisi bu tarifte. :)

Reçel ve fındık kremalarını shot bardaklarında servis ettim bu kez.Bal ve kaymakta eklenince, herkesin çok şirin bulduğu bir tatlı büfesi oldu. :)

Sofraya ek olarak sadece havuçlu kek ve kremalı mini tart yapabildiğimi söylemiştim.
Blogumun meşhur tariflerinden :) Havuçlu Kek’i yarım ölçü ile ve muffin kalıbında pişirdim.Üzerini; bitter çikolatalı pastacı kreması ve kendi hazırladığım şeker hamurundan havuçlar ile süsledim…

Mini tartların tabanı; her zaman kullandığım kurabiye hamuru tarifi... Tam ölçü ile yaparsanız yaklaşık 30 adet taban elde edileceği için ben buzluktaki hamurlarımdan bir parça kullandım.Kreması da; havuçlu keki de süslediğim; bitter çikolatalı pastacı kreması.

Biliyorum ne kadar gönlümden geçse de, yapmak istesem de, yoğunluk nedeniyle, yeni yıl ile ilgili bir yazı yazamayacağım…
O nedenle bu yazı ile sizlerin yeni yılını canı gönülden kutluyorum.
Tek dileğim; yeni yılın hepimize en başta sağlık, huzur, hayırlı rızk ve ağız tadı getirmesi.
Bunlar olduktan sonra evelallah çalışır, hayallerimizi bir bir gerçekleştiririz.

Sevgiler…

Sofrada kullanılan;
Yemek takımı; Karaca....
Çatal-kaşık takımı; Jumbo (2000 modeli)....
İki katlı yeşil cam servis ve şamdanlar; Mudo Concept...
Çay Bardak ve tabakları; Faruk Malhan, İstanbul tasarımı...
Mini cam kaseler, ayaklı porselen servis, minik dikdörtgen servis tabağı, ahşap üçgen servis; Paşabahçe....
Yeşil servis tabakları ve kaseler, porselen iki katlı servis, üçlü servis, porselen çay kaşıkları; Kıbrıs'ta bir mağaza...
Keten masa örtüsü; Çarşaf-iş...
Sofradaki runner; Özel dikim, konsoldaki runner; Boyner Evde...
Kumaş peçeteler; Boyner Evde... Kağıt peçeteler; Ikea...
Peçete halkaları; Müge Hüner...

Eşimin Doğum Günü - 2011

2011-12-08T09:30:00.000+02:00

BİRAZ PASIM GİTTİ Mİ NE :)
İnsanlar yılların ne kadar hızlı geçtiğini, genellikle evliliklerinin yıl dönümleri ile anlarlar.
Her yıl dönümünde; “vay, bir yıl daha geçmiş, beş yıllık evliyiz, ne kadar da çabuk geçiyor zaman” gibi…Benim için bu durum birazcık farklı.
Ben evliliğimiz ile ilgili bu sözleri her yıl, yıldönümümüzde değil, eşimin doğum gününde sarf ediyorum. :)
Zaman nasıl da hızla geçiyor, ne zaman beş yıl oldu inanamıyorum.
Annemin söylediğine göre aynı cümleyi yirmi, otuz yıl sonra da kuracakmışım.
“Daha dün evlendim, ne zaman otuz yıl geçti” diye. :)
Bakalım hayırlısı. :)

Eşime evliliğimizin ilk yılında düzenlediğim parti hala hem onun hem de tüm arkadaşlarımızın dilinde.
Hiç mütevazilik yapmayacağım, hakikaten bir doğum günü partisinde yapılabilecek tüm sürprizlerin, tüm atraksiyonların yapıldığı şahane bir doğum günü olmuştu.
Ertesi yıl -bana göre- gayet başarılı bir organizasyon hazırlamış olmama rağmen, arkadaşlarımızın yüksek beklentileri nedeniyle biraz hayal kırıklığı bile yaşandı. :)
Bende küstüm, iki yıl hiçbir şey yapmadım. :)

Bu yıl 2007 deki partinin artık unutulmuş olacağını ümit ederek :) tekrar minik bir organizasyon yapmaya karar verdim.Üstelik aynı gün verilen bir karar ile…
Hafta içi olması ve arkadaşlarımızın genellikle İstanbul’un en uzak uçlarında oturmaları nedeniyle sadece akrabalar ve birkaç dostumuzun katıldığı minik bir parti oldu.
Daha kalabalık ve bol katılımlı olanını yılbaşında düşünüyorum inşallah... :)

Soframızda; tarifleri basitte olsa daha önce yayınlamadığım birkaç salata tarifi var.
Ayrı ayrı yazılar yerine hepsinin tariflerini bu yazıda vermek ve olurda yine uzun bir süre yazamazsam, sayfada bol tarifli, bol fotoğraflı bir yazı kalsın istedim. :)

Parti düzenlemeye sabah karar verince, doğum günüde hafta içi olunca hazırlıklar için, işten gelince sadece bir iki saatim olduğunu düşündüm önce.
Sonra bin türlü şirinlik ile eşimden izin aldım. :)
Bizi tanıyanlar, eşimin ne zalim bir patron olduğunu ve hafta içi bana kesinlikle izin vermediğini çok iyi bilirler. :)
Sanırım söz konusu kendi doğum günü olunca prensipleri biraz gevşetti. :)
Bende izni koparır koparmaz kendimi attım mutfağa. :)
Ve tam yedi saat! çıkmadım.
Allahım, ne kadar özlemişim saatlerce mutfakta kalmayı.
“Bu kadar saat mutfakta kalıp sadece masadakileri mi hazırladın?” demeyin sakın, mutfakla haşır neşir olanlar çok iyi bilir, bu tarz hazırlıklar çok el oyalayıcıdır, bir kanepenin hazırlanması; aynı sürede birkaç çeşit tencere yemeği çıkabilecek zaman denk gelir.
Oh savunmamı da peşin peşin yaptım, şimdi sofranın detaylarına geçebiliriz. :)

Soframızda neler vardı;

Bonfile ve Mantarlı Dürüm
Zeytinyağlı Biber Dolması
Yoğurtlu Brokoli Salatası
Yoğurtlu, Mayonezli Tavuk Salatalı Kanape
Ton Balıklı Kanape
Pizza
Mini Kumpir
Makaron
Süslü Kurabiyeler
Kara Orman Pastası

Bonfile ve mantarlı dürüm ana yemeğimizdi.
Misafirler içerideyken sıcak sıcak hazırlandı ve ikram edildi.
Eşimin spesiyal tarifi ile bizzat kendisi tarafından yapıldı :) ve her zamanki gibi çok iltifat topladı.
Tarifi için; Ülkü ve Aytaç ile hafta sonu keyfi yazısını tıklayabilirsiniz…
Lavaş olarak Uno’nun Unx marka lavaşını alıyoruz ve çok memnunuz. Soğukken biraz kalın gibi görünüyor ama ısıtınca incecik oluyor, tadı da çok güzel, tavsiye ederim…

Zeytinyağlı Dolma tarifi blogda mevcut. :)

Farklı olarak son zamanlarda her yemeği olduğu gibikendisini de düdüklü tencerede pişiriyorum.

Son derece pratik oluyor, aklınızda bulunsun. :)

Mini kumpir tarifi de blogda var.
Bunların farkı; muffin şeklinde değil, mini patates çanakları şeklinde servis etmiş olmam.
Patatesli harcına biraz kaşar peyniri ve mayonezli harca iki yemek kaşığı “Kühne Sezar Salata Sosu” ekledim.
Sezar sosunu evden neredeyse hiç eksik etmiyorum. Sadece Sezar Salata yaptığımda değil, mayonezli yoğurtlu tüm salatalarda birazcık ekliyorum, gerçekten nefis bir tat veriyor...

Ve mini kumpir gibi, basit ama biraz el oyalayıcı olan kanapeler. :)
Ton balıklı Meze’nin tarifini daha önce sizlerle paylaşmıştım. Ramazan’da keşfettiğim ve aklıma geldikçe hazırladığım bu karışım tam benim damak tadıma uygun, şahane bir meze.
Kanepe içinde çok uygun.
Diğer tarife geçmeden önce, kanepelerde kullanacağım ekmekleri teflon tavada iyice kızarttığımı da belirteyim.Üzerine koyduğunuz malzemeler ekmekleri yumuşatıyor çünkü, kızarttığınız zaman bu yumuşamayı nispeten azaltmış oluyorsunuz.

YOĞURTLU TAVUKLU SALATA (Yalancı Çerkez Tavuğu)

Malzemeler

½ (yarım) Tavuk Göğüs Eti
2 Yemek Kaşığı (tepeleme) Yoğurt
1 Yemek Kaşığı (tepeleme) Mayonez
Tuz, Karabiber
1 Yemek Kaşığı (taze) Limon Suyu
2 Yemek Kaşığı Zeytinyağ
2 Diş (ezilmiş) Sarımsak
1 Çay Kaşığı (silme) Toz Kişniş
8-10 Adet Kornişon Turşu
2-3 Adet (iri kırılmış) Ceviz

Yapılışı

Tavuk etini haşlayın. (Haşlama suyuna bu tarifteki gibi, defne yaprağı, kişniş, tane karabiber eklemenizi özellikle öneririm)
Haşlanmış tavuk etini ince ince didikleyin.
Diğer tüm malzemeleri iyice karıştırın.Karışıma tavuk etini ekleyin ve karıştırın.

Menüde zaten yoğurtlu bir salata olduğu için, brokoli salatasını çiçek çiçek ayırıp sirke sarımsak soslu olarak ikram edecektim.
Ama o telaş sırasında, önüm arkam derken brokoliler o kadar çok haşlanmış ki, çiçekliği filan kalmadı. :(
Bende hemen yoğurtlu salataya çevirdim kendilerini… :)
Bir iki ufak detay eklemesi ile oldukça lezzetli bir salata oldu.
Brokoli sevmeyenler bile; “ama bu başka bir şey sanki” diyerek kaseleri bir güzel boşalttılar. :)

YOĞURTLU KÖZLENMİŞ BİBERLİ BROKOLİ SALATASI

Malzemeler

500 Gr. (ortalama, göz kararı almıştım) Brokoli
2 Adet (iri) Kırmızı Biber
3 Yemek Kaşığı (tepeleme) Yoğurt
2 Yemek Kaşığı (silme) Mayonez
2 Diş (ezilmiş) Sarımsak
1 Tatlı Kaşığı (tepeleme) Toz Kişniş
3-4 Adet (iri kırılmış) Ceviz
Tuz, Karabiber

Yapılışı

Brokolileri çiçek çiçek ayırın ve 1 tatlı kaşığı karbonat eklediğiniz suda sapları yumuşayıncaya kadar haşlayın. Rengini koruması için süzdükten hemen sonra soğuk sudan geçirin.
Kırmızı biberleri közleyin.
Brokolileri ve biberleri ince ince doğrayın.
Diğer malzemeleri iyice karıştırın ve karışıma biber ve brokoliyi ekleyin.
Fazla bekletmeden, mümkün olduğunca taze servis yapın.

Vee Müge Hüner gururla sunar! :)
Karşınızda ilk makaron (macaron) denemem...
Son birkaç yıldır ülkemizde bir makaron fırtınasıdır gidiyor malumunuz.Ama ben nedense bir türlü cesaretimi toplayıp da denememiştim.
O kadar pandispanya yapıyorum ve hatta bunun eğitimini veriyorum, mereng kurabiye yapıyorum yani yumurta akı vs. konusunda epey tecrübeliyim ama yinede bu makarona karşı bir korkaklık içerisindeydim. :)
Carte D’or sağ olsun, ölçüleri tam tutan şahane bir karışım hazırlamış.
Bende ilk acemiliğimi böyle bir destek ile atayım dedim ve aynen düşündüğüm gibi oldu. :)
Kıvamı tam tutan, olması gerektiği gibi eteklenen, süper lezzetli makaronlar yaptım.
Bu karışım sayesinde kendime öyle bir güvenim geldi ki, şimdi ilk fırsatta badem tozu ile kendi orijinal makaronlarımı yapacağım. :)

Doğum günü dediğin süslü kurabiyesiz olmaz. :)
Eşim kurslar başladığından beri her hafta kursiyerlere benim dedikodumu yapar; “biliyor musunuz Müge bana daha hiç kurabiye yapmadı” diye... :)
E bende bundan iyi bahane olamaz dedim…
Kurabiyeler bol tarçınlı ve portakallı her zaman olduğu gibi.
Bu kez özellikle poşetleyip, kurdele ile süslemedim.
Öyle olunca yemeye kıyamayıp, nikah şekeri gibi evine götürüyor herkes. :)
Ve ben bu kez afiyetle yensin istedim…

Doğum günü dediğin asıl pastasız olmaz. :)
Hatta süslü kurabiyesiz olurda pastasız hiç olmaz. :)
Bende uzun zamandır yapmayı düşündüğüm Kara Orman Pastasını yaptım eşim için.
Olmasına oldu ama lütfen hemen tarif demeyin bana. :)
Çünkü biliyorsunuz ben bir tarifi defalarca denemeden, iyice içime sinmeden paylaşmıyorum sizinle.
Bu tarifte de; kendimce bir iki nokta var oturtmam gereken...
Pandispanyası için; blogdakinden farklı bir çikolatalı pandispanya denedim mesela ama bana biraz kuru geldi.Kremasını da; hazır krem şanti ile değil, süt kreması ve pudra şekerini çırparak kendim hazırladım.
Acelem olduğu için kremayı buzdolabında bekletemedim ve kıvamı çok yumuşak oldu. Belki de krema sertleştirici kullanmalıydım, bilemiyorum.
Dediğim gibi kafamdaki soru işaretleri kalkınca tarifi paylaşacağım. :)
Böyle anlatınca pastamı da kötülemiş gibi olmayayım bu arada :) tadı herkes tarafından çok beğenildi ve neredeyse hiç kalmadı…
Ben sizlerle paylaşmak için titizleniyorum hepsi bu… :)

Efendim, uzun uzun anlattığımız bir doğum günü hikayesinin daha sonuna gelmiş bulunuyoruz.
Kapanışı da kuzenimizin çektiği ve beni olduğumdan çok daha zayıf göstermesi nedeniyle! bayıldığım bu fotoğraf ile yapalım istedim.
Ayrıca bu fotoğraf yedi saat ayakta kalmış olmama rağmen, misafirlerimin iltifatları nedeniyle hala capcanlı göründüğümün bir ispatı gibi... :)
Çok sevdim ben bu fotoğrafı çok. :)
Sizle paylaşmasam olmaz.
Arayı fazla açmadan yeni yazılarda görüşmek dileğiyle… :)

Sofrada kullanılan;
Yemek takımı; Karaca....
Çatal-kaşık takımı; Jumbo (2000 modeli)....
İki katlı yeşil cam servis; Mudo Concept...
Mini cam kaseler; Paşabahçe....
Diğer tüm servis tabakları; Kıbrıs'ta bir mağaza...
Kaşık şeklinde servisler; Güral Porselen...
Keten masa örtüsü; Çarşaf-iş...
Runner; Boyner Evde...
Peçeteler; Ikea...

Sodalı Açma

2011-11-29T13:41:00.001+02:00

SES SES DENEME BİR İKİ… :)

Yukarıdaki cümleyi okurken, kalabalığın karşısında, aynızamanda pat pat mikrofona vuran, bir yandan da “acaba sesim gidiyor mu?” diyeşaşkın şaşkın bakan bir Müge hayal edin. :)

İnanın aynen o durumdayım.

Ses verenleri maillerden, yorumlardan duyuyorum ama sesvermeyip sadece ziyaret eden, “bugünde yeni bir şey yok” deyip kızandiğerlerini de, işte o elimde mikrofonla karşılarında durduğum kalabalık olarakhayal ediyorum. :)

Oradasınız, biliyorum ama sıkıldınız, daha aktif, dahasık güncellenen, yeni yeni denemeler yapıp, fikirler sunmaya çalışan bir blogsahibesi istiyorsunuz.

Haklısınız. :)

Hiç bahanelere sığınmayacağım. Çok yoğunum, bayramdan buyana haftanın yedi günü çalışıyorum, gecem gündüzüme karıştı, mutfakta doğrudürüst bir şeyler pişmeyeli günler oldu filanda demeyeceğim. :)

İhmal ediyorum ötesi yok, sırf blog uzun süre aynıkalmasın diye gecenin bir yarısı kek pişiren Müge uzun zamandır yok. :)

Son yazılarımın tamamında sözler vermişim hep, şöyleaktif olacağım, böyle sık yazacağım vs.

Bunu da yapmamaya karar verdim artık, üzerime gereksizbir sorumluluk yükleyip, blogumu hobi olmaktan çıkarıp, bir görev halinesokuyor bu sözler.

Ne zaman fırsat bulursam o zaman yazacağım. :) Anlaştık mı? :)

İşte bu nedenle, Kıbrıs tatili fotoğraflarını düzenlemeyive yayınlamayı beklemeden bu lezzetli açmaları paylaşmak istedim sizinle.

Kıbrıs’tan geldiğimden beri iki kez yaptım, severek yedik.Bir türlü fotoğrafı çekilemedi yoğunluktan.

Önce gezi fotoğrafları yayınlarım sonra bir daha yapar,güzel bir fotoğraf çekmesini isterim eşimden ve yayınlarım diye düşünüyordumama vazgeçtim.

Beklemeye gerek yok ve elimdeki fotoğraflarda gayet güzellezzetini yansıtıyor. :)

Açmanın yumuşacık, pufur pufur bir hamuru var. Çok eloyalayıcı değil ve en önemlisi çok bereketli.

Hamuru ikiye bölüp, hem peynirli hem sadehazırlayabilirsiniz.

Şekil olarak ben minik rulo yapıp, klasik açma şekliverdim. Uğraşmak istemezseniz, direk top top hazırlayabilirsiniz. Aynı şekildepeynirliyi de… İster içine peynir koyup yuvarlayarak isterseniz peynirlirulolar yaparak. Dilim döndüğünce tarifte anlattım şekillerini.

Kuru maya; instant olduğu için, direk hamurakarıştırabilirsiniz aslında ama ben kendisine yaş maya muamelesi yapıyorum veılık süt ve şeker ile biraz kabartıyorum, kesinlikle daha güzel oluyor banagöre…

Tarifi temize çekerken fark ettim ki Gizem’de aynışekilde yapmış. E aklın yolu bir… :)

Şimdilik bana müsaade, biraz da diğer blogum ileilgilenip sonra işlere devam etmeye...

Malzemeler

1 Su Bardağı (200 ml.) Süt
½ Su Bardağı (100 ml.) Zeytinyağ
100 gr. (yumuşak) Tereyağ
1 Şişe (200 ml.) Soda
1 paket Kuru (instant) Maya
2,5 Yemek Kaşığı (silme) Toz Şeker
1 Tatlı Kaşığı (tepeleme) Tuz
4-5 Su Bardağı (yaklaşık 600gr.) Un
1 Tatlı Kaşığı Mahlep (isteğe bağlı)

Yapılışı

Ilık süt, şeker ve kuru mayayı bir yoğurma kabına koyun ve biraz karıştırın.
Üzerini bir kapak ile kapatarak 10 dk. kadar bekleyin.
Karışıma zeytinyağ ve erimiş tereyağını ekleyin, birazkarıştırın.
Oda sıcaklığındaki sodayı açın ve tuz ile birlikteekleyin, biraz daha karıştırın.
Ayrı bir yere üç-dört su bardağı kadar unu eleyin.
Elenmiş unu yavaş yavaş karışıma ekleyin ve bir yandanyoğurmaya başlayın.
Mahlep ekleyecekseniz bu aşamada ekleyebilirsiniz.
Oldukça yumuşak ama ele yapışmayan bir hamur oluncayakadar un eklemeye ve yoğurmaya devam edin.
Hamur toparlandığında un eklemeyi bırakın.
Üzerini bir kapak ya da mutfak havlusu ile örtün ve mayalanmasıiçin, oda sıcaklığında, yaklaşık 1 saat dinlendirin. Mayalanmasıtamamlandığında hamur en az iki katına çıkmış olmalı.
Hamuru limon büyüklüğünde bezelere ayırıp, her bezeyirulo haline getirip hafif bir düğüm atar gibi şekil verin ve yağlanmış tepsiyedizin.
Peynirli yapmak isterseniz; bezeyi yarım cm. kalınlığındaaçın, üzerine kıyılmış maydanoz ve ufalanmış peynir serpin. Hamuru rulo yapın ve 2şer cm. kalınlığında kesin.Parçaları yatay olarak yağlanmış tepsiye dizin.
Üzerlerine yumurta sarısı sürün ve susam, çörek otu ya dahaşhaş tohumu serpin.
Biraz daha mayalanması için açmaları tepside –fırına vermedenönce- yarım saat daha bekletin.
Önceden ısınmış 180 derece fırında 25-30 dk. üzeri ve altlarıiyice turuncu oluncaya kadar pişirin.

Gizem'in Kahvaltı Sofrası

2011-11-17T15:04:00.014+02:00

KIBRIS TATİLİ VOLUME 1 :)

Sizi bilmem ama ben bu yazıyı hazırlamaya başladığımda kendi kendime; “nihayet!” dedim…
Herhangi bir sebeple uzun süre yazmayınca oluşan tutukluk vardı yine üzerimde.
Oysa ne güzel karar almıştım, Kıbrıs öncesi, önemli önemsiz, basit zor fark etmeden her şeyi paylaşıyordum sizinle.
Kıbrıs’tan gelir gelmezde arka arkaya sofralarımızı, pastamızı, gezi fotoğraflarımızı paylaşacaktım.
Ancak tatilimizin son günü hepimizin içini yakan deprem felaketini yaşadık.
Ne tadımız kaldı, ne tuzumuz. Şimdi var mı ki? derseniz; elbet yok ama çok sevmediğim bir cümle olmasına rağmen; ne yazık ki hayat devam ediyor…
Bu konudaki duygularımı, üzüntümü ve en önemlisi öfkemi geçtiğimiz yazıda anlatmıştım zaten artık bu konuda pek bir şey söylemek istemiyorum.

Üzerime çöken tembelliği –ki bu çok sık olmaya ve sizi de baymaya başladı, farkındayım- daha epey bir atamazdım aslında…
Ama az önce gelen ve beni kahkahaya boğan bir yorum hızlıca kendime gelmeme neden oldu.
Kendisine “sessiz takipçi” diyen bu şeker insan; “Müge hanım, rejimde misiniz? Öyle bile olsa salata yiyorsunuzdur, bari onları paylaşın, yine unuttunuz bizi” diyordu. :)
İlahi, alemsiniz… :) İyi ki varsınız ama…

Yeniden ve hızlıca paylaşımlara başlamak için Kıbrıs anılarından daha güzel bir yol düşünemiyorum.
Bu kez her şeyi bir yazıda toplamak yerine günlere bölmeyi tercih ettim. Hem kısa ve sıkmayan yazılar olur diye düşündüm, hem de yaklaşık iki bin fotoğrafı bir çırpıda düzenlemeyi göze alamadım. :)

Kıbrıs tatilimiz ile ilgili gitmeden önce Gizem’le her sohbetimizde uzun uzun konuştuk, o da bende çok heyecanlı idik, nereleri gezeceğiz, neler yapacağız diye hayaller kurduk.
Ama Gizem bu konuda çok ketumdu açıkçası.
“Çok gezeceğiz, çok eğleneceğiz” deyip duruyordu ama detay vermiyordu.
Hatta ilk gece havaalanında, yolda bile epey birsıkıştırdık onları, eşim; “ben sürprizleri sevmem, valla bak geri dönerim”şeklinde restler bile çekti ama yok, nafile ağızlarından bir laf alamadık :)

Israrla “yarın sabahı bekleyin” deyip durdular…

Sabah evine gittiğimizde, kahvaltı masasında adımızahazırlanmış bu programları görünce bırakın beni, eşimin bile gözleri doldu!

İnanılmaz duygulandık.
Tatilimizi gün gün, saat saat planlayan şahane bir program hazırlamış, bununla da kalmayıp bunu davetiye şeklinde bize sunmuşlardı.!
Tahmin edeceğiniz üzere davetiye tamamen Gizem tarafından hazırlanmış, tam bir el emeği, göz nuru. Benim için paha biçilemez değerde, ömrümün sonuna kadar saklayacağım şu anda eve gelen her misafire çıkarıp gösterdiğim şahane bir anı…
Gizem öyle marifetli ki, sadece davetiyeleri değil peçete halkalarını da kendisi yapmış, sabah kahvaltısı için ayrı, akşam yemeği için ayrı bir kreasyon… :)

Akşam ayrılırken, Gizem’e gayet bilmiş bir şekilde; “sabah sakın bir şey yapma beni bekle, birlikte hazırlayacağız her şeyi, sodalı açmayı yaparken seni izlemek istiyorum ayrıca” dedim.
Ama nerdee… :)
Temiz, güneşli havayı bulan bendeniz öyle bir uyku çekmişim ki, telefon çalmasa kalkacağım yokmuş.
Dolayısı ile bırakın yardım etmeyi, her şeyi ile hazırlanmış mis gibi bir sofraya kuruluverdim…

Gizem bana zaman zaman, kendi tariflerini gönderir, deneyip sizlerle paylaşmam için, bende; “mm, çok güzelmiş en yakın zamanda yaparım bunu” derim :)
Ama benim bir huyum vardır, bir şeyin tadına bakmışsam ve beğenmişsem işte o en yakın zaman hakikaten çabuk gelir.
Bu açmaların tarifi de uzun zamandır bende olmasına rağmen bir türlü fırsat bulamamıştım.
Çok hata etmişim.
Kıbrıs’tan geldiğimden beri iki kez yaptım, anında bitti. Tekrar yapıp, yayınlamak için sabırsızlanıyorum.

Dışarıda mis gibi yaz havası, önümüzde harika bir masa ve en önemlisi tatlı bir sohbet ile keyiften dört köşe olduk…
Sonra başladık programı incelemeye.
Ve o saatten sonra tatilimiz ile ilgili bir daha hiçbir şey sormadık :)
Kendimizi akışa bıraktık ve şahane bir beş gün geçirdik hep birlikte…

Son olarak size biraz Gizemciğimden :) söz etmek isterim...
Gizemcim, endüstri mühendisliği okuyan ve hatta son sınıfta olup, bitirmek üzere olan, çalışkan, akıllı, bilgili, terbiyeli, bıcır bıcır, on parmağında on marifet bir hatun! :)
Hani oğlum olsa da, alsam diyeceğiniz türden :)
Ama geç kaldık, o beyaz atlı prensini bulmuş bile :)
Prensinin adı; Burak… O da her kız annesinin damat olarak hayalini kurduğu türden, dünya efendisi, yakışıklı, bir kaç ay sonra cıva gibi bir endüstri mühendisi olacak, pırıl pırıl bir delikanlı…
Bize de, onları gördükçe daha yakından tanıdıkça, hayran olmak ve inşallah bizimde sizin gibi evlatlarımız, gelinimiz, damadımız olur diye dua etmek kaldı.

Şimdilik bu kadar, siz bu yazıyı okurken ben diğer fotoğraflara gömülmeye, gezimizi gün gün yazı haline getirmeye başlıyorum efendim…

İyi Bayramlar...

2011-11-04T15:36:00.003+02:00

Hüznü dağıtmak için, bayramdan daha güzel bir neden olabilir mi?
Birlikte olmanın keyfini çıkarmak, sevdiklerimizin sıcacık sevgisini hissetmek için bayramda bir araya gelmekten daha güzel bir bahane olabilir mi?

Şimdi hazırlanma zamanı…
Büyüksek, gelecek küçükler için, küçüksek ziyaret edeceğimiz büyüklerimize götürmek için…
Şimdi mutfağa girme zamanı…
Mis gibi kek, pasta, tatlı kokuları ile büyülenme zamanı…
Şimdi süslenme zamanı…

Şimdi her zamankinden daha çok birlik olma, sevgimizi bunun eksikliğini duyan kişilere cömertçe gösterme zamanı…
İmkanımız var ve kurban kesebiliyorsak, Van’lı dostlarımızdan alım yapıp, hatta kurbanımızı onlara bir şekilde ulaştırma zamanı…
Bize küçülen ama yepyeni giysilerimizi oradaki kardeşlerimize hediye etme zamanı…
Karşımızdakinin gülümsemesi ile mutlu olma zamanı….

Herkesin Kurban Bayram’ını canı gönülden, yürekten tebrik ediyor, her zaman olduğu gibi büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden öpüyorum…
Hayırlı Bayramlar efendim…

DUYURU:)

Sizlere çam sakızı çoban armağanı bir bayram hediyem var…

“Müge Hüner ile Kurabiye Kursu”

Detaylar; butik ürünler blogum;

www.mugehuner.com da

Bize Gerekli Olan...

2011-11-02T12:45:00.000+02:00

Son dört yıldır yani blog yazmaya başladığımdan beri zaman zaman yazmayınca yaşadığım tıkanıklığı yaşıyorum yine.
Beni blog yazanlar çok daha iyi anlayacaktır.Bir yandan aklınız blogdadır, ihmal etmenin sıkıntısını yaşarsınız, bir yandan hayat koşturmacası , telaşı ve başka öncelikleriniz vardır.
Bazen de, bugünlerde olduğu gibi, milletçe üzgün olduğumuz, el ele verip birlik olmamız, yardım etmemiz gerektiği durumlar gibi…

Ama bir yerlerden yeniden başlamak lazım gelir hayata, bir şekilde devam etmek gerekir günlük yaşama…
Tekrar yazı yazmaya başladığınız ya da tarifler yayınladığınız gün milat değildir elbette o gün her şeye sünger çekip, unuttuğunuz ve kaldığınız yerden devam ettiğiniz günde değildir.
Sadece bir yerlerden yavaş yavaş tutunmaktır hayata…

Son yaşadığımız deprem hepimizi olduğu gibi beni de çok sarstı elbet ama benim sarsılmam birazda kızgınlıktan, öfkeden!
Bir önceki yazımda da söz ettiğim gibi; hayatımıza verilen kıymetsizliğe benim öfkem…
Neden insan hayatı bu kadar ucuz benim ülkemde, neden?
Alman vatandaşı olan bir komşumuz için mahalleye helikopter inmesini ağzımız açık izlerken aynı gün hastane kuyruğunda; “ne yapalım ölürse ölecek yapacak bir şey yok, insan çok memlekette” diyen zihniyeti yaşamış biriyim ben :(
Ne acı!

Son bir haftadır gazetelerde, internette ve televizyonlardaki yardım kampanyalarını izliyorum gözlerim dolarak.
Harçlığından beş lira ayıran çocukta gözlerim doluyor, “üç milyon liralık okul yaptıracağım” diyende göğsüm gururla doluyor.
Bir felaket yaşandığında anında kenetlenen, elinde avucunda ne varsa yardım eden çok yüce bir milletiz biz…

Peki söyleyin bana; insan hayatını hiçe sayan, kumdan kaleler yapan, kendi evi sapasağlam ayakta kalırken, yaptığı inşaatlarda bebekleri öldüren insafsızlar hangi milletten?
Söyleyin bana?

Bizde deprem ülkesiyiz, Japonya da…
Bizdeki deprem sonrası yaşananlara bakın, onlarda deprem sonrası yaşananlara…
Oradaki binalar sapasağlam, insanlar eğitimli, deprem anında nasıl davranacaklarını biliyorlar, psikolojik olarak hazırlanmışlar, aldıkları ilk yardım eğitimi sayesinde tusinami sırasında evin çatısına çıkıp annelerini kurallarına uygun şekilde kurtarabilen insanlar var orada…
Ya bizde?
Deprem anında kum gibi dağılan binalar, bina yıkılmasa bile panik halde camdan atlayan bilinçsiz insanlar, psikolojileri hazır olmadığı için deprem sonrası sağlam olduğunu bildiği halde evine giremeyenler…

Önemli olan deprem olduktan, canlar yandıktan sonra bir araya gelmek değil, milyonları oraya akıtmak değil.Deprem olmadan önce bu birliği sağlamak bence…
“Depreme hazır mıyız?” kampanyaları gerekli bize.
İnsanların psikolojileri hazırlanmalı, ilk yardım eğitimleri verilmeli, hepimizin deprem çantası olmalı, binalar kontrolden geçirilmeli, yönetmeliğe uygun olmayanlar gözünün yaşına bakmadan yıkılmalı!
“1990 sonrası hazırlanan deprem yönetmeliklerini okusanız ağlarsınız” diyor uzmanlar, o şartlara göre yapılsa binalar deprem vız gelirmiş bize…
Yapabiliriz, zor değil…
Gerekli olan; çimento, kum, su değil…

Sözün kısası, bir hayalim var;
Bir deprem ülkesinde yaşadığımızın bilincinde olan, hem ruhunu, hem çantasını buna göre hazırlamış bizler, insan hayatına değer veren inşaat firmaları, müteahhitler, bu konuda bizi yönlendirecek, yönetecek yöneticiler…
Yapabiliriz, zor değil…
Gerekli olan; çimento, kum, su değil…

Vicdan, merhamet, birlik, beraberlik, yardımseverlik bunlar zaten damarlarımızda fazla fazla var, taşacak kadar…

Bize gerekli olan tek şey; “Allah Korkusu”…

Çok Üzgünüm...

2011-10-25T11:09:00.003+03:00

Herkese merhaba;
Dün akşam itibariyle tatilden döndük...
Sevgili kardeşlerimiz bizi mükemmel bir ev sahipliği ile ağırladılar.
Kıbrıs'ta ayak basmadık, gezilmedik yer, dolaşılmamış mağaza, tatmadığımızlezzet bırakmadık…
Normal şartlarda bu cümleleri size gülme işaretleri ile yazmak isterdimçünkü huzurlu bir tatil idi…

Ancak bu mümkün değil.

Yüreğimizi dağlayan şehit haberleri…

Aslında -Japonya’da olduğu gibi- kimsenin burnu bile kanamayacak bir doğaolayını, insan hayatını hiçe sayıp, canına kast edecek şekilde kağıttan evler yapıp, bircehennem felaketine dönüştüren insafsızlar nedeniyle…

İçimiz yanıyor…

Gün; Van'daki kardeşlerimiz için elimizden geldiğince çabalayıp, onlara gücümüz yettiğince yardım etme zamanı...

Acılarımız biraz küllenince(inşallah) Gizem’ciğimin muhteşem lezzetlerini, özenli sofralarını ve fotoğraflarile gezi notlarımızı sizinle paylaşacağım…

Çok sevgilerimle…

Kıbrıs Yolcusu Kalmasın :)

2011-10-18T16:34:00.000+03:00

Herkese kocaman bir merhaba! :)
Sizlere sık sık bir şeyler yazacağımı, en azından bir ses edip, neler olup bitiyor anlatacağımı söyledim.Kuralı bozmuyorum :)
Bu hafta, hatta belki önümüzdeki hafta bloga yeni bir şeyler ekleyemeyeceğim :(
Günlerce aynı kahvaltı sofrasını gösterip meraklandırmak da istemedim…

Başlıktan da anlaşılacağı üzere yarın kısmetse Kıbrıs’a gidiyoruz…
Bu yıl; neredeyse hiç evde oturmadığımız geçen yazı, mumla aradık :)
Taşınma ve yerleşme telaşı nedeniyle çok fazla tatil yapamadık, biliyorsunuz az çok.
Tam; “ne yapalım bu yazda böyle oluversin” diyorduk ki çok şeker bir davet aldık.Hiç naz niyaz etmeden balıklama atladık bu teklife :)
Teklif manevi kardeşim Gizemcim’den :)
Kendisi hep sahip olmak istediğim bıcır bıcır, şirin mi şirin bir kız evladı :)
Yaklaşık üç yıl önce başlayan dostluğumuz, abla kardeş seviyesinde ilerliyor şimdilerde :)
Geçen yıl Kıbrıs’a gittiğimizde ve bu yıl O İstanbul’a geldiğinde kısacık görüşebildik ama yetmedi.
Şimdi dolu dolu bir hafta ile acısını çıkaracağız inşallah…

Daha önce birkaç kez Kıbrıs’a gittim. Birkaç yer hariç çokta etkilendiğimi söyleyemem açıkçası.
Ama bu kez çok farklı olacak diye tahmin ediyorum.
Gizemcim yıllardır orada olmanın verdiği tecrübe ile bize dopdolu bir program hazırlamış, ser verip sır vermiyor ama “çook yorulacaksınız, ayak basmadık yer bırakmayacağız Kıbrıs’ta” diyor :)
Hadi hayırlısı bakalım.
Taşınma telaşı ile yorulan bünyemizi, Erdek’te yan gelmeli yatmalı bir tatil ile dinlendirmiştik.
O yüzden şimdi gezerek yorulmaya hiç itirazım yok :)

Gizem tam bir mutfak kuşu! :)
Bayılıyor pişirmeye, taşırmaya. Mühendislikte okurum, yemeğimi de yaparım cinsinden :)
Blogumda yayınlamak için bana verdiği sayısız tarif ve fikir, tembel Müge yapsın diye klasörlerde bekliyor :)
Bu kez işi sağlama alacak, benimle birlikte pişirecekmiş çoğunu yani anlayacağınız fotoğrafı çekilmiş pek çok tarif olacak dönüşte elimde…

Şimdilik herkese sevgilerimi gönderiyor ve her zaman olduğu gibi büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden öpüyorum efendim :)

Ülkü ve Aytaç ile Kahvaltı Keyfi

2011-10-14T14:07:00.001+03:00

PRATİK HAFTASONUNUN ÖZENLİ SOFRASI
Ülkü ve Aytaç ile geçirdiğimiz neşeli hafta sonundan bir önceki yazıda söz etmiştim.
Bu arada o şekilde rahat yazılar yazmakta pek hoşuma gitti.Bugüne kadarki en basit tarifimi bile düşünüp, yazıp sizlerle paylaşmak en azından yarım günümü alırdı.
Böyle konuşur gibi şipşak bir yazı hazırlamakta başka bir keyifmiş. :)

Ülkü ile beylerin baskısına dayanamayıp, akşam yemeklerini çok pratik bir şekilde geçiştirdiğimizi anlatmıştım.
Aynı şeyi kahvaltıda da yapmaya çalıştılar.Hatta Aytaç bunu gerçekleştirmek adına sabah erkenden kalkıp, pastaneden bir dolu alışveriş yapmış, hiçbir şey hazırlamadan çay ile yiyelim bitsin diye. :)
Ama yağma yok, o kadar da değil.Ülkü ile bir araya gelmişim, mutfağa girip şöyle alengirli bir yemek ya da tatlı yapamamışız hiç değilse kahvaltı sofrasını adam gibi kuralım öyle değil mi? :)
Velhasıl beylerin tüm isyanlarına inat yavaş yavaş, özene bezene kurduk soframızı.
Evet, belki el yapımı bir poğaça, börek yapmadık.
Sosis, salam ya da sucukla şöyle şık bir şeylerde yapamadık ama olsun sözümün arkasındayım, bundan sonra kurduğum her sofra, yaptığım her şey anında paylaşılacak sizlerle. :)

Soframızda neler mi vardı?
İşte fotoğrafta ne görüyorsanız hepsi o. :)
Mis gibi kahvaltılıklar, Erdek zeytinleri ve zeytinyağı, Karadeniz’den petek bal, sucuk, omlet ve hazır börek, poğaça, pide…

Ülkü’cüğümün hazırladığı bol kaşar peynirli, tereyağlı, kaymaklı omlet…

Daha önce tarifini verdiğim; Acılı Ezme...

Hikayesini daha önce Fikrim Geldi! de anlattığım; Fondü’de Sucuk…

Ülkü ve Aytaç’ın Karadeniz gezisinden bize getirdikleri nefis petek bal, annemin bu yaz yaptığı şeftali marmeladı ve fındık kreması…

Gecesi ile gündüzü ile bir hafta sonunu sizlerle paylaşmış oldum bu hafta.
Hızıma kendimin bile şaşırdığı bir hafta oldu :)
Haftaya da böyle devam ederiz inşallah diyor, hepinize mutlu hafta sonları diliyorum efendim…

Sofrada kullanılan;
Yemek takımı; Karaca....
İnce-uzun ahşap servis, iki katlı cam servis, üçlü tatlı servisi, kalp şeklinde servisler; Mudo Concept...
Diğer servis tabakları; Paşabahçe....
Mini döküm tava; Hecha...
Çatal-kaşık takımı; Jumbo (2000 modeli)....
Kaşık şeklinde servisler; Güral Porselen...
Kedili çatal bıçak aparatı; Bernardo....
Keten masa örtüsü; Çarşaf-iş...
Runner ve kumaş peçeteler; Boyner Evde...
Peçeteler; Ikea...
Peçete halkaları; Lsi Agency (0212-231 61 23)

Ülkü ve Aytaç ile Hafta Sonu Keyfi

2011-10-12T14:30:00.002+03:00

MUTLU ve ÇALIŞKAN ARILAR GRUBU :)
Blogumu takip edenler, hatta sıkı takip etmeyip arada bir göz atanlar bile Ülkü ve Aytaç’ı tanıyor eminim…
Biz bir araya geldik mi inanılmaz mutlu olan, birlikte yaptıkları her şeyden çok keyif alan, Aytaç’ın esprileri ile karnımıza ağrılar girinceye kadar gülen bir grubuz :)
Zaman zaman Ülkü’nün bizler için hazırladığı sofraları, bizim onlar için hazırladığımız sofraları paylaşıyorum sizlerle.
Hatta geçen yaz, bütün bir gün uğraşıp bloguma süper tarifler kazandırdığımız bir sofrada hazırlamıştık.Beyler gecenin on birine kadar bekleyip, risottolu, puteneska salatalı bir menü ile karşılaşınca isyan bayrağını çekip epey mızıldanmışlardı ama olsun, biz memnunuz bu durumdan ilk fırsatta tekrar yapacağız böyle bir etkinlik :)
Ülkücüğüm şimdiden aklında tarifler biriktirmeye başlamış benim için :)

Lakin bu hafta sonu beyler kazandı; “blogluk sofra istemiyoruz” diye kazan kaldırdılar.
Hep beraber girdik mutfağa, Cumartesi akşamı; etli, mantarlı dürüm ve salata, Pazar akşamı ise; balık yaptık.
Mutfakta en fazla yarım saat kaldığımız pratik şeyler hazırladık yani. Böylece sohbete, filme ve oyun oynamaya bolca zamanımız kaldı :)

Şimdi siz haklı olarak; “E sofra fotoğrafı yok, detaylı bir tarif yok, bu yazı da neyin nesi Müge” demezsiniz değil mi? Demeyin lütfen :)…Kendime verdiğim bir söz olarak düşünün.
Hatırlarsanız Erdek yazısının çok uzun süre blogda kalmasına sitem etmiş ve “yeni yazı isteriz” demiştiniz.
Bende; “söz bundan sonra, kurduğum sofralar beni çok tatmin etmese de, tariflerimi basitte bulsam sizinle paylaşacak, sohbet edecek yani ses vereceğim” demiştim.İşte bu yazıyı öyle bir ses kabul edin ve hafta sonu keyfimize dahil olun istedim :)

Lezzetlerinin karışmaması ve pişme süreleri farklı olduğu için eti ve mantar soteyi ayrı ayrı pişirdik.Sofraya da ayrı ayrı getirip, masada kendi dürümümüzü kendimiz hazırladık :)
Aslında tarif vermeyip, yine eşimin üzerine atacaktım suçu ama size de kıyamadım ona da :)
Tariflerimi her zaman milimetrik, gramı gramına vermeyi sevdiğimi biliyorsunuz bu seferlik bir değişiklik yapacağım, göz kararı vereceğim tarifi… -göz kararından kasıt, eşim yaparken çaktırmadan onu izlediğim kadarıyla demek- :)
Baştan sona rahat bir yazı bu anlayacağınız, kasmıyorum :)

Etli Mantarlı Dürüm

Etli harç için;

6 parça bonfile, parmak şeklinde (jülyen) doğranır, 1 yemek kaşığı elma sirkesi, 2 yemek kaşığı soya soyu, 2-3 yemek kaşığı zeytinyağı, 1 diş sarımsak ve taze çekilmiş karabiber ile yarım saat marine edilir.
1 Yemek kaşığı tereyağ, 2-3 yemek zeytinyağ, 3-4 defne yaprağı, 1 diş sarımsak ve 2-3 tane arpacık soğan birlikte 1-2 dk. orta ateşte sotelenir.
Marine edilmiş etler eklenir, ilk 3-4 dk. etin mühürlenmesi için yüksek ısıda daha sonra orta ateşte çok fazla karıştırmadan, pişirilir. Bonfile çok çabuk pişen bir et olduğu için ortalama 10-15 dk. içinde hazır olacaktır.

Mantarlı harç için;

1 Yemek kaşığı tereyağ, 1-2 yemek zeytinyağ, 3-4 defne yaprağı, 1 diş sarımsak ve 2-3 tane arpacık soğan birlikte 1-2 dk. orta ateşte sotelenir.
İnce ince doğranmış 1 paket (400 gr.) mantar ve ince ince doğranmış birer adet kırmızı ve yeşil biber eklenir.Sürekli karıştırarak tüm malzemeler pişene kadar sotelenir.

Lavaş olarak Uno’nun Unx marka lavaşını alıyoruz, çok memnunuz. Lavaşları da teflon tavada ısıtıp öyle tüketiyoruz, ısınan lavaşlar inceliyor ve lezzetleniyor…

Arka fonda yemek sonrası film keyfi ile tüketeceğimiz sağlıklı atıştırmalıklar! :)
Bol yağlı kalorili dürümler, salatanın üzerinde bile fıstıklar, yemek sonrası abur cuburun gözünü çıkartma :)
Sonra “ay çok kilo aldım, bunalımdayım, kusura bakmayın yeni tarif deneyemiyorum” diye blogunu ihmal eden Müge :)
Ne ceza verseniz haklısınız bana :)

Cumartesi akşamı kalori bombardımanı yaşayıp, Pazar sabahı da kahvaltıda ipin ucunu kaçırınca akşama kendimize gelmeye karar verdik :)
Bunun en güzel yolu da balık elbette…
Yine hep birlikte beş dakikada hazırlayıverdik yemeğimizi ve salatayı.Hem midemizi şenlendirdik hem de vicdanımızı rahatlattık.:)

Balığın tarifi; fotoğrafta görülüyor zaten :)

2 iri palamudu kalın kalın dilimledik. Temizleyip yağlanmış tepsiye dizdik.
2-3 diş sarımsak, 7-8 tane arpacık soğan, limon dilimleri, defne yaprakları, kırmızı biber, tane kırmızı biber ve üzerine de biraz zeytinyağ gezdirdik.Sonra yarım saat kadar fırınladık, hepsi bu…

İşte bizim bir hafta sonumuz böyle geçti, kahvaltı sofrasını akşam yemekleri gibi yapmadığımız Ülkü ile birlikte özene bezene hazırladığımız için kahvaltı soframız bir sonraki yazıda :)

Fındıklı Kurabiye

2011-10-11T14:05:00.001+03:00

ANNE KURABİYESİ
Akraba Daveti Sofra’sını sizlerle paylaştığım yazıda çeşitlerin nasıl oluştuğunu detaylı olarak anlatmıştım. Benim listemdeki çeşitleri oyuncaklı ve yenilebilemez :) bulan eşim ve annem kendi zevklerine uygun klasik bir menü hazırlamışlar bende onlara uyum sağlamıştım.
Cumartesi akşamı; herkes arı gibi çalışıp, kendi üzerine düşeni pişirirken bende pastayı ve mereng toplarını hazırlıyordum, o sırada annemin bakışları öyle bir üzerimdeki arkam dönük halde hissediyorum :)
Bakıştaki elektrik aynen şu; “Allahım! ne yapıyor bu kız ne uyduruyor yine” :)
Ertesi sabah merenglere şekil verirken ise dayanamayıp, bombasını patlatıyor; “şu fındıklar bitmeden bir tane de adam gibi yenilebilir, klasik bir kurabiye yapsan, ne iyi olurdu” :)

Annemi kıracak değilim, anında kafamda uyduruyorum malzemeleri. :)
Merenglerden artan yumurta sarıları, un, yağ, şeker ve fındık…
Yoğurması, tepsiye dizmesi; on dakika, pişirmesi; yirmi dakika…
Görüntüsü ve tadı; oldukça tatmin edici…
Tam yoğururken annem; “ ee kabartma tozu koymayacak mısın” dedi. Yoo dedim, kurabiyelerime kabartma tozu ya da vanilya koymayalı asırlar olmuş sanki :)
“Kabartma tozu olmadan kurabiyemi olurmuş canım” dedi. Tamam, anne dedim ekleriz :)
Masadaki çeşitlerin içinde, yapılması için en az zaman ve emek harcanan ama görüntüsü ile masaya şıklık katan bir lezzet çıkıverdi ortaya.

Bekledikçe güzelleşen ve kıtırlaşan, kolay bayatlamayan, mis gibi fındık kokan çok lezzetli bir kurabiye…
Üzeri için ben fındık kullandım siz isterseniz çukurlarına reçel ya da nutella koyabilirsiniz.
Çukur elde etmek için; fırına vermeden önce üzerlerine birer fındık ya da nohut koymalısınız, eğer parmağınızla çukur yaparsanız, içinde kabartma tozu olduğu için yayılıp şeklini kaybediyorlar…
Bir başka süsleme şekli üzerini kıyılmış fındık ile kaplamak. -ki bu annemin favorisidir- Bunun için bir kasede yumurta akını hafifçe çırpın, hamur toplarını önce yumurta akına sonra iri kırılmış fındığa batırın ve tepsiye dizin. Bu şekilde de çok şık ve lezzetli oluyor.

Malzemeler

250 Gr. (1 Kase) Yumuşak Margarin (zeytinyağlı becel kullandım)
1 Su Bardağı Pudra Şekeri
2 Yumurta Sarısı
1,5 Su Bardağı (bütün) Fındık
1 Paket Kabartma Tozu
1 Çay Kaşığı Tarçın
1 Tutam Tuz
3-4 Su Bardağı Un
20-25 Adet Fındık (üzeri için)

Yapılışı

Margarin, pudra şekeri, yumurta sarıları, tarçın ve tuzu birlikte malzemeler iyice karışana kadar yoğurun.
Fındığın bir su bardağını irice kıyın, yarım su bardağını robotta un haline gelecek şekilde çekin.
Karışıma fındıkların tamamını, unu ise azar azar ekleyin ve yoğurmaya başlayın.Ele yapışmayacak kadar oldukça yumuşak bir hamur yoğurun.
Vaktiniz var ise hamuru buzdolabında yarım saat dinlendirin.
Hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp, yuvarlayın.
Hafifçe yağlanmış tepsiye, ikişer cm. aralık bırakarak, top şeklinde dizin.
Üzerlerine birer fındık koyun.
Önceden ısınmış fırında, 180 derecede 20 dk. üzeri pembeleşip , altı turuncu oluncaya kadar pişirin.

Ispanaklı Kol Böreği

2011-10-07T17:07:00.000+03:00

ÇARPI İKİ ANNE LEZZETİ :)
Öncelikle -bu arada neredeyse tüm yazılarıma ve gönderdiğim maillere “öncelikle” diye başladığımı fark ettim az önce, günlük hayatımda en fazla kullandığım kelime bu sanırım :)- evet ne diyorduk, öncelikle bir önceki yazıya gönderdiğiniz şahane yorumlar, hayırlı olsun dilekleri, beğenileriniz ve hatta güzel dualarınız için çok kocaman bir teşekkür etmek istiyorum…
Beni bu şekilde doğru anladığınız, içtenlikle paylaşımlarımı kabul ettiğiniz için, sağ olun var olun :)

Ispanaklı börek tarifini hiç geciktirmeden paylaşmak istedim. Hatta özellikle bugüne yetiştirmek istedim ki, hafta sonu denemek isteyenler olabilir. :)
Bu börek anneannemin spesiyali, tadı muhteşem ötesi.Hani bazı güzel lezzetleri tarif etmek için, anne eli değmiş gibi, anne lezzeti deriz ya işte bu börek; başlıkta da dediğim gibi çarpı iki anne lezzeti; anneanne lezzeti. :)
Anneannem her Türkiye’ye gelişinde ondan ilk istediğimiz şey bu börek olur. Misafir gelecekse ya da annem bir yere gidecekse…
Geçen haftalarda bir bebek mevlidine giderken götürmüşler mesela, ev sahibi hala annemin peşinde koşuyormuş tarif diye. :)
Eğer internetten anlayıp, benim blogumun tam olarak nasıl bir şey olduğunu bilseydi, muhtemelen bana da vermezdi tarifi.
Ama ben hala onun mutfakla çok ilgisi olmayan minik torunuyum ya, “nasıla yapmaz bu tembel kız, ya da en fazla bir kere dener sonra unutur” diye düşünmüş olabilir.
Ama yanıldın anneanne ben artık tam bir mutfak kuşuyum. :)

Bugüne kadar pek çok kez ıspanaklı, pazılı börek yaptım ama hep kavurarak. Bu börekte ıspanaklar ve soğan diğer malzemeler ile birlikte çiğden konuyor.
Ispanak suyu sıkılırken biraz vitaminini kaybediyor ama idare edeceğiz artık hep çok sağlıklı şeyler yiyeceğiz diye bir şey yok…
Üstelik anneannem eskiden ıspanakları tuzla ovarak yumuşatır, sonra sudan geçirerek öyle sıkarmış!Annemin; “bu kadarda öldürme ıspanağı” isteğini kırmayıp şimdi sadece iyice suyunu sıkıyor.
Peynir olarak biz orta yağlı Ezine peyniri kullandık. Peynir içinde eridi ve lezzetine lezzet kattı.Eğer daha ekonomik olsun ve içinde peynirlerde görünsün isterseniz; lor peyniri kullanabilirsiniz.
Soğan ile arası olmayan bir misafir grubuna yapıldığı için soğanı az tuttuk ama ne kadar soğan o kadar lezzet diyorum. :)
Normalde börekler akşam yapılıp, buzdolabında bir gece bekleyince ve ertesi gün pişirince tadı daha muhteşem olur ama anneanneme göre ıspanaklı börekte bu mümkün değil, o yüzden bizde akşam pişirip, ertesi gün fırında ısıtarak servis ettik.
Kendim o şekilde denersem bu yazının altına not olarak düşerim ilerde…
Böreği piştikten sonra üç dört gün buzdolabında saklayabilir, canınız çektikçe yiyeceğiniz kadar parçayı teflon tavada ısıtabilirsiniz. Lezzetinden hiçbir şey kaybetmiyor, tecrübe ile sabittir. :)
Son olarak kol böreği şeklinde yapmanız şart değil elbette, aynı harcı kullanarak istediğiniz sevdiğiniz börek şeklinde sarabilirsiniz…

Malzemeler

5 Adet Yufka
750 Gr. Ispanak
1 Adet (iri) Kuru soğan
½ Su Bardağı Sıvı Yağ
4-5 Yemek Kaşığı (ezilmiş) Beyaz Peynir
1 Tatlı Kaşığı Tuz
1 Çay Kaşığı Karabiber
1 Tatlı Kaşığı Toz Kırmızı Biber
1 Kase Su
2-3 Yemek Kaşığı Sıvı Yağ
1 Yumurta Sarısı
2 Yemek Kaşığı Yoğurt

Yapılışı

Ispanakları; yapraklarını irice, saplarını ince ince doğrayın.Kumu gidinceye kadar bol su ile yıkayın.
Son yıkamadan sonra elinizle iyice suyunu sıkarak bir süzgece alın ve yarım saat kadar bekleterek tüm suyunun iyice gittiğinden emin olun.
Soğanı minik minik, yemeklik doğrayın. (Robotta çekerseniz de suyunu iyice süzün)
Ispanağa, doğranmış soğan, sıvı yağ, peynir, tuz, karabiber ve toz biberi ekleyin. İyice karıştırın.
Bir kase suya, 2-3 yemek kaşığı sıvıyağ ekleyip karıştırın.
Yufkayı ikiye bölün.Dar ucu size bakacak şekilde tezgaha serin.
Bir fırça yardımı ile yufkaya yağlı su sürün.
Ispanaklı harçtan 3-4 yemek kaşığı kadar alın ve minik minik parçalar halinde yufkaya serpin.
Dar ucundan başlayarak gevşekçe rulo yapın.İlk ruloyu kendi içinde sararak gül böreği gibi şekil verin.
Yağlanmış tepsinin ortasına koyun.
Diğer ruloları bu yuvarlağın etrafına çok sıkı olmayacak şekilde sarın.
Yumurta sarısı ve yoğurdu çırpın, böreğin üzerine sürün.
Susam ve çörek otu serpin.
180 derecede önceden ısınmış fırında, 35-40 dk. böreğin üzeri ve altı iyice kızarıncaya kadar pişirin.

Çay Daveti Sofrası

2011-10-04T14:45:00.000+03:00

YENİ EVDE İLK AKRABA DAVETİ…
Daha önce, daha doğrusu Ramazan ayında üç dört kez iftar daveti sofrası hazırlamıştım ama hep minik minik gruplar şeklinde olmuştu.
Gün itibari ile yeni evimizde ilk kalabalık misafirimizi ağırladık.
Blogu takip edenler, on sekiz kişilik çekirdek akraba grubumuzu da bilir :)
Yaz oldu mu o grup memleketlere, tatile yazlığa bir güzel dağılır, Eylül sonu ise kuşlar misali bir bir dönerler yuvalarına :)
Bende hiç vakit kaybetmeden, davetimi yaptım gelir gelmez, sağ olsun kırmadılar koşa koşa geldiler, evimizi şenlendirip, yüzümüzü güldürdüler, listemizde olan hediyelerden getirip bizi ayrıca mutlu ettiler :)
“Listede neyin nesi?” diye merak ederseniz hemen anlatayım.
Malum eve yeni taşındık. Hemen her odanın; tablo, fotoğraf çerçevesi, vazo, çiçek, çeşitli süs objeleri gibi eksikleri var. Ayrıca mağazaları gezerken çok beğendiğimiz ve almak üzere aklımıza yazdığımız pek çok eksik…
Bunları aklımız yerine bir kağıda yazdım ve buzdolabının üzerine yapıştırdım.
Akrabalarımız, arkadaşlarımız gelmeden önce; “listede neler var?” diye soruyorlar, bende söylüyorum, böylece hem ihtiyacımız olan hem de “acaba beğenir mi?” korkusu olmadan bir hediye seçmiş oluyorlar. :)
Yeni eve taşınan ya da evlenecek olan herkese şiddetle tavsiyemdir bu liste sistemi…

Davete yani soframıza dönecek olursak, ilk söyleyeceğim şu olur; paslanmışım! ...
Evet, evet hem de ne pas. Tam bir hafta ne yapsam, ne hazırlasam diye düşünüp durdum ve doğru dürüstte karar veremedim.
Üstüne bir de zorlanarak hazırladığım o liste eşim ve annemin elinde kuşa döndü :)
Listemdeki pek çok şeyi; “ay çok süslü ne gerek var, büyükler şeker hamuru sevmez, olmaz onda sarımsak var, o çok oyuncaklı hem zaten bu kadar kişiye yetmez vs vs..” gibi cümleler ile çizdiler.
Buyurun dedim siz karar verin, ben bu sefer uyacağım.
Annem zeytinyağlı fasulye ve yaprak sarmayı, anneannem ıspanaklı böreği, kayınvalidem sütlacı, eşimde tavukları hazırladı.
Bende gerisini :)
Geriye pek bir şey kalmamasından, cumartesi günü otel mutfağındaki şef aşçılar gibi elim belimde onları yönettiğimi tahmin etmişsinizdir :)
E ne yapayım, menümü beğenmezseniz, bende sizi çalıştırırım değil mi ama? :))

Oh, dedikodumu da yaptım, içimi döktüm rahatladım çok iyi geldi. :)
Şimdi sofranın detaylarına geçebiliriz…

Tam bir aile çalışması içinde hazırlanan soframızda neler vardı;

Kırmızı ve Yeşil Biberli Tavuk Şiş
Ispanaklı Börek
Zeytinyağlı Yaprak Sarma
Zeytinyağlı Taze Fasulye
Karışık Kızartma
Patates Salatası
Fındıklı Kurabiye
Fındıklı Mereng Topları
Sütlaç
Ceviz krokanlı, Çikolata Kremalı ve Ganaş Kaplama Pasta

Tavuk şişlerin marinesi ve hazırlanması eşime ait. Şimdi siz haklı olarak tarif soracaksınız ama ne yazık ki yok :)Yoğurtlu, soya soslu bir sürü baharatlı bir karışım yapıyor bakmaya çalıştığımda sırtını dönerek engel oluyor :) Yok ne yaptıysam öğrenemedim.
Aynı şekilde bir de mantar sotesi var, inanın her seferinde parmaklarımı yiyorum lezzetinden ama hazırlarken beni mutfağın dışında bir iş vererek oyalıyor!
Kendisine bir blog yapacakmış, “hünerli bey” diye orada paylaşacakmış, bekleyeceğiz artık elden ne gelir :)

Ispanaklı Börek; anneannemden...
Tadını anlatmaya, benim kuvvetli bulduğunuz kalemim bile yetmez :)
Deneyip, kendiniz karar verin efendim.Neyse ki tarif konusunda eşim gibi değil, hazırlarken yanında durup hepsini not aldım, en kısa zamanda sizlerle paylaşacağım.

Fındıklı Kurabiye; bu kadar anne tarzı bir sofraya, anne tarzı bir kurabiye yakışır diye düşünerek son anda malzemelerini uydurup hazırladığım bir kurabiye…
Kısa ama komik hikayesini tarifini verirken anlatırım :)

Son zamanlarda sıkça yaptığım ama hala yayınlanması için okey veremediğim mereng topları, patates salatası ve blogumdaki zeytinyağlı dolma tarifindeki iç harç ile hazırlanan; zeytinyağlı yaprak sarma…

Buda kolajını yaptıktan sonra bile yayınlayıp yayınlamamak konusunda saatlerce kararsız kaldığım fotoğraf… :)
Evimizin fotoğraflarını paylaşmam konusunda sayısız mail ve yorum alıyorum ama inanın beni yanlış anlamanızdan çok çekiniyorum.
Beni tanıyanlar bilir, mütevazi olmayı bir erdem sayar elimden geldiğince her konuda mütevazi olmaya gayret ederim.
Ama sonunda kendi kendime şöyle mantıklı bir açıklama yaptım. :)
Madem sevdiğim insanları misafir olarak evimde ağırlamayı çok seviyorum, tüm okuyucularımı da pek çok seviyorum o zaman sizi sanal da olsa evime davet etmiş oluyorum.
Beni doğru anlayacağınızdan da hiç şüphem yok :)
İşte pek çok obje eksiğine, duvarlarının henüz boş olmasına rağmen, sizlerle paylaşmak istediğim evimizden, birkaç kare…

Sofrada kullanılan;
Yemek takımı; Karaca....
Tüm servisler; Paşabahçe....
Çatal-kaşık takımı; Jumbo (2000 modeli)....
Taşlı servis kasesi ve tabağı; Yağmur Züccaciye....
Keten masa örtüsü; Çarşaf-iş... Kurdele nakışı işlemeli runner; Kilis'ten hediye...
Peçeteler; Ikea...

Bu Aralar Ben :)

2011-09-30T12:55:00.008+03:00

Herkese merhaba;
Öncelikle Erdek ile ilgili önerilerde bulunan tüm okuyucularıma minnettarım.
Hiç gitmemiş olanlar için güzel bir rehber oldu sayemde ve sayenizde...
Çuğra konusunda ise çok haklısınız, Çuğra’sız bir Erdek düşünülemez :)
Çocukken ve gençken! Erdek’in denizini turistler nedeniyle kalabalık bulur ve bisikletlere atladığımız gibi Çuğra’ya giderdik. Hala da Erdek’in en sakin ve güzel kıyısı orasıdır diyebilirim…
Hatırlatma için tekrar teşekkürler…

Blogumdaki sessizliği merak eden, yorum bırakan ve onlarca mail yazan herkese çok ama çok teşekkür ederim.
Hep söylerim; normal hayat için çok kısa olan yirmi gün, blog yazdığınızda ya da bir blogu takip ettiğinizde hakikaten yıllar gibi geliyor. :)
Haklısınız uzun zamandır blogumu ihmal ediyorum.
Çok şükür, çok iyiyim, sağlığım, keyfim, afiyetim yerinde…
Sadece; gündüz işte, akşamları tadilatlar, ustalar nedeniyle evde ve hafta sonları kurabiye kursu nedeniyle çok yoğun ve yorucu günler geçiriyorum.
Mutfağa hemen hiç girmiyor, çoğu zaman dışarıdan söylenen yiyecekler ile idare ediyoruz :)

Bu hafta sonu, sonraki hafta sonu ve Kasım ayında gelecekleri kesinleşmiş, sözleri verilmiş misafirlerim var ama :)
Yani mutfağa girilecek ama basit ama eski ama yeni tarifler yapılacak.
Ve sizlerle paylaşılacak…
Tarif basitte olsa, sofra beni çok tatmin etmese de sizlere ses vermek adına kendilerinden yararlanılacak :)

Hatırımı sorduğunuz her yorum, her mail bu yoğunluk içinde beni gülümsetiyor hatta yüzümde güller açtırıyor bilesiniz.
Blogumda pek çok yazıda onlarca kez bu cümleyi kurdum biliyorum ama yine tekrarlıyorum;
İyi ki bir blogum var ve bu yüzden iyi ki sizler varsınız…
Hepinizi pek bir seviyorum efendim :)

Sevgilerimle…

Minik Bir Erdek Rehberi

2011-09-08T11:11:00.033+03:00

MERAKLISINA ERDEK NOTLARI :)
Efendim biliyorsunuz, bilmiyorsanız da şimdi öğrendiniz :) benim babam Erdek’li…
Yani bende Erdek’li oluyorum bu durumda.
Benim gibi İstanbul’da doğmuş ve İstanbul’da yaşayan kişiler için çok sancılı bir soru vardır; “nerelisiniz?” :)
Bu soru, o kadar ucu açık bir sorudur ki, mutlaka uzun bir muhabbet açar, muhabbet etmek istemediğiniz bir kişi sorduysa da vay halinize :)
Çünkü bu soruya verilen; “İstanbulluyum” yanıtı karşı tarafı asla kesmez, devamı gelir.
“Nasıl yani, e babanız nereli, köken neresi, kütük nerede?” vs. vs.
Dolayısı ile ben kendimi bildim bileli bu soruya aynı fiks yanıtı veririm; “ben İstanbul doğumluyum ama babam Erdek’li, dolayısı ile bende Erdek’liyim”…

Tabi bu sözleri okuyunca bu yanıtı zorla verdiğimi aslında İstanbulluyum demek istediğimi ama mecburen Erdek’liyim dediğimi sanmayın sakın. Tam tersi…
Ben tam bir Erdek aşığıyımdır, göğsümü gere gere gururla söylerim bunu :)
Erdek’e karşı beğenilerimde taraflıdır haliyle, çoğu insanın beğenmediği bir şeyini, ben dünyanın en güzel şeyi gibi anlatabilirim :)
Çok şükür Türkiye’nin hemen hemen tüm tatil yörelerini gezmeme rağmen hala Erdek’in sınırlarından girince bile kalbim hızla çarpar, sokaklarında dolaşmak bile başka insanlara göre kat kat keyif verir.
Kendimi bildim bileli, her yaz üç ayımı geçirdiğim, inanılmaz keyifli yaz arkadaşlıkları yaşadığım bir yerdir benim için.
Benim yaş grubum bilir o zamanlar cep telefonu, internet, mail hak getire. Yaz arkadaşlarımız ile kışın mektuplaşırdık biz ve bu keyif şu an hiçbir iletişim aracında yok.
Heyhat! İtina ile konuyu dağıtmaya başladım, toparlayalım :)
Kısacası benim için Erdek; hiçbir zaman tarafsız yaklaşamayacağım, her taşında, her kum tanesinde hatıram olan bir yerdir…

Erdek’e çok taraflı yaklaştığımı ilk ne zaman fark ettim biliyor musunuz? Evlendikten sonra :)
Eşimle ilk gittiğimiz yıl, deyim yerinde ise öyle yerden yere vurdu ki canım vatanımı, ben bile soğumaya başlayacaktım neredeyse :)
Tüm tatil boyunca her cümlesi; “işte şurasını beğeniyorsun ama şöyle kötü, buranın nesini beğeniyorsun şurası şöyle” diye başlıyordu :)
Sonraki yıllarda çok yalvarmama rağmen hiç gitmedik, bir türlü kandıramadım onu…
Ta ki geçen yaza kadar.
Geçen yaz Erdek o kadar değişmiş ve güzelleşmişti ki eşimin de tüm fikirleri değişti :)
Hatta geçen yılın etkisi ile bu yaz tam bir haftayı Erdek’te geçirmeyi kabul etti…

Erdek tatillerimi; bu yaşa kadar hep evde yemek yiyip, dışarıya yürüyüşe ya da eğlenceye gitmek şeklinde yaşadığım için, nerede ne yenir kısmı ile ilgili hiçbir fikrim yoktu :)
Bu yıl Erdek’i hayatımda ilk defa turist gibi yaşadım, evde hiç yemek pişirmeden, bulaşık yıkamadan :)
Dolayısı ile sizlere önerebileceğim adresler oluştu aklımda.
Kalınacak yer konusunda ise hala çok geçerli bir kaynak değilim ne yazık ki :)

KONAKLAMA
“Erdek’te konaklama” deyince akla gelen ilk şey; ev pansiyonlardır hala…
Önceden rezervasyona da çok gerek yoktur, hangi esnafa ya da emlakçıya sorarsanız size yardımcı olur.
Ev pansiyon sisteminde; kalacağınız yatak sayısına göre evin bir odası ya da evin tamamı size verilir.
Kaldığınız süre boyunca evin mutfağı, banyosu, her şey size ait olur.
İstediğiniz gibi kullanırsınız ve her hangi bir fatura ödemezsiniz.
Sadece bir kişi/bir gece yatak ücreti üzerinden hesaplanır.
Eğer kalabalık bir aile iseniz ve yemekleri de evde kendiniz pişirirseniz bir haftalık tatil bile inanılmaz ekonomik hale gelir.
Hatta bu yıl sadece evlerin değil iki katlı, üç katlı villalarında bu şekilde pansiyona verildiğini öğrendim. Tüm villanın bir haftalık kiraya verildiğini ve bir villada rahatlıkla dört kişilik iki ailenin kalabildiğini düşünürseniz konaklamayı son derece ucuza halletmiş olursunuz.

“Ben ev ortamı değil otel ortamı istiyorum” derseniz de, dört kilometrelik sahil boyunca yirmiden fazla otel seçeneği olduğunu, hepsinin denize sıfır manzaralı olduğunu çoğunun fiyatlarının da yine çok ekonomik olduğunu belirteyim…
Konaklamadığım için sizlere isim vererek yanlış yönlendirmek istemiyorum ama Agrigento Otel pek çok kişiden duyduğum kadarı ile oldukça lüks ve güzel bir seçenek...

Konaklama için sadece Erdek’in içi değil civarı da çok caziptir.
Bandırma –Erdek arası 20 km.lik bir sahil şeridi vardır ve sakinliği ile çok cezbedicidir…
Bu civarda ilk aklıma gelen; Pınar Otel... Sakin sahili ve güzel bir ortamı olan bu otel, rahmetli Vehbi Koç’un ölene kadar her yıl gelip tatil yaptığı hatta tek tatil yaptığı yer olması ile de çok ünlü :)
Yine bu bölgede özellikle Tatlısu bölgesinde pek çok motel ve pansiyon bulabilir, şehrin kalabalığından uzak sakin bir tatil yapabilirsiniz.

DENİZ & PLAJ & AKTİVİTE
Kalabalık plaj ortamından hoşlanıyorsanız; Erdek’in içindeki sahil şeridi tam size göredir :)
Jet ski, muz vs. gibi deniz oyuncaklarının da bolca bulunduğu bu sahil hareketli tatil isteyen özellikle çocuklu aileler için çok cazip.

Daha sakin bir ortam isterseniz; Bandırma yolu üzerinde, Erdek’e 5 km. mesafede olan kamplar bölgesini bizim deyimimiz ile Gedeve-Düzler bölgesini öneririm.
Plajlar çok sakin, deniz sanki size ait gibidir.
Araç ile gitmemiş bile olsanız Bandırma minibüslerini kullanarak yol kenarında istediğiniz bir yerde inip, beğendiğiniz yerde denize girebilirsiniz.

Aynı şekilde araç olmasa bile rahatlıkla minibüs ile gidebileceğiniz; Ocaklar, Narlı ve Turanlı köyleri hem plaj hem de deniz temizliği açısından çok iyidir.
Eğer aracınız var ise bu köylerin arasındaki bakir koylarda da denize girebilirsiniz. Çoğunda sadece siz olursunuz, tam bir kişiye özel plaj durumu :)

Denize girmek için;” seçeneklerinin, en güzelini en sona sakladım. :)
Kurbağlı'daki; Ice Sun Beach...
Hem ortam hem de deniz şahane. Kendinizi Erdek’te değil de Bodrum’da hissediyorsunuz. :)
Erdek’in içindeki halk plajında da bir beach var; Cowboys Beach...
Evet ortamı güzel ama sağınız solunuz yine halk plajı yani çok izole olmuyorsunuz…
Bu nedenle “bedava güneşlenmek varken neden giriş parası ödeyeyim” diye düşünüyor insan :)
Ama Ice Sun öyle değil.
Erdek’in en uç noktasında, Seyitgazi – Kurbağlı bölgesinde.
Üç tarafı deniz, önünüzde nefis bir koy manzarası arkanız dağ…
İskeleden girilen deniz tertemiz, sürekli çalan müzik, renkli kocaman minderleri, genel ortamı, her şeyi ile çok güzel bir mekan.
Üstelik gün batımını en güzel şekliyle izleyebileceğiniz bir konumda.

Biz bu yıl her gün 12:00 – 20:00 arası günde sekiz saati orada geçirerek kendi çapımızda bir rekor kırdık :)
Rekorun asıl konusu ise benim tam bir hafta boyunca halk plajı tarafına bir kez bile gitmemem!! Gedeve’ye ise Ice Sun ı henüz keşfetmediğimiz için sadece ilk gün gittik :)
Yani Ice Sun başka hiçbir yeri aratmadı bize, bir hafta daha kalsak yine her gün buraya gelirdik diyorum başkada bir şey demiyorum :)
Erdek’te her şey olduğu gibi plaj giriş ücretleri de çok ekonomik; kişi başı 10 TL. Bu ücrete içeride bir içecek dahil…

Bu yıl Erdek dalış tutkunları içinde çok cazip bir yer haline gelmiş. Gün boyunca çok sayıda amatör dalgıcın, profesyonel eğitmenler ile dalış yaptığına şahit olduk.
Edindiğimiz bilgiye göre Türkiye’nin her yerinden, balık adam kursları öğrencileri Erdek’e geliyor ve belediye’nin verdiği hizmet ile dalış yapıyor.
Dalış yapmak için başvurmanız gereken yer; Artake Taş Resoran’ın yanında bulunan Balık Adam Merkezi…

YEME & İÇME
Öncelikle, Pazartesi günü Erdek’in pazarıdır ve evde bir şeyler yapacağım ya da sahilde meyve yemek istiyorum derseniz pazara mutlaka uğrayın derim. Satılan her şey kendi bahçelerinden toplanmış, günlük taptazeciktir. Aklınızda olsun :)

Kahvaltı için en iyi seçenek; Erdek’in adeta simgesi olan bizim deyimimiz ile gazino yani çay bahçesidir.
Şehir meydanında yan yana sıralanmış çay bahçelerinin hem ortam hem de fiyat açısından hiçbir farkı yok o nedenle gözünüze hangisi hoş gelirse orada oturun derim :)
Bizim tercihimiz bu yıl Tuana oldu.
Çay bahçesinde önerim; çay içmemeniz. :) Adı çay bahçesi ama ne yazık ki çaylar çok başarılı değil.
Onun yerine şiddetle faskomile yani Adaçayı içmenizi öneririm. Sürekli taze demlenen Adaçayı çok lezzetli…
Soğuk içecek olarak ise limonata ve yine buraya has; karadut, koruk suları şahanedir!
Tüm çay bahçelerinde kablosuz internet mevcut bu arada…

Çay bahçelerinde sadece içecek satılıyor yani kahvaltıda ne yemek istiyorsanız yanınızda götürmelisiniz.
Klasik kahvaltı etmek istiyorum derseniz; fırından tam buğday ekmeği, Doğa Süt Ürünleri’nden kelle yani mihaliç peyniri, Marmara Birlik’ten yağlı sele zeytini ve yeşil kırma zeytin, biraz da sızma zeytinyağı alın.
Meydanda el arabası ile satış yapan yerden de domates…
Bunları çay bahçesinde adaçayı eşliğinde yiyin ve kulaklarımı çınlatın :)

Diğer bir seçenek; Ögs de yapılan karışık tost. İsteğe bağlı olarak içine salça ya da ketçap konan karışık tostlarına bayılacaksınız.

Bir öneri de babamdan; çiğ börek. Adnan Menderes caddesi, Garanti bankası’nın karşısındaki Meşhur Erdek Çiğ börekçisi. Çiğ börek tarifi verirken babaannemden söz etmiştim sizlere yani babam bir çiğ börekçiyi öneriyorsa o konu tamamdır ve tartışmaya açık değildir :) Gönül rahatlığı ile bende sizlere öneriyorum…

Benim tartışmasız kahvaltı tercihim ise; Okul caddesindeki Saray Börekçisi…
Erdek’te çok sayıda kahvaltı fırını var hemen hepsi de aynı çeşitleri yapar.
Ama Saray’ınkiler bambaşkadır.. Kıymalı kol böreği, yağlı poğaçaları ve açması süper ötesidir.

Ben her sabah fotoğrafta gördüğünüz üzere hatırı sayılır süre sıra bekleyerek ulaştım böreğime.
Kıymalı kol böreği el açması ve milföy hamuru kıvamında yaprak yaprak.
Aynı şekilde yağlı poğaça diye satılan poğaçalarda öyle. Yağlı poğaçada da kıymalı şiddetle favorim…
Her sabah; “ya börekte çok ağır oluyor, bu sabah hafif bir şeyler desek” diye uyanmama rağmen ayaklarım otomatik olarak Saray’a götürdü beni...
Ağır mağır yiyin gitsin yahu tatildeyiz :)

Çay bahçesi seçeneği dışında açık büfe kahvaltı etmek isterseniz, önerim; yine Kurbağlı’nın sonunda, Ice Sun Beach in yanındaki Robinson Cafe…
Ortam çok şeker, çeşitler bol.
Ama bilindik, her yerde her zaman yapabileceğiniz bir kahvaltı, o nedenle ben; kıymalı börek, limonata ve çay bahçesi derim başka da bir şey demem :)

Akşam yemeği için en şiddetli önerim ise; Torun Pidecisi…
Burada yapılan, etli kaşarlı pide kadar lezzetlisini iddia ediyorum başka hiçbir yerde yemedim. Yedi akşamın üçünde yedim dersem sanırım ne demek istediğimi anlarsınız :)
Bir akşamda yine pideye çok benzeyen Cantık yedim. Onun farkı; yuvarlak ve daha küçük olması içinde kaşar ve etin yanı sıra biber ve mantarda olması. Bir nevi pizza yani. O da inanılmaz lezzetli…
Bir akşamda İskender yedim o da incecik dilimlenmiş eti, lezzetli salçalı sosu ile gayet başarılı idi. Ama Torun Pidecisinin spesiyali; etli kaşarlı pide…

Eğer deniz kenarında, nezih bir ortamda balık yemek istiyorsanız önerim; Kurbağlı-Seyitgazi bölgesindeki, Artake Taş Restoran…
Mezeleri çok zengin değil, kendilerine de söylediğim gibi bir deniz börülcesi, bir tuzlu balık, bir zeytinyağlı yaprak sarma yoksa ben o meze tabağında pek bir şey yok kabul ederim :)
O nedenle meze yemedim.
Ara sıcak olarak gelen kalamar pamuk gibi pişmişti ve tadı nefisti. Yanında gelen ve benim daha sonra bir kase daha isteyip ekmek banarak yediğim :) yoğurt sosu şahaneydi.
Balık olarak ise Levrek yedik yine o da mis gibi köz kokusu ile son derece başarılı pişirilmişti.
Taş restoranda; ortam sessiz ve nezih, manzara şahane, yemekler başarılı.
Fiyatlar Erdek seviyesinin biraz üzerinde ama İstanbul ya da Bodrum Gümüşlük vs. ile karşılaştırdığınızda gayet makul.

Tatlı önerim ise; yerken bana dua edeceğinize emin olduğum; Lokma tatlısı…
Çay bahçelerinin bitiminde, Mado’nun önünde duran telefon kulübesinden küçük bir el arabası dükkanı :)
Meşhur Bodrum Lokması yazıyor camında.
Sürekli taze taze kızartıp şerbetliyorlar. İnanın böyle bir lezzet yok!
Dışı kürdan batırmakta zorlayacak kadar kıtır içi boş ve pufidik. “Ay ağır olur ben iki liralık bir kase alayım” filan diye kibarlık yapmayın, direk dört liralık kase alın :)

Dondurma önerim; Halim Usta…
Günlük taze meyveler ile hazırladıkları dondurma ve sorbeler şahane!
Bu yıl yeni ekledikleri lezzetler olmuş. Ben içlerinde en çok neskafeliyi beğendim ve sonraki akşamlarda diğer çeşitler ile karıştırmadan sadece neskafeli yedim, o derece…

GÜN BATIMI
Bilenler bilir, Erdek’te gün batımı bir başka olur… Türkiye’de Side’den sonra ikinci sırada gelirmiş gün batımı manzarası. Dünya da sayılı yerlerdenmiş hatta yerlilerin verdiği bilgiye göre…
Gün batımı, nereden izlerseniz izleyin güzel.
İsterseniz kayaların üzerine oturup, çekirdek çitleyerek, isterseniz Kurbağlı tarafında banklara oturarak.
Benim önerim ise; Seyitgazi Tepesi. Belki biraz yokuş çıkıp yorulacaksınız ama inanın nefes kesen bir gün batımı izleyeceksiniz…

Biz bu yıl Seyitgazi tepesinde bir kez, diğer günler Ice Sun Beach’te minderlere gömülerek izledik. Sonuçta her iki yerde de aynı açıdan bakıyorsunuz gün batımına…

GECE HAYATI
Geçen yıl Erdek’te gece hayatı çok daha iyi idi. Gitarı ile harikalar yaratan Cenk ve sahnesi olağanüstü başarılı olan Nihan tek geçtiğimiz isimlerdi.
Bu yıl yine Nihan’ın hayalini kurarak ilk akşamdan Cowboys Bar'a koştuk ama hevesimiz kursağımızda kaldı :)
Nihan bu yıl için programını erken bitirmişti.
Bir akşam Ice Sun Beach'e gittik, Ceren adında bir şarkıcı hanım vardı ama açıkçası sahnesi çok zayıftı. Programın ortasında sıkılıp kalktık.
Seneye yine Nihan hayalini kurarak Cowboys a koşacağımıza eminim.

Sahilde geçen yıl canlı müzik yapılan yan yana pek çok bar vardı, taverna, pop, türkü ne isterseniz...
Çevreden gürültü nedeniyle şikayet etmişler sanırım, bu yıl hepsini kaldırmış yerine el sanatları, yöresel el işleri satan tezgahları koymuşlar.
Bu hali bana çok sıkıcı geldi açıkçası, öteki türlü o caddede yürümesi bile daha keyifli idi.
Eğlence yerleri tamamen mi kalkmış yoksa başka bir yere mi taşınmış bilemiyorum, sorabileceğim kimseyi bulamadım :)

Bu yıl bana göre, Erdek’in gece hayatındaki medarı iftiharı; Kaya the Rock…
Seyitgazi tepesinde dağın içine konuşlanmış, nefes kesici manzarası ve son derece şık iç dekorasyonu ile Erdek'e yaraşır harika bir mekan.
Bir Erdek’li olarak ben çok gururlandım açıkçası.
Saat 24:00 e kadar restoran olarak hizmet veren mekan, gece yarısından sonra dev bir diskoya dönüşüyor.
Zaman zaman ünlü şarkıcılarında gelip konser verdiği Kaya the Rock’ta, her gece, Hüseyin Karadayı, Berna Öztürk gibi ünlü Dj ler performans sergiliyorlar.
Bu yıl gece hayatı olarak tek tavsiye edebileceğim mekan; Kaya the Rock.

Evet, uzun bir yazı oldu farkındayım ama dediğim gibi söz konusu Erdek olunca kendimi tutamıyorum. Hatta bu yazı bence bir Erdek’li olarak geç bile kalınmış bir yazı…
Daha önce Kıbrıs’ı, Kilis’i, Alaçatı’yı anlattığım yazıları düşünürsek, Erdek böyle bir yazıyı çoktan hak etmişti bence :)

Şimdi sizlerden bir ricam, daha doğrusu bir Erdek’li olarak kurduğum bir hayalim var;
Blogumda yıllar sonra bile açıp okunabilecek, yazısı ve yorumları ile zengin bir Erdek rehberi olmasını çok arzu ediyorum…
İllaki benimde gitmediğim, bilmediğim yerler vardır Erdek’te…
Eğer daha önce Erdek’e gittiyseniz ya da Erdek’li iseniz; memnun kaldığınız konaklama yerlerini, yiyip de tadını unutamadığınız lezzetleri, “ben gördüm, çok beğendim, herkes gitsin” dediğiniz mekanları bu yazıya yorum olarak yazın lütfen…
Hem benim, hem de merak eden herkes için güzel bir kaynak oluşturalım birlikte.

Şimdiden çok teşekkür ediyor ve yazının yorgunluğunu atmak için biraz dinlenmeye çekiliyorum efendim :)

Dönüş...

2011-09-05T14:56:00.005+03:00

Öncelikle hepinizin geçmiş bayramını tüm kalbimle kutluyorum.
Büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden, yaşıtlarımın yanaklarından öpüyorum :)
İnşallah herkes arzu ettiği şekilde, sevdikleriyle birlikte dolu dolu şahane bir bayram geçirmiştir.
Bu bayram kısacık bile olsa bir bayram mesajı yazamadım bloguma bunun için üzgünüm ve özür diliyorum.
Sadece facebook a bir cümle yazabildim, oraya ve mail ile gelen tüm güzel mesajlarınıza çok teşekkür ediyorum…

Ben bu bayram, okul, gençlik yıllarını saymaz isek; hayatımın en uzun –yedi gün, yedi gece- en sakin, en dinlenmeli, en bol yemeli ve yediğini eritmeyecek şekilde yatmalı :) tatilini yaptım…
Baba memleketim Erdek’te idim…
Erdek’in en güzel ayı olan Eylül ayını tüm muhteşemliği ile yaşadım diyebilirim…
Beni bilenler bilir tipik bir boğa burcuyumdur hele tatilde!
Öyle atlamalı, zıplamalı, atraksiyonlu tatiller hiç bana göre değildir, benim tatil anlayışım; “sabah beni iskeledeki mindere bırak, akşam sekiz gibi gel al” şeklindedir :)
Anlayacağınız bu yıl; tam burcuma uygun, sürekli en sevdiğim şeyleri yiyip, saatlerce güneşlendiğim hatta uyuduğum bir tatil oldu :)

Bu yazı ile önce kısacık bir merhaba demek istedim. Şimdi sizler için nefis bir dosya hazırlamaya başlıyorum.
Mini bir Erdek rehberi…
Nerede ne yenir, ne içilir notları…
Bir Erdek’li olarak çok geç kalınmış bir yazı diye düşünüyorum hatta…
Bu yıl olmasa bile seneye gitmeyi düşünenler için iyi bir rehber olacaktır…
Şimdilik bana müsaade :)

İftar Sofrası - 2011 (2)

2011-08-22T17:08:00.023+03:00

KIRMIZI YEŞİL BİR İFTAR SOFRASI…
Biraz ağır gidiyorum farkındayım, hem tarif hem de sofralar anlamında… Ramazan neredeyse bitiyor :(
Ben şimdi ;“söz bayram için ne tatlılar yapıp yayınlayacağım” desem, ekrana şöyle bir “hadi canım sende!” bakışı fırlatıp, “tabi tabii” diyeceksiniz biliyorum. O yüzden demiyorum :)

Aslına bu sofra; üçüncü iftar sofram… Bir öncekini canımın içi Yaso’m ve ailesi için hazırladım.
Bu arada Yaso için eskiden “Yasemin ve eşi” şeklinde cümleler kurardım ama artık Sencer paşa için de sofraya bir servis açıp, peçete halkasına kadar koyuyoruz :)
Her şeyini büyükler ile aynı hazırlayıp, sadece tek bardak yeterli diye düşündüğüm sofrada, beyefendi; “bende ayaklı kadehte su içeceğim” şeklinde konuştuğu için, onlar artık Yaso ve ailesi :)
Gel gör ki iftarı hafta içi planladığımız ve hazırlıklarını ezan okunmadan bir iki dakika önce tamamlayabildiğim için o sofranın fotoğrafı yok :)

Bu sofrayı da hafta sonu arkadaşlarımız için hazırladım. Oldukça sade ama iftar sofrası için gayet yeterli bir menü oldu…
Zaten beni bilenler biliyor, hiçbir davet ya da iftar soframda onlarca çeşit olmamıştır. Her zaman çorba, ana yemek, yardımcı yemek, bir zeytinyağlı bir de meze-kızartma ile sınırlıdır sofram.
Tüm çeşitleri de azar azar hatta porsiyonluk yapmaya çalışırım…
Ortaya annemin deyimi ile incik boncuk atıştırmalıklar koyar ve süslü sofralar kurmayı severim ama :)
Çünkü midemizden önce gözümüzün doyduğuna inanırım.
Bu yüzden çok sık olmasa da zaman zaman gelen ve “bu kadar israfa yazık, aç insanları düşünün” şeklindeki yorumlar açıkçası beni çok kırıyor.
İlk günden bugüne hiçbir soframda aşırılığa kaçmadığımı düşünüyorum çünkü…
Neyse yine dertleşesim tuttu sizinle :) Daha fazla sıkmadan soframızda neler vardı ona bakalım :)

Soframızdakiler;

Domatesli Şehriye Çorbası

Tas Kebabı

Mısırlı Pirinç Pilavı

İftariyelikler

Çoban Salata

Közlenmiş Biberli Yoğurtlu Havuç Salatası

Şam İşi Tatlısı

Son iki yazıdaki yorumlarda ve gelen maillerde ısrarla “evinizden kareler paylaşın” isteği var :)
Açıkçası bu beni şaşırtıyor ama dekorasyon konusunda zevkli olduğumuzu düşünmenizde bir o kadar mutlu ediyor.
Tam anlamı ile evin fotoğraflarını eklemeye çekiniyorum ve birazda utanıyorum henüz ama bu sofrada eşimden, fotoğrafa azıcık sağı solu da katmasını rica ettim :)
Tamamı olmasa da, bundan sonra her sofrada biraz biraz evimiz olabilir yani :)

Bu yıl Ramazan sofralarımın modası; fark ettiğiniz üzere, bu kare ahşap tabak ve içinde minik atıştırmalıklar… :)
Üzümlü peynir küpleri, zeytin ve beyaz peynirli pide kanapeler ve cevizli peynirli tek lokmalık közlenmiş kırmızı biber sarması…

Yoğurtlu havuç salatası en çok sevdiğim ve en çok yaptığım salatadır. Kimse olmasa bile iki tane havucu rendeleyip sırf kendime yapmışlığımda çoktur :)
Ortaya tek lokmalık hazırladığım peynirli biber sarmalarından biraz artınca bu kez içine közlenmiş biber de ekledim. Biraz ceviz, birazda kornişon turşu :)
Ortaya süper bir tat çıktı…
Malzemeler tamamen göz kararı aslında ama yinede toparlayıp yazacağım belki bu akşam yapıverirsiniz iftara :)

Malzemeler

2 Adet (orta boy) Havuç

1 Adet (iri) Kırmızı Biber

3-4 Adet Kornişon Turşu

1-2 Adet Ceviz

2 Yemek Kaşığı (tepeleme) Yoğurt

1 Diş Sarımsak

2 Yemek Kaşığı Sıvı Yağ

Yapılışı

Havuçları rendeleyin ve iki yemek kaşığı sıvı yağ ile orta ateşte havuçlar yumuşayıncaya kadar kavurun.

Biberi közleyin, kabuklarını ve çekirdeklerini temizleyip ince ince doğrayın.

Turşuları ve cevizleri de doğrayın.

Yoğurdu, tuz ve ezilmiş sarımsak ile çırpın.

Tüm malzemeleri karıştırın.

Sofrada kullanılan;
Yemek takımı; Karaca....
Yeşil kadehler, sürahi, ahşap servisler, kırmızı çukur servis; Paşabahçe....
Kırmızı su bardakları; Mudo Concept...
Çatal-kaşık takımı; Jumbo (2000 modeli)....
Kaşık şeklinde servisler; Güral Porselen...
Kedili çatal bıçak aparatı; Bernardo....
Keten masa örtüsü; Çarşaf-iş... Runner; sevgili Beliz'den hediye...
Peçeteler; Ikea...
Peçete halkaları; Müge :)

Ton Balıklı Meze

2011-08-18T11:15:00.007+03:00

ÇOK PRATİK, ÇOK ŞIK VE LEZZETLİ…
Hafta sonu İftar Soframıza şıklık katan bu tarif için; yukarıda yazdığım altı kelime yeterli aslında. Pratik, şık ve lezzetli hepsi bu :)
Ama ben iyi tanıyorum kendimi “artık bunda da anlatacak bir şey yok, direk ver tarifi, kimseye kendini güldürme Müge” diye düşüneceğim yazmaya başlarken sonra her zaman olduğu gibi çenem düşecek yazacağımda yazacağım :)

Mezenin hikayesi biraz komik :) Eşim haftalardır, ne zaman misafir gelecek olsa, her seferinde bıkmadan, bu kaşık şeklindeki servisleri eline alıp; “bunların içine tek lokmalık ne yapabilirsin?” diye ısrarla sorar ve ben her seferinde; “ne bileyim, düşünmem lazım” diye geçiştiririm kendisini…
Bu hafta sonu kural değişmedi, kaşıkları eline aldı ve bu kez benden umudu kestiği için dolabın karşısına geçip kendisi bir formül bulmaya çalıştı :)
Tamam, tamam dedim, bu sofrada kullanacağım onları söz :)
Büyük olanları tek kişilik iftariyelik yapmaya karar verdim, küçük olanlar için ise düşünürken; birden salatanın üzerine serpmek için dışarı çıkardığım ton balığı göz kırptı bana. :)
Mutfak aşıkları bilirler, bazen olmadık bir anda bir yiyecek göz kırpabilir bize :)
İşte o andan sonrası toplam beş dakika!

Buzluktan bir paket közlenmiş kırmızı biber çıkarılır, mikrodalgada çözdürülür.
Aşağıda belirtilen malzemeler doğaçlama olarak içine eklenir, bitti gitti :)
Ton balığı zaten yağlı olduğu için ben ekstra yağ eklemedim, iftarda tadına bakınca da biraz daha ekşi olsa sanki daha iyi olurmuş dedim. Yani yağ, tuz, limon oranını siz damak zevkinize göre ayarlayabilirsiniz…
Haşlanmış mısır -renk olarak da çok yakışacaktır- ve sivri biber de ekleyebilirsiniz…
Bu mezeyi aynı zamanda kanape malzemesi olarak da kullanabilirsiniz.
Yağda kızarttığınız ya da fırınlayarak kıtır hale getirdiğiniz minik ekmeklerin üzerinde nefis olacaktır.

Malzemeler (ortalama 8 kişilik)

1 Kutu Konserve Ton Balığı (160 gr.)

2 Adet (iri) Kırmızı Biber

5-6 Adet Yeşil Zeytin

7-8 Adet Kornişon Turşu

3-4 Adet Ceviz

1 Diş Sarımsak

1-2 Dal Maydanoz

Zeytinyağ, Limon, Tuz

Yapılışı

Kırmızı biberleri közleyip, kabuklarını soyun ve ince ince doğrayın.

Yeşil zeytinleri, turşuları ve cevizleri de minik minik doğrayın.

Sarımsağı ezin. Maydanozları ince ince kıyın.

Ton balığının fazla olan yağını süzdürün.

Damak zevkinize göre, limon, yağ ve tuz ekleyerek, tüm malzemeleri karıştırın.

İftar Sofrası - 2011 (1)

2011-08-15T15:43:00.015+03:00

BLOGLUK SOFRA :)
Çok şükür! ... Sonunda bu yıl dört kişilikte olsa bir iftar daveti verebildim ve 2011 tarihli bir iftar sofrası başlığı atabildim :) Bu sayıyı üç hatta dört yapabilirsem, benden mutlusu yok inanın :)
Yeni eve taşındığımızdan beri, yok yorgunum, yok tam yerleşemedim zaten büyüklerin hepsi yazlıkta iftara çağıracak pek kimse yok diye kendime bahaneler buluyorum biliyorsunuz.
Ama bu hafta sonu zincirleri kırdım :) ani bir kararla, ne pişiririm, nasıl bir menü hazırlarım diye kara kara düşünmeden çevirdik telefonu ve arkadaşlarımızı iftara çağırdık.
Gecenin sonunda ise tek düşündüğüm; ne iyi ettik oldu :)

Bir önceki yazıda söz ettiğim, benim kadar sizleri de güldüren annemin; “blogluk sofrası” da kurulmuş oldu böylece :)
Yeni evimizde hazırladığım ilk davet sofrasıydı bu ve inanmayacaksınız ama kurarken inanılmaz heyecanlandım.
Şimdi bile nedenini çözemiyorum, aynı eşyalar, aynı tabaklar, bardaklar, çatallar, örtüler yeni hiçbir şey yok… Ama sofrayı kurarken tuhaf bir yabancılık çektim. Sanki bir arkadaşımızın evindeyiz ve o mutfakta son hazırlıkları yaparken bende sofrayı kuruyormuşum gibi geldi :)
Bu düşünceler ile yavaş yavaş, tadını çıkara çıkara kurdum soframı…
Sonradan bunun çok hoş bir duygu olduğunu, böyle tatlı bir heyecanın bana çok iyi geldiğini fark ettim…
Kısacası artık keyfim yerinde… 2011 in yaşattığı tüm tatsızlıkları geride bıraktım.
Bu sofrayı da tertemiz bir sünger niyetine kullandım :)

Sofrada yeni denediğim bir tarif yok gibi… Sadece Ton Balıklı Meze ve Kremalı Güllaç Sarması…
Tarifler iyice oturduğunda yayınlayacağım.
Yeni tarif riski yerine blogları dolaştım bu kez. Hünerli Bayanlar diye bir blog keşfettim, maşallah güzel şeyler yapmış hatun...
Seçtim arşivinden beğendiklerimi uyguladım. Arkadaşlarda pek beğendi.
Bundan sonra sıkı takipçisi olacağım kendisinin :)

Soframızda neler vardı?

Kimyonlu Mercimek Çorbası (Kölük Aşı)

Kremalı Mantarlı Bonfile

Sade Pirinç Pilavı

Buharda Haşlanmış Patates ve Kabak-Havuç Buketi

Domates Soslu Karışık Kızartma

Patatesli Muska Böreği

Ton Balıklı Közlenmiş Biberli Salata

Mevsim Salata

İftariyelikler

Söke Un 7 Tahıllı Ekmek (patateste ekledim)

Kremalı Muzlu Güllaç Sarması

Rengarenk, cıvıl cıvıl benim çok içime sinen bir sofra oldu…

İftariyelik yemişleri ortaya hazırlamak yerine kişiye özel porsiyonladım bu kez.
İftarını bu şekilde açmayı sevende var, benim gibi en son ağzını tatlandırmak isteyende :)
Belki bu kadar detaylı anlatmam size komik geliyor ama ortaya hazırladığımda ben ne olur ne olmaz diye bir iki tanesini tabağıma ayırırım hurmaların :)
Böyle olunca acele etmeme gerek kalmadı :)

Bilirsiniz, sofra fotoğraflarımda sadece zeytinyağlılar ve mezeler olur genellikle.
Bu tabak; “acaba ana yemek olarak gerçekten yukarıda yazanlarımı yediler, yoksa arşivden beğenip beğenip yazıyormu bu Müge” diyenler için :)
Allahım nasılda fesatım bugün!! :)

Son ana kadar salatanın üzerine serpmeyi düşündüğüm ton balığını ani bir karar ve o anda aklıma gelen malzemeler ile ton balıklı meze haline çevirdim.
Tadına bakamadığım için koklayarak tahmin etme şeklinde hazırlasam da :) tadı tuzu, lezzeti tam kıvamında idi.
En kısa zamanda yayınlayacağım bu pratik lezzeti…

Sofrada kullanılan;
Yemek takımı; Karaca....
Yeşil kadehler, ahşap servisler, ayaklı kek standı; Paşabahçe....
Kırmızı su bardakları; Mudo Concept...
Çay bardakları; Faruk Malhan İstanbul tasarımı...
Çatal-kaşık takımı; Jumbo (2000 modeli)....
Kaşık şeklinde servisler; Güral Porselen...
Yaldızlı servis tabağı; Yağmur Züccaciye....
Kedili çatal bıçak aparatı; Bernardo....
Keten masa örtüsü; Çarşaf-iş... Kurdele nakışı işlemeli runner; Kilis'ten hediye...
Peçeteler; Ikea...
Peçete halkaları; Müge :)

2011'den Bir İftar Sofrası

2011-08-10T10:44:00.006+03:00

İFTAR SOFRASI İÇİN MENÜ FİKRİ…
Sizlerle sohbet etmek istiyorum. Hem de sık sık. Tarif ekleyemesem de, sofra kurup paylaşayım, o da mı olmadı? “nasılsınız, bende iyiyim” demek istiyorum.
İşte bu gördüğünüz mütevazi ötesi sofrayı bunun için ekledim :)
Ramazan’ın -kendimize olanlar hariç- ilk iftar sofrasını annemler için kurdum Cumartesi akşamı.
Ama kurmayı planladığımı bırak, planlarımın yanından bile geçemedi sofra :) Oysa sabahtan markete gidip gerekli tüm alışverişi bile yapmıştım.
Cumartesi günleri genellikle çalıştığım için evdeki usta çalışmaları akşamları oluyor hep, bu hafta sonu kazara; “Cumartesi evdeyim” diyecek oldum, demez olaydım.
Öğleden sonra evi çekirge sürüsü gibi usta sardı :)
Ben, annem ve eşim her bir odada, bir ustanın başında idik. Dolayısı ile ne mutfağa girecek enerji kaldı, ne de onları oturup uzun uzun keyifli yiyecek hal… :)
Üzüntümden ağlayacak gibi olduğum anda annem beni çok güldüren esprisini patlattı; “kızım bize blogluk sofra kurmana gerek yok, bildiğin şeyleri yap, öyle değişik şeyleri arkadaşlarına yaparsın” :)
Blogluk Sofra!! Allahım aklıma geldikçe gülüyorum :)
Bu cümleden iki anlam çıkıyor aslında; annem beni yormak istemiyor bu kesin ama daha önemlisi annem riske girmek istemiyor.
Damak zevki yeni lezzetlere açık olmayan annemi, ilk defa deneyeceğim; Kremalı Güllaç Sarması, Ispanaklı Tavuk Rulosu gibi yemekler korkutuyor :)
“Değişik şeyleri arkadaşlarına yaparsın” cümlesinin Türkçesi; “kendine başka kobay bul” :)
Ve bir kez daha, annemin internet kullanmayışını fırsat bilip burada çatır çatır dedikodusunu yaptım.
Gün gelirde; “bir bakayım bu bizim kız neler yazıyor” der ise, yandığımın resmidir :)

Velhasıl kelam; yazdığım tüm etkenler bir araya geldi ve yukarıdaki sofra kuruldu… Sırf size ses etmek istediğim için eşimden bir kare fotoğraf rica edildi :)
Sofrada size fikir verecek bir şey yok belki ama hiç değilse bir günün menüsüne katkı olabilir diye düşünüyorum.
Özellikle Kilis Tava beş dakikada şipşak hazırlanan, ocak kirletmeyen ve sunumu ile oldukça tatmin edici bir yemek.

Soframızdakiler

Sebzeli Tavuk Suyuna Şehriyeli Çorba

Kilis Tava

Patates Ograten

Sade Pirinç Pilavı

Yoğurtlu Mayonezli Patlıcan Salatası

Patatesli Ekmek

Cevizli Keşkül

Pide Kanapeler ve Mini Kırmızı Biber Sarması

2011-08-08T12:26:00.004+03:00

Yine üzümlü peynir küpleri :)
Zeytin ve beyaz peynirli pide kanapeler ve tek lokmalık cevizli beyaz peynirli közlenmiş kırmızı biber sarması…
Hem iftar hem de davet sofraları için şık bir sunum örneği...

Yoğurtlu Salata Topları

2011-08-07T12:34:00.001+03:00

Hazırladığınız, havuçlu, kabaklı, patatesli herhangi bir yoğurtlu salatayı ya da Amerikan salatasını bu şekilde toplar halinde sunabilirsiniz.
Servisi çok daha kolay, sunumu da çok şık oluyor :)

Tek Porsiyonluk Mini Salata

2011-08-06T12:39:00.000+03:00

Üzümlü peynir küplerini geçen yıl iftar sofralarında da çok yapmıştım hatırlarsınız.
Bu yılki favorim ise; kaşık servislerde mini salatalar.
Hazırlayacağınız herhangi bir salatayı bu şekilde kaşık servisler ile sunabilirsiniz.
“Fazla yemiyim” düşüncesi ile büyük tabaktan almaya çekinen konuklar bile mini olduğu için bu sunumdan mutlaka tabaklarına bir tane alıyorlar :)

Kişiye Özel Mini İftariyelik

2011-08-05T12:46:00.002+03:00

Geçen yıl iftar sofralarında sıkça hazırladığım; fındıklı, bademli, cevizli hurma ve kayısı bu yılda favorim :)
Bu kez minik bir fark ile…
Ortaya hazırlamak yerine herkesin payına eşit düşecek şekilde porsiyonluyorum bu yıl…
“Sen çok yedin”, “ben ondan hiç yemedim”, “tüh bitmiş” dertleri yok :)

"Yağmur'u Beklerken" Partisi

2011-08-01T15:47:00.015+03:00

MÜGE PEMBE HARİKALAR DİYARINDA! :)
Her şeyden, her sözden önce yürekten, kocaman bir; “merhaba ve hayırlı Ramazanlar efendim!”
Dört yılı aşkın bir süredir blog yazıyorum ve ilk defa hiç ses etmeden bu kadar uzun ara veriyorum :(
Daha öncede zaman zaman çeşitli nedenler ile yazamadığım olmuş amma velakin durumu haber etmişim size…
“Benden biraz ara” demişim, “Benden haberler” demişim, “Bu aralar ben” demişim yani illaki bir son durum raporu vermişim ama bu kez olmadı işte, olamadı, ne olur kusura bakmayın, affedin beni…
Çok uzun bir süre yazmayınca insanda garip bir tutukluk oluyormuş, yazmaya başlayınca anladım :)
Kaç dakikadır yazıp yazıp siliyorum inanın :)
Kelimeler hiç yaşamadığım doğum sancısını çekiyor sanki, debeleniyor ama çıkmıyor.
Bende öylece, içimden geldiği gibi, daldan dala yazmaya karar verdim.

Bir önceki yazımda; “bu hafta sonu taşınıyoruz” demiştim evet Temmuz ayı başında evimize taşındık.
Evliliği saymazsanız hayatımda ilk defa taşınma yaşadım ve bir daha da gözüm yemez diye düşünüyorum :)
Meğer taşınmak ne kadar zor bir şeymiş!
Taşınmadan önce arkadaşlar, akrabalar ile konuşurken fiks cümlelerim vardı; “işte Temmuz da taşınıyoruz, ay sonuna kadar rahat rahat yerleşirim, Ağustos ayında sizi iftara alacağım inşallah”
Bu konuşmayı pek çok kişi ile yaptığımı tahmin edersiniz ki bu da dolu dolu bir Ramazan ayı demek :)
Ancak kazın ayağı öyle değilmiş. Bekara boşanmak kolay misali atıp tutuyormuşum ben.
Neredeyse bir ay oldu ama ben daha yerleşemedim, evde hala açılmamış koliler, yerleşmemiş bölümler var :)
Bırakın eve misafir çağırmayı son günlerde yediğimiz tek şey dışarıdan söylediğimiz tavuk ve benim yanına yaptığım fırında patates! :)
Yani bu blog ne zaman o eski şaaşalı günlerine kavuşur hiç bilemiyorum :)
Söz verip de mahcup olmak istemiyorum artık "bu kaçıncı söz" demeyin ama inşallah en kısa zamanda yeni tarifler ve sofralar ile blogumu cıvıldatmak istiyorum :)
Yazamadığım bu uzun sürede hiç beni yalnız bırakmayan, arayıp soran, mail gönderen ve en önemlisi her gün blogumu ziyaret etmeyi sürdüren tüm takipçilerime sonsuz teşekkür ediyorum ve tekrar herkese “Hayırlı Ramazanlar” diliyorum efendim…

Bu yılın başından beri; yeni ev telaşı, sağlık problemleri ve kurabiye kursları nedeniyle canım grubumdan istemeden de olsa uzak kaldım.
En son Esra’nın Baby Shower Partisine katılabildim. Sonrasında sevgili Adaş’ım ve sevgili Pınar’a da partiler düzenledik ama ben katılamadım :)
Artık şeytanın bacağını kırma vakti dedim ve geçen hafta tüm şartları zorlayıp, grubumuzun naif prensesi Neslihan’ın; “Yağmur’u Beklerken” partisine katıldım.
Hepsini o kadar özlemiştim ki sabah uyandığımda heyecandan yerimde duramıyordum :)
Neslihan; yılbaşında olduğu gibi bizi yine büyüledi! Gerçek hayattan koparıp masal diyarlara sürükledi.
Hepimiz kendimizi "Alice harikalar diyarında" masalında gibi hissettik.
Kusursuz, mükemmel bir ev hazırlamıştı yine bizim için üstelik bu kez kocaman bir göbüş ile :)
Ben ne dersem diyeyim, kelimeler yetersiz kalacak o nedenle sizi Pınar şekerimin çektiği şahane görüntüler ile baş başa bırakıyorum :)

Evin her köşesine ayrı bir süs, ayrı bir güzellik serpiştirmişti Neslihan…
Hiçbir detayı atlamamıştı.
Hatta bazılarını karnım doydukça fark ettim ve kendi kendime çok güldüm sonradan :))

En çok bayıldığım, dakikalarca önünden ayrılmadığım ve kızlara sürekli “buranın fotoğrafını çektiniz değil mi” diye içlerini baydığım :) köşe…
Bebek bezi pastası, hediyelik ağacı, anı defteri ve süslü kurabiyeleri ile burası da ayrı bir rüya köşesi idi…
Süslü kurabiyelerini nacizane ben hazırladım ve böyle bir güzelliğin içine onları yerleştirmekten de ayrıca keyif aldım.
Kurabiyelerin leylek figürlü olanlarını da Selen’ciğimin elleriyle hazırladığı ahşap boyama arabanın içine yerleştirdim. Hepimizin minik dokunuşları ile güzellik kat kat arttı böylece…
Selen şekerim, blogunda günümüzü çok detaylı bir şekilde ve bol fotoğraflar eşliğinde anlatmış, mutlaka göz atın derim :)

Bu masalsı dekorasyon, hepimizin el birliği ile hazırladığı mamalar ile zenginleşti. Benim kısır döngü başköşeye kuruldu yine :) “başka bir şey bilmiyor musun sen Allah aşkına” demeyin, özlemiş kızlar kısırı :)

Münevver Abla’nın makaronları yine olağanüstü idi. Bu kez olaya el koydum ve kimse hakkından fazla yemesin diye Münevver abla’ya “hepimizin önüne sayı ile koy” dedim :))
Bitecek korkusu ile hızlı hızlı yememe gerek kalmadı böylece… :))

Muhteşem lezzetler yiyip, mest olduğumuz, oyunlar oynayıp kahkahalar ile güldüğümüz kısacası hem midemizi hem ruhumuzu doyurup hatta bayram ettirdiğimiz bir gün daha yaşadık birlikte.
Neslihan’cım her şey için bir kez daha gönülden teşekkürler. Yağmur kızımız sağlıkla, huzurla katılsın aramıza inşallah…

Sırada Yaso’mun şahane terasında iftar buluşmamız var, bekleyiniz efendim… :)

Ceviz Tabanlı Çikolata Kremalı Pasta

2011-06-28T15:57:00.015+03:00

ÇAKMA CHEESECAKE :)
Ben ne zaman bir cheesecake yaparım bilinmez ama zor olan her tarifin bir adet çakması blogda bulunmalı derim :) İşte buda onlardan biri…
Öncelikle biraz benden haberler vereyim. :) Taşınma telaşında artık son aşamadayız, aylardır süren inşaat, parke seçimi, taş seçimi derken son düzlüğe girdik.
Kısmetse bu hafta sonu taşınıyoruz. Tamamen yerleşmemizde, Ağustos ayını bulacaktır sanırım…
Bunun için; hem biz hem de çalışanlar insanüstü bir efor sarf ediyoruz desem yalan olmaz :)
Ağustosta hazır olmak benim için iki kat daha önemli. Açıkçası evimde sofralar kurmayı, misafir ağırlamayı inanılmaz özledim, aşeriyorum resmen :)
Üstelik Ağustos ayı; Ramazan ayı…
Yani şu anda en büyük hayalim; yeni evimizde arkadaşlarımıza, akrabalarımıza iftar sofraları kurmak. Bol bol misafir ağırlamak :) Normalde, yaz geldi mi bloglara bir rehavet çöker ama ben kışın bu hakkımı fazlasıyla kullandığım için yazın daha çalışkan olmayı planlıyorum :)
Bakalım kısmet…

Gelelim pastamıza… Tarifi, internette truf ile ilgili videolar izlerken tesadüfen gördüm. Şef Jean Pierre, olağanüstü sevimli bir şekilde anlatıyordu. :)
Tamda ceviz ile ilgili denemeler yaptığım günlere denk gelmesi de çok iyi oldu.
Orijinal tarifte fındık kullanılıyordu ama ben ceviz ile yaptım, siz evdeki stok durumuna göre fındık, ceviz ya da badem ile yapabilirsiniz.
Yine orijinal tarifte damla çikolatalı, bol tereyağlı ev yapımı kurabiyeler kullanılıyordu.
Bu kurabiyeler ve fındık birlikte robotta çekilince fındığın ve kurabiyelerin yağı ile karışım bıçakla kesilecek kıvama geliyordu.
Ben kurabiye pişirmeye üşendiğim için hazır Hanımeller bisküvisi ile yaptım. Bu yüzden tarife bir miktar tereyağ ekledim. Çünkü ilk denememde taban kum gibi dağıldı. Tereyağ eklemesi ile gayet güzel oldu.
Yine ilk denemede üst tabanı truf olarak yaptım ama normalde de tadını çok ağır bulduğum ganaj bu sıcak günlerde daha bir ağır geldi bana.
Bu yüzden ikinci denemede bitter çikolatalı pastacı kreması ile yaptım. Sonuç; son derece leziz... :)
Aynı tabanı kullanarak beyaz bir krema ve üzerinde çilek ya da vişne sosu ile de deneyeceğim ama o ayrı bir yazı konusu olsun derim :)

Pastaların hiç birinin dilimli fotoğrafı yok. Çünkü hepsi de inşaata rüşvet amaçlı yapılıp, götürüldü :)
Bir blogum olduğunu öğrendiklerinden beri elimde bir kutu yoksa kapıdan içeri sokmuyorlar beni… :)
Bunun en iyi yanı her birini bir sürü kişinin test etmiş ve onaylamış olması…

Malzemeler

1 Büyük Paket (190 gr.) Damla Çikolatalı Hanımeller Bisküvisi

1,5 Su Bardağı Ceviz

2 Yemek Kaşığı Tereyağ

2,5 Su Bardağı (500 ml.) Süt

1 Çay Bardağı Un

1 Çay Bardağı Şeker

1 Yemek Kaşığı (tepeleme) Kakao

2 Yemek Kaşığı (tepeleme) Mısır Nişastası

200 Gr. Bitter Çikolata

Yapılışı

Bisküvileri ve 1 su bardağı cevizi robotta kum gibi incecik oluncaya kadar çekin.

Tereyağını eritin ve karışıma ekleyin, bir kaşık ile karıştırarak yağ ve cevizli karışımın iyice özleşmesini sağlayın.

Düz bir tabağa 18 ya da 20 cm.lik çember kalıbı koyun.

Karışımı tabana yayın ve elinizle sıkı sıkı bastırarak düzleştirin.

Tabanı buzdolabına koyun ve siz kremayı hazırlamaya başlayın.

Krema için; süt, un, şeker, kakao ve nişastayı bir tencereye koyun. Sürekli karıştırarak pişirin.

Kaynamaya başlayınca ateşi kapatın ve doğranmış çikolataları ekleyin.

Muhallebinin sıcaklığı ile çikolatalar eriyinceye kadar sürekli karıştırın.

Kalan cevizi iri iri doğrayın ve kremaya ekleyin.

Kremayı ara ara karıştırarak, soğutun.

Buzdolabından bisküvili tabanı çıkarın ve üzerine kremayı yayın.

Tekrar buzdolabına koyun ve en az bir gün bekletin.

Pastayı çemberinden çıkarın ve bekletmeden soğuk servis edin, kalan pastayı da bitene kadar buzdolabında saklayın.

Pastayı eğer evde var ise; minik pasta çemberleri ile tek kişilik pastacıklar şeklinde de yapabilirsiniz.
Üzerini krem şanti ve vişne taneleri ile de süsleyebilirsiniz. Servisi çok daha kolay, sunumu çok daha şık olacaktır.

CEVİZ TABANLI TRUF PASTA
Pastanın tabanının ve kremasının kalınlığı çemberin büyüklüğü ile doğru orantılı. Pastacı kreması ile hazırladığım gün, 18 cm.lik bir çember kullanmıştım ve yüksek bir pasta elde ettim. Ama yukarıda fotoğrafını aşağıda tarifini gördüğünüz truf pasta için 24 cm.lik çember kullandım.
Bu şekilde çok ince bir pasta oldu ama truf pasta ağır bir pasta olduğu için ince yapmanız daha iyi olur derim…

Malzemeler

1 (büyük) Paket Damla Çikolatalı Hanımeller Bisküvisi

1,5 Su Bardağı Ceviz

2 Yemek Kaşığı Tereyağ

1 Paket (200ml.) Krema

350 Gr. Bitter Çikolata

Yapılışı

Bisküvileri ve 1 su bardağı cevizi robotta kum gibi incecik oluncaya kadar çekin.

Tereyağını eritin ve karışıma ekleyin, bir kaşık ile karıştırarak yağ ve cevizli karışımın iyice özleşmesini sağlayın.

Düz bir tabağa 22 ya da 24 cm.lik çember kalıbı koyun.

Karışımı tabana yayın ve elinizle sıkı sıkı bastırarak düzleştirin.

Tabanı buzdolabına koyun ve siz kremayı hazırlamaya başlayın.

Kremayı minik bir sos tenceresinde kaynatmadan ısıtın.

Ateşi kapatıp, minik minik doğradığınız çikolataları ekleyin ve sürekli karıştırarak çikolatanın erimesini sağlayın.

Kalan cevizi iri iri doğrayın ve kremaya ekleyin.

Karışımı ara ara karıştırarak, soğutun.

Buzdolabından bisküvili tabanı çıkarın ve üzerine kremayı yayın.

Tekrar buzdolabına koyun ve en az bir gün bekletin.

Pastayı çemberinden çıkarın ve bekletmeden soğuk servis edin, kalan pastayı da bitene kadar buzdolabında saklayın.

Cevizli Krokan

2011-06-21T18:12:00.016+03:00

ÇOK AMAÇLI ŞEKERLEME :)
Son bir haftadır cevize bulanmış durumdayım, cevizle yatıp cevizle kalkıyorum desem yalan olmaz.
Hem ceviz ile yapılan -Avcı böreği, Çerkez tavuğu, krokan gibi- temel tarifleri deniyorum hem de bilinen tariflere ceviz ekleyerek -Cevizli Keşkül gibi- yeni bir şeyler keşfetmeye çalışıyorum :) Kuruyemişçide bu kadar çok ceviz almama bir anlam veremeyip, muhtemelen ceviz ile bir kür falan yapıyorum sanıyordur. Eh yalanda değil, Hünerlopedi kürü yapıyorum :)

Krokan; uzun zamandır arşivimde olmasını istediğim, misal; krokanlı bir pasta yaparsam, malzemeler listesinde; “bir ölçü krokan” diye yazıp, linkini vermek istediğim bir tarif :)
Allahım! Yemek ve blog konularına uzak biri için ne kadar da komik bir hayal olduğunu şimdi yazarken fark ettim, çaktırmayın, okuyun, geçin :)
Neyse… Denedim, tattım, tattırdım ve beğenildi.

Krokan; aynı Truf gibi çok az malzeme ile yapılan oldukça basit bir tarif. Sadece bazı püf noktaları var.
Bunlardan en önemlisi; şekeri yakmadan eritmek…
Ben ilk denemede şeker eridikten ve cevizleri ekledikten sonra tencereyi soğuk su dolu bir kabın içerisine koydum. Amacım; şekerin pişmeye devam ederek yanmasını önlemekti.
Ancak bu yöntemi size önermeyeceğim, çünkü tehlikeli ve can sıkıcı...
Suyun üzerinde batmadan sıcak tencereyi kontrol etmek çok zordu, elimi yakmamak adına çabalarken bu seferde tencerenin içine biraz su kaçtı ve doğal olarak kıvamı yumuşadı.
Şeker hemen sertleştiği için bir kısmı tencerede dondu, çıkartmak için tekrar ısıttım vs.vs. Epey bir sıkılıp, ter döktüm anlayacağınız...
Ara verirsem üşenip tekrar denemeyeceğimi bildiğim için hemen ikinci denemeye koyuldum.
Bu kez tencereyi soğuk suya oturtmadım ama çok hızlı hareket ettim. Şeker yanmadan onu mermer ile buluşturdum :)
Sonuç; son derece başarılı bir krokandı…

Her şerde bir hayır vardır derler ya, benim mutfakta yaşadığım su sıçrama aksiliği güzel bir keşif ile sonuçlandı :)
Eşim geldiğinde her ikisini de ayrı ayrı tattırdım, ilk söylediği; “yumuşak olan çok daha başarılı” oldu :)
Yani, pastalarda, tatlılarda kullanacağınız, cam gibi kıtır kıtır orijinal krokan yapmak isterseniz; aşağıdaki tarifi uygulayın.
Biraz daha yumuşak karamelize bir şeker yapmak isterseniz de tarife cevizleri eklerken iki yemek kaşığı ılık su ekleyin :)
Söylememe gerek yok sanırım, aynı tarifi fındık, fıstık, susam ile de yapabilirsiniz :)

Malzemeler

1 Su Bardağı (200 gr.) Şeker

1 Tatlı Kaşığı (taze) Limon Suyu

1 Su Bardağı Ceviz

1 Yemek Kaşığı Tereyağ (tezgahı yağlamak için)

Yapılışı

Öncelikle krokanı dökeceğiniz tezgahı –mermer olursa çok iyi olur- yumuşak tereyağ ile iyice yağlayın.

Cevizleri de iri iri kırarak hazırlayın.

Küçük bir tencereye şekeri ve limon suyunu koyun.

Kısık ateşte sürekli karıştırarak şekeri eritin.

Şeker tamamen eriyip, açık kahverengini alınca ateşi kapatın.

Cevizleri ekleyin ve hızlıca karıştırın.

Hiç vakit kaybetmeden karışımı tezgaha yayın ve üzerini düzeltin.

Biraz ılınınca tezgahtan ayırın ve küçük parçalara bölün.

Hava almayan bir kavanozda saklayın.

NOTLAR;

Krokan yaparken asla unutmamanız gereken, en önemli nokta; şekerin inanılmaz derecede kızgın olduğudur. Şeker ocakta iken ve tezgaha yayarken kesinlikle elinizi değdirmeyin hele tatmaya sakın kalkmayın, çok feci yanabilirsiniz.

Tezgahı tereyağ ile değil de, sıvıyağ ile yağlarsanız; krokanı tezgaha yaydıktan bir süre sonra yani krokan ılınınca hızlıca tezgahtan ayırıp, parçalara bölün. Sakın; “dursun, iyice soğusun, öyle kaldırayım” demeyin. Mermer kırılıyor yine de krokan tezgahtan ayrılmıyor. Tecrübe ile sabittir :(

Krokanı hazırladığınız tencereyi ve kullandığınız kaşık, spatula vs.yi hemen yıkamaya kalkmayın, taş gibi oluyor ve sizi zorluyor içine su doldurup, bir iki saat bekletin, neticede şeker bu, eriyip gidiyor :)

Cevizli Çikolata Kaplı Truf

2011-06-17T16:10:00.013+03:00

NAMI DİĞER; CHOCOLATE TRUFFLES :)
Sizlerle bugün yapımı çok basit, malzemeleri çok çok az ama beni yaparken de, yazarken de çok heyecanlandıran bir tarifi paylaşacağım.
Nedeni ise; tarifin çakma değil orijinal olması :)

Şimdi bu cümleyi biraz açalım da yanlış anlamalara sebebiyet vermeyelim. Blogumu takip edenler bilir, yemek tariflerinde ben biraz çakmacıyımdır :)
Yani; salamları, kaşarları çiçek, yıldız kalıpları ile keserim, zeytinyağlı yemeklerin içine havucu çiçek kalıbı ile kesip koyarım, bildiğiniz kızartmayı uğraşıp, üst üste koyup, kule filan da yapmışlığım vardır.
Üstelik annemin şaşkın bakışları ve “delisin sen!” sözleri eşliğinde…
Yani çok üşengeç değilimdir aslında.
Ama söz konusu sarma yapmak, mantı açmak, el açması börek yapmak ise ben öylece kalırım, kal gelir yani :) Üzerime bir korku, bir tembellik çöküverir.
Bu nedenle; hazır yufkadan sosyete mantısı , makarnanın üzerine kıymalı sos hazırlayarak çakma mantı yapmak tam bana göredir. :)

Bugüne kadar sayısız kez truf yaptım, blogumda da bolca mevcut. Ama hep, artan kekleri, krema, puding, süt vs. ile yoğurup, Hindistan cevizine bulamak sureti ile…
Yani çakma truf :)
Onlarda inanılmaz lezzetli oluyor, hakkını yemiyim şimdi ama orijinali bir başka….

Orijinal trufun, iki ana malzemesi var; krema ve çikolata…
Kremayı ısıtıp, çikolatayı sıcak kremanın içinde eritmek sureti ile yapılan bir karışım.
Bir diğer adı; ganaş…
Ganaş, aynı zamanda, muhteşem bir pasta ara kreması. Ben tadını çok yoğun ve ağır bulduğum için, pastalarımda kendi icat ettiğim ganaşı yani bitter çikolatalı pastacı kremasını kullanıyorum.
Ama muhallebi yapmaya üşenirseniz ya da ölümüne çikolata tadına bayılıyorsanız aşağıdaki tarif ile pekala pasta ara kreması hazırlayabilirsiniz.
Sadece ara krema olarak değil pastanızı kaplamak isterseniz yani pastacılık deyimi ile cila yapmak isterseniz; ganaşı biraz daha sıvı hazırlayabilirsiniz. Burada da kural kremayı hiç kaşık değdirmeden yukarıdan ve tek noktadan pastanın üzerine akıtmak…
En kısa zamanda bir kara orman pastası hazırlayıp, bu anlattığımı sizlere aşama aşama fotoğraf ile göstermek istiyorum zaten…
Şimdilik biz bu yazının konusuna yani trufa dönelim. :)

Orijinal truf, hazırlandıktan ve soğuyup toplar haline getirildikten sonra kakao, Hindistan cevizi, çekilmiş fındık, fıstık, toz haline getirilmiş bisküvi ye bulanıyor.
Ben bu trufları hazırladığım gün biraz çikolata krizindeydim ve dışını da çikolata ile kapladım :)
Bu kısım tamamen sizin zevkinize kalmış.
Bir diğer eklememde ceviz oldu ve bence şahane! oldu… :)

Malzemeler

400 Gr. Bitter Çikolata

200 ml. (1 kutu) Krema

1 Su Bardağı Ceviz

200 Gr. Çikolata (üzerini kaplamak için)

Yapılışı

Kremayı minik bir sos tenceresinde, orta ateşte, kaynamasına izin vermeden ısıtın.

Ateşi kapatın ve minik minik doğradığınız çikolatayı ekleyin.

Hızlıca karıştırarak çikolatayı eritin.

Mercimek büyüklüğünde doğradığınız cevizleri de ekleyin ve karıştırın.

Bir borcama ya da arzu ettiğiniz kenarlıklı bir kaba yağlı kağıt serin ve karışımı boşaltın.

Üzerini kaşıkla düzeltin ve buzdolabına koyun.

İyice donuncaya kadar, bir gece ya da 5-6 saat bekletin.

Buzdolabından çıkarıp, karışımı minik kareler halinde kesin. Her kareyi elinizde hızlıca yuvarlayın.

Hazırladığınız topları tekrar buzdolabına koyun.

Bir benmari kurun ve kalan çikolatayı (200 gr.) eritin.

Topları erimiş çikolata ile kaplayın ve tekrar buzdolabına koyun.

Çikolata donunca truflar servise hazırdır.

NOTLAR;

Truf tariflerinde, genellikle karışım bir kaseye boşaltılıp, donduruluyor. Daha sonra içinden kaşıkla alınarak yuvarlanıyor.
Ben yağlı kağıt ile düz bir şekilde dondurdum. Bu şekilde hem daha çabuk donuyor hem de çalışması çok kolay oluyor. Kare kare kestiğimiz içinde toplarımızın hemen hepsi aynı boyda oluyor.

Topları hazırlarken mümkün olduğunca hızlı olmalısınız çünkü çikolata eriyor. Karışım iyice yumuşar ise buzdolabına koyup, donmasını bekleyip daha sonra hazırlamaya devam edebilirsiniz.

Şeklini isterseniz yuvarlak isterseniz benimde yaptığım gibi kare bırakabilirsiniz.

Çikolata ile kaplamanın en kolay yolu bir çataldan destek almak. :) Trufu çatalın üzerine koyup, tencerenin üzerinde iken üstünü çikolata ile kaplarsanız hem çikolata ziyan olmuyor hemde truf erimeden rahatça kaplamış oluyorsunuz.

Cevizi mümkünse robotta çekmek yerine elinizde doğrayın. Cevizler içinde dişe gelecek şekilde olsun. Robotta kimisi toz haline geliyor, kimisi iri kalıyor çünkü. Toz haline gelende trufun kıvamını değiştirebilir.

Son olarak benmari den söz edeyim. Benmari yöntemi buharla ısıtma yöntemidir.
Bir tencereye su koyup kaynatın ve başka bir tencereyi üzerine oturtun. Eğer erittiğiniz şey çikolata ise, üstteki tencerenin altındaki suya değmemesine ve çikolataya su sıçramamasına özen gösterin, bu çikolatanızı matlaştırır.

Cevizli Keşkül

2011-06-15T17:30:00.013+03:00

CEVİZLİ TARİFLER BAŞLASIN :)
Evet, pek çoğunuzun tahmin ettiği gibi Ceviz dosyasının ardından peş peşe cevizli tarifler gelecek.
Cevizli keşkül’ün hikayesi biraz komik. Tam bir; “yumurta mı tavuktan, tavuk mu yumurtadan” durumu söz konusu…
Normalde Hünerlopedi için bir konu seçtiğimde arkasından; “acaba içinde o yiyeceğin geçtiği neler hazırlayabilirim? diye düşünürüm ama bu sefer tam tersi oldu.
Cevizli keşkülü hazırladıktan sonra cevizi ne kadar çok kullandığımı fark edip, konu olarak cevize karar verdim :)

Keşkülün orijinal yapılışı badem ile biliyorsunuz. Çok eski Osmanlı’ya uzanan güzelde bir öyküsü var.
Keşkül ; hindistan cevizinin içi oyulmak suretiyle elde edilen kabın adı imiş.
Kanuni Sultan Süleyman döneminde, adalete ve halkın huzuruna çok önem veren Osmanlı kadıları ve dervişleri, belirli zamanlarda halkın içine karışır ve dilencilik yaparlarmış. Topladıkları para da bu keşküllerde birikirmiş. Bu şekilde halkın durumunu görür, sıkıntılarını anlarlarmış. Keşküllerde toplanan bu paralar da imâretlere verilir, fakir halka besleyici ve doyurucu olan bu tatlı dağıtılırmış. Yapılan tatlının bu kaplarda dağıtılması, adının bu şekilde anılmasına neden olmuş…

Benim ne zamandır denemek istediğim ama badem almayı sürekli unuttuğum için ertelemek zorunda kaldığım bir tarifti. Bende cevizle denemeye karar verdim :)
Oldu mu? Oldu pekte güzel oldu.
Hatta son yapışımda aynı ölçüler ile fındık ekleyerek denedim o da güzel oldu ama cevizlinin yeri çok başka.
İlk denemede şeker miktarı bana biraz fazla geldiği için ikincide bir parmak kadar eksilttim ama bu seferde çok tatsızdı. Anladım ki bu tatlının ölçüsü bir bardak şeker :) Adı üzerinde tatlı bu…
Kıvamı biraz sulu olduğu için ikinci denemede bir yemek kaşığı nişasta ekledim bu kez de çok katı oldu. Üçüncü denemede bir tatlı kaşığı nişastada anlaştık :)
Yani aşağıda ki ölçüler ile tam kıvamında oluyor.
Tamda yaz sıcaklarına uygun, yemek sonrası dondurma niyetine kaşık kaşık yiyebileceğiniz, yağsız, yumurtasız şahane bir tatlı. Ramazan ayına da çok uygun…
Bu arada fark ettiniz mi bilmem, Ramazan sofraları için iyiden iyiye havaya girmeye başladım ben :)

Malzemeler (6 kişilik)

1 Lt. Süt

1 Su Bardağı Şeker

2 Yemek Kaşığı (tepeleme, un gibi çok ince çekilmiş) Ceviz

2 Yemek Kaşığı (tepeleme) Hindistan Cevizi

3 Yemek Kaşığı (tepeleme) Pirinç Unu

1 Tatlı Kaşığı (silme) Mısır Nişastası

Tarçın (üzerini süslemek için)

Yapılışı

Süt ve tarçın haricindeki malzemeleri bir tencereye koyun ve karıştırın.

Sütü ekleyin ve orta ateşte çırpma teli ile sürekli karıştırarak pişirin.

Kaynamaya başlayınca ateşi kısın ve 1 dk. daha pişirin.

Tatlıyı ocaktan alın ve 1-2 dk. (çok kaynar hali geçmesi için)bekletin.

Kaselere pay edin, ılınınca üzerini tarçın ve ceviz ile süsleyin.

Buzdolabında 3-4 saat dinlendirip, servis edin.

Not; Keşkül ile ilgili tarihi bilgiyi; sevgili Nurdan Hanım’ın blogundan alarak yazıma ekledim. Kendisine çok teşekkür ediyorum.

Ceviz

2011-06-14T13:24:00.011+03:00

YİYELİM, ZEKİLEŞELİM :)
Hünerlopediyi unuttum sandınız değil mi? Haklısınız…
Ama inanın unutmadım, sadece “hayatta ne yapıyorsan, onu en iyi şekilde yapmaya çalış” felsefem yüzünden biraz kağnı şeklinde ilerliyor. :)
Blogumdaki tariflerin, sadece sayıca çok olmasını önemseyip, içime sinen sinmeyen her tarifi yayınlamak gibi bir alışkanlığım yok biliyorsunuz. Az olsun, öz olsun ama işe yarar olsun diye düşünürüm her zaman… Aynı şey Hünerlopedi içinde geçerli.
Bir konuya karar verince günlerce internette gözüm çıkana kadar araştırma yapıyorum, derliyorum, toparlıyorum. Daha sonra hazırladığım dosyayı; sevgili Özge Kelebek’e gönderip onun uzman onayını alıyorum.
Sonra sizinle paylaşmaya hazır hale geliyor.

Aslında kışın portakalı hazırlamaya başlamıştım ama yazılarımda satır aralarında bahsettiğim malum nedenlerden dolayı bir türlü tamamlayamadım. Zaten ben tamamlayana kadar portakalın mevsimi de geçti :)
O yüzden Hünerlopedi konularını artık mevsimsiz seçmeye karar verdim. Biraz düşününce ilk aklıma gelende ceviz oldu!
Cevizi kullanmadığım yer yok gibi. Sadece kurabiyelere, keklere, tatlılara değil, tuzlulara ve salatalara da çok yakıştırırım. Bir tek yoğurtlu mayonezli salatalara değil, çoban salataya bile serperim :)
Bence peynir ve cevizin yakışmadığı, uyum sağlamadığı lezzet hemen hemen yok gibi…

Her şeyin olduğu gibi cevizinde bizlere çok yararlı olduğunu az çok tahmin ediyordum ama derinlemesine araştırınca emin oldum.
Özellikle beyin ve kalp sağlığı için gerçekten mucizevi bir meyve. Doğru miktarlarda tüketildiğince ise adeta bir ilaç…
Pek çok yerde ceviz ile yapılan diyet kürlerine de rastladım. Ama bu konuda sevgili Özge ne derse benim için o :)
Bu yüzden kendisine diyet ve ceviz ile ilgili sorularda sordum, sağ olsun hemen yanıt verdi.
Aşağıda onları da bulacaksınız.

Siz şimdi yazıyı okumaya başlayın, ben mutfağa gidip, aklımdaki cevizli krokan ve cevizli truf tariflerini test etmeye koyulayım :)

HÜNERLOPEDİ - CEVİZ
Cevizin meyvesi sert kabuklu meyveler içinde yer almaktadır. Meyve, ağaç üzerinde yeşil kabuk, sert kabuk ve iç cevizden oluşur. Kabuk kalınlığı yönünden çok değişik özellikler sunar. Çok ince kabuklu cevizlerin yanı sıra kalın ve sert kabuklu ceviz tip ve çeşitleri de bulunmaktadır.
Cevizin bitkisel özellikleri ise şu şekilde sıralanabilir; bileşik yapraklıdır, boyunlu, düğme ve nokta şeklinde 3 adet tomurcuk yapısına sahiptir. Çiçekleri bir evciklidir. Erkek ve dişi aynı ağaçta fakat farklı yerlerde bulunur. Döllenme rüzgarla gerçekleşir. Erkek ve erkek dişi çiçekler farklı zamanlarda olgunlaşmaktadır. Meyveler yıllık sürgünlerde oluşur.

CEVİZ ÇEŞİTLERİ
Dünya üzerinde 18 ceviz türünün mevcut olduğu belirlenmiştir.
Bunlardan yurdumuzda; Juglans regia L. ile az miktarda Pikan,Carya, illinoensis yetiştirilmektedir.
Yerli Ceviz Çeşitleri;
Yalova 1-2-3-4, Şebin, Bilecik, Gültekin-1(KR-1), Yavuz-1 (KR-2), Kaplan-86, Şen-2, Tokat 1
Yabancı Ceviz Çeşitleri;
Payne, Hartley, Franquette, Serr, Ashley, Sunland, Trinta, Chico, Vina, Tehama, Amigo, Tulare, Pedro, Howard, Chandler, Cisco, Rego, UC77-102,

TARİHÇESİ
Kalın kabuğu sayesinde güneş ve nemden etkilenmediği için seyyahların yanlarından ayırmadığı, insan beynine olan şaşırtıcı benzerliğiyle dikkat çeken ceviz, en az insanlık tarihi kadar eski bir meyve.
Ceviz; tarihin en kadim tanığı...
Cevizin anavatanı, bazılarına göre İran’ın Ghilan bölgesi, bazılarına göre ise Çin’dir. Bunlara karşılık daha büyük bir çoğunluk ise cevizin anavatanı olarak çok daha geniş bir alanı göstermektedirler. Bunu savunan gruba göre ceviz Karpat dağlarından Türkiye, Irak, İran, Afganistan, Güney Rusya, Hindistan, Mançurya ve Kore' ye kadar uzanan geniş bir bölgenin doğal bitkisidir.
Jeolojik devirlerde özellikle üçüncü zamanda cevizin kapladığı alan bugünküne göre daha da geniştir. Grönland kazılarında ve Sibirya'da Obi nehri kıyılarında buzulların altında ceviz yaprak ve meyvelerine rastlanmıştır.
Cevizin doğal yayılma alanı ise doğuda Himalaya dağlarından Çin topraklarına, batıda Kafkas Dağları, Anadolu, Balkanlar ve Alp Dağlarına kadar uzanmaktadır.
M.Ö. 750 - 500 yıllarında Romalılar tarafından İran'dan Avrupa'ya getirildiğini bildirmektedir. Cevizin meyvelerini Romalılar bolluk sembolü ve konuk armağanı saymışlar, ağacın güzelliği, meyvesinin lezzetli ve besleyici oluşu ve ayrıca kerestesinin yüksek özellikleri dolaysıyla cevize Jüpiterin meyvesi veya kral ceviz adını vermişlerdir.
Eski medeniyetler sadece yemek yapımında değil, saçlarını ve giysilerini boyamak için de ceviz kullanmış.
Romalılar, kötülüğü kovması, sağlık ve bereket getirmesi için düğüne gelen konukların üzerine ceviz atarlarmış.
Orta Çağ Avrupası'nda cevizin yıldırımdan, sara nöbetinden, savaşlardan ve şeytani güçlerden koruduğuna inanılırmış.
Babil'in Asma Bahçeleri'nde kocaman ağaçlarda yetişen ceviz, Pers ülkesinde sadece saraylıların yiyebileceği bir meyveymiş. Fransız köylüleri, eve bereket getirsin diye tavana içi ceviz dolu bir çanta asarlarmış. Gelinler ise ileride doğacak bebeklerine emzirebilecek bol sütleri olsun diye şehrin en büyük ceviz ağacının etrafında dönerek dans ederlermiş.
Ceviz; uzun ince şekli ve tatlımsı aromasıyla ayırt edilen pecan cevizi ağaçlarının çevresinde kamp kuran Amerikan yerlileri için özel bir anlam taşırmış.

TÜRKİYE'DE CEVİZ ÜRETİMİ
Yakın bir geçmişe kadar ceviz yetiştiriciliğinde söz sahibi olarak Türkiye gelmekte, bunu Yunanistan, İtalya, Fransa gibi ülkeler takip etmekteydi ancak ceviz yetiştiriciliğine 1867’de başlayan ABD, bütün bu ülkeleri geride bırakarak ceviz yetiştiriciliğinde ve dış satımında en önemli ülke konumuna gelmiştir.
Meyvecilik kültürü oldukça eski tarihlere uzanan Anadolu, birçok meyve türünde olduğu gibi cevizin de anavatan bölgeleri arasında yer almıştır. Anadolu, günümüze kadar yapılan yetiştiricilik sonucunda, sayıları 4,5 milyonu aşan bir ceviz ağacı varlığına sahip olmuştur.
Türkiye’de en fazla ceviz ağacı Artvin, Aydın, Bitlis, Bursa, Çorum, Erzurum, İzmir, Kastamonu, Kahramanmaraş, Ordu ve Van’da bulunmaktadır. Kabuklu ceviz üretiminin en fazla olduğu iller ise Aydın, Bitlis, Bursa, Isparta, İzmir, Kastamonu ve Zonguldak’tır.
Her yöresi kıymetli ceviz tiplerine sahip olan ülkemizde bu zengin kaynağın başlıca iki önemli avantajı bulunmaktadır. Birincisi, sahip olduğu 5 milyondan fazla ağaçla elde edilen yaklaşık 120 bin tonluk ceviz üretimi, ülkemizi dünya sıralamasında üçüncü sıraya yerleştirmiştir. Fakat üretilen bu miktarın ancak %1- 2'sinin dış satıma gitmesi ve dolayısıyla ülkemizin dünya ceviz dış satım sıralamasında son sıralarda yer alması da olumsuz bir durum olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu durumun tek nedeni üretimimizin standart çeşitlerle değil de tamamen tohumdan yetişen ağaçlarla yapılması ve hiç bir kültürel uygulamanın yapılmamasıdır. Tohumdan yetişen her bir ağacın farklı özelliklere sahip olması, dolayısıyla standartlara uygun miktarda ürünün temin edilememesi dış satımımızı zorlaştıran en önemli neden olarak ortaya çıkmaktadır. Anadolu’nun mevcut ceviz varlığının ikinci avantajı ise, çok geniş bir genetik varyasyona sahip olduğundan ıslah çalışmaları için zengin bir kaynak olmasıdır. Bu varyasyon ıslah çalışmalarının uygun yöntemlerle daha kısa bir zamanda başarıya ulaşmasına imkan vermektedir.

BESİN DEĞERLERİ
Ceviz bir yağlı tohumdur ve diyetteki önemli yağ kaynaklarından biridir. Özellikle doymamış yağ asitleri açısından zengindir. İçerdiği en önemli yağ asidi balık yağınında temel yağ asidi olan omega-3 yağ asididir. Tiamin, vitamin B6, folat gibi birçok vitamini ve çinko, bakır, magnezyum, fosfor, potasyum gibi birçok minerali yapısında bulundurur.

100 gr. cevizdeki besin, mineral ve vitamin dağılımı;
• Besin enerjisi (Kcal); 654
• Protein (gr); 14.4
• Toplam yağ (gr); 62,5
• Toplam karbonhidrat (gr); 10,6
Mineraller (gr);
• Kalsiyum; 87 mg
• Demir; 2.5 mg
• Magnezyum; 130 mg
• Fosfor; 410 mg
• Potasyum; 544 mg
• Sodyum; 2 mg
• Çinko;2.7 mg
Vitaminler (mg);
• Vitamin C; 2,6 mg
• Thiamin; 0.30
• Vitamin E: 1,9 mg
• Folat: 77 mcg
• Vitamin-A ; 8 mcg

İNSAN SAĞLIĞI AÇISINDAN ÖNEMİ
* Cevizin doymamış yağ asidi içeriği özellikle kalp-damar sağlığı açısından oldukça önemlidir.
Omega-3 yağ asidi kandaki basıncı azaltarak, atardamarlardaki iltihaplanmayı, sertleşmeyi ve tıkanmayı, kan pıhtılaşmasını önler, kolesterolü düşürerek kalbi korur, bazı kanser çeşitlerine karşı vücudu güçlü kılar.

* Besin değeri oldukça fazla olan ceviz beyin için de oldukça yararlıdır. Özellikle göz sinirleri ve hafıza için oldukça önemlidir. Yine bunu içeriğindeki omega-3 yağ asidi sayesinde sağlar.

* Cevizdeki yağ profili, fitosteroller ve magnezyum, safra taşı oluşumunun önüne geçiyor.
Ceviz, bir yağlı tohum olması nedeni ilede ciltte kuruluklar oluşan sorunların ve egzemanın tedavisinde yardımcı olabilmektedir.

* İçerdiği fosfor, kalsiyum, potasyum, magnezyum açısından oldukça zengindir. Bu mineraller, sinirlerin uyarımı ve kas dokusunun çalışması için gereklidir.

* Cevizdeki fitosteroller sayesinde, bağışıklık sistemi güçlenir.
Aromatik kokulu yaprakları kabızlığa, iştahsızlığa, kan temizlenmesine ve hazımsızlığa karşı yararlıdır.

* Cevizin içeriğindeki omega 3 yağ asidi sayesinde deriniz nemlenir ve sağlıklı, parlak görünür.

Özellikle kalp sağlığı ve beyin gelişimi açısından ceviz yemek için, en önemli nedenler;

* Beyne benzeyen ceviz, kavrama ve anlamayı geliştiriyor. Asya’da ceviz hala beyin gıdası olarak kabul ediliyor, bu ülkelerde öğrenciler, sınavlardan önce ceviz yiyerek notlarını yükseltebileceklerine inanıyor.

* Cevizdeki melatonin, beyin bezesi tarafından salgılanan melatoninin insan vücudunun kullanıma hazır formunu içeriyor. Melatonin, gece çalışan ve zaman farkından dolayı uyku düzensizliği çeken kişilerde uyuma rahatsızlıklarını ortadan kaldırabiliyor.

* Omega-3 yağ oranı düşük çocuklarda daha yüksek hiperaktif olma özelliği, daha fazla öğrenim ve davranış bozuklukları, daha fazla huysuzluk ve uyku düzensizlikleri gözlemleniyor. Ceviz, bu sorunları önleyen omega-3 bakımından çok zengin.

* Cevizdeki l-arginin kan damarlarının iç tarafının pürüzsüz ve düzgün olmasını sağlayarak kan-damar sisteminin rahatlamasını sağlıyor. Cevizdeki yağ asitlerinin kalp hastalıklarını önleme etkileri var.

* Cevizin, antioksidan özelliği dolayısıyla kardiyovasküler ve sinir sistemine zarar veren parkinson ve alzheimer gibi çok kuvvetli hastalıkların gelişimini erteleyebileceği veya azaltabileceği ileri sürülüyor.

* Ceviz, damarlarda daha az pıhtılaşma özelliği olan kan tipinin üretimine ve iyi kolesterol oranının kötü kolesterol oranına göre artmasına yardım ediyor, kolesterolün damarları tıkama aşamasında önemli bir adım olan şişme ve kızarıklığı azaltabiliyor.

* Ceviz, antioksidan savunmada önemli olan birtakım enzimlerde zorunlu kofaktörler olarak görev yapan manganez ve bakır içeriyor.

SAKLAMA KOŞULLARI
Kabuklu halde iyi kurutulduğunda 1 yıl boyunca kolaylıkla saklanabilen ceviz pazarlama açısından gerek üretici ve gerekse tüccara sorun yaratmamaktadır.
Ceviz diğer sert kabuklular kadar dayanıklı değildir. Kabuklu cevizler %60-65 nemde (0) derece sıcaklıkta 12 ay, 10 derecede ise 6 ay dayanır.
İç ceviz ise daha kolay bozulur. Bunu önlemek için düşük sıcaklık ve düşük nemle birlikte antioksidan madde uygulanması, vakum koşulları (düşük oksijen) ve karanlık gereklidir. Bu koşullarda 18 ay renk ve lezzetini korurlar.

DİKKAT!!
* Hazmı zor olduğundan, karaciğeri rahatsız olanlar ceviz yememelidir.
* Şeker hastalarına ve böbrek rahatsızlığı olanlara da önermemek gerekir.
* Özellikle böbrek hastaları için çok sakıncalıdır çünkü fosfor ve potasyumu çok yüksek ve çoğu şeker hastasında böbrek hastalığı gelişme riski çok yüksektir.

Dyt.Özge KELEBEK'in Notları;
* Cevizin diyette yeri; Ceviz her gün tüketilmesi gereken bir atıştırmalık aslında... Her gün cevizle omega-3 alarak damar sağlığımıza katkıda bulunabiliriz.

* Ne kadar tüketmeliyiz; Her gün 3-4 adet veya 6-8 yarım ceviz içi tüketebiliriz. Özellikle kolesterol sorunu olanlara öneririm.

* Ceviz kürleri; En çok bilineni 1 su bardağı suda, 1 gece bekletip suyunu içince kolesterol düşüyor derler. Şöyle ki yağ suda çözünmez. Cevizde yağ kaynağı olduğu için suda bekletme pek işe yaramaz. Cevizin kendisini tüketiniz.

*******

Tüm görseller internetten alıntıdır...
Kaynaklar;
www.kelebekdiyeti.net
Hürriyet
http://www.ito.org.tr/Dokuman/Sektor/1-17.pdf

Bakla Çorbası

2011-06-07T16:49:00.012+03:00

BAKLA İLE FARKLI BİR DENEYİM :)
Blogumu açıp da, böyle sağlıklı, hafif bir tarif ile karşılaşınca, sanmayın ki bir değişiklik var silkelendim ve kendime geldim.
Nerdee :) Hala diyet ve rejim kelimelerine uzak, “hadi Mügecim, ver şu kiloları” diyen sihirli bir değnek bekler haldeyim :)
Ama bu konuyu deyim yerinde ise; geyik muhabbetine çevirmeyeceğim, sözü fazla uzatmadan tarifin detaylarına geçmek istiyorum.

Hatırlarsanız, Zeytinyağlı Bakla tarifinde, elimdeki dünya kadar bakla ile denemeler yaptığımdan hatta bir çorba denediğimden ama tarifin çok içime sinmediğinden söz etmiştim.
İlk denemede çorbanın terbiyesi için; yoğurt, un ve limon suyu kullandım.
“Tadı kötümü oldu?” derseniz; “hayır, gayet güzel oldu”. :)
İçime sinmeyen yanı ise sanki çorba içiyor gibi değil de, dereotunun ve baklanın baskın tadı, yoğurdun ekşiliği nedeniyle zeytinyağlı baklanın suyunu içiyormuş gibiydi. :)
Ben bu kadar baskın tadı olan bir çorba değil, biraz daha yumuşak, tatlımsı bir çorba olmasını hayal ediyordum.

İkinci denemede; baklalar pişerken, içine birde havuç ekledim. Terbiyesini krema ile yaptım ve dereotu koymadım.
Bu şekli beni daha mutlu edince sizlerle de paylaşmaya karar verdim :)
Havaların kıştan direk yaza geçtiği bugünlerde sofralarınızda hala çorbaya yer var mı bilmem :)
Ama önümüz Ramazan, hava ne kadar sıcak olursa olsun iftarda mutlaka bir kase çorba isteyecek canımız, işte bu çorbada aklımızda olsun o günlerde…

Malzemeler

750 Gr. Bakla

6 Su Bardağı (1,2 Lt) Su

1 Adet (orta boy) Havuç

1 Adet (iri) Kuru Soğan

3-4 Yemek Kaşığı Zeytinyağ

1 Tatlı Kaşığı Şeker

1 Tatlı Kaşığı Tuz

½ Su Bardağı (100 ml.) Krema

1 Yemek Kaşığı (taze) Limon Suyu

Yapılışı

Öncelikle büyükçe bir kaba 2 yemek kaşığı un ile unlu su hazırlayın. Baklaların saplarını ve kenarlarını temizleyin. İkiye üçe bölerek unlu suya atın.

Baklaları unlu sudan alıp, akan suyun altında iyice yıkayın ve süzün.

Havuç ve soğanı iri iri doğrayın. Orta ateşte zeytinyağ ile 1-2 dk. kavurun.

Baklaları, suyu, tuzu ve şekeri ekleyin.

Düdüklü tencerede buharı çıkınca, ateşi kısarak 14 dk. pişirin.

15-20 dk. sonra kapağını açın.

Krema ve limon suyunu (damak zevkinize göre biraz daha tuz ve karabiber) ekleyin, hızlıca karıştırın.

Kısık ateşte 5-10 dk. daha pişirin.

Not: Yeni eklediğim "Kız Bebek Kurabiyeleri" ve "Haziran 2011 Kurs Takvimi" için http://www.mugehuner.com/ a göz atmayı unutmayın :)

Zeytinyağlı Bakla

2011-06-02T11:24:00.010+03:00

DİYET YAPANLARI BURAYA ALALIM :)
Öncelikle bir itiraf; bana kalsa; Tahinli Rulo Çörek tarifini birkaç hafta tutardım en üstte :)
Hem uzun zamandır hayalini kurduğum bir lezzeti yakaladığım için, hem de sayfamı her açışımda içimi ısıtan fotoğrafını çok sevdiğim için…
Ama sizler birkaç gün sayfada aynı tarifi görünce sıkılıyorsunuz biliyorum.
Siz nasıl mutluysanız bende öyle mutlu olduğum için, istemeyerek de olsa kendisini bir alt bölüme uğurluyoruz :)

Tahinli çörek tarifine gelen yorumların çoğu; "diyet biter bitmez deneyeceğim” şeklinde olmuş :)
Bu demek oluyor ki; havalar her ne kadar hala Londra kıvamında olsa da hanımlar yaz telaşına kapılmış bile.
Her yıl bu aylarda olduğu gibi; “eyvah, kalın kazaklar gidiyor, kilolar meydana çıkıyor” telaşları başlamış, beslenme şekli değişmiş, diyet listeleri elden ele gezer olmuş.
Şimdi bu satırları okuyup, haklı olarak; “Ee Müge hanım, sende yok mu bu sıkıntılar, görmeyeli sıfır beden mi oldun, ya da uzayda mı yaşıyorsun” diyebilirsiniz. :)
Hayır tabiî ki… Aksine tüm hayatım boyunca olmadığı kadar fazla kilom var şu anda, yakında yuvarlana yuvarlana yürüyeceğim. Görsel güzelliğini geçtim, nefes almakta, merdiven çıkmakta zorlanıyorum :)
Ama bütün bunlara rağmen, ne diyet yapıyorum, ne de spor :)
Gözümün önünde; hafif zeytinyağlılar yerine, kremalı pastalar, incirli cevizli olabildiğince ağır çörekler uçuşuyor. Mutfağa girdiğimde hep tatlı bir şeyler yapmak istiyorum.
Sanırım bunca yıldır yediğine içtiğine hep dikkat etmek zorunda olan, birazcık kilolansa deli gibi diyet yapmaya zorlanan bünyem artık isyan ediyor, kafasına göre takılmak istiyor… :)
Bende onu biraz kendi haline bıraktım sanırım bu aralar…
Neyse, bugüne kadarki yazılarımdan hatırlarsınız, benim ne depresyonum çok uzun sürer, ne de sevgi kelebeği durumum... An be an değişir ruh halim…
Bu kendini boş vermiş, şişko halimi de en kısa zamanda yolcu edeceğime emin olabilirsiniz, üstelik gerçekten en kısa zamanda, benim en kısa zaman dilimimde değil :)

İşte bu konu ile ilgili start vermek için en uygun tarif; zeytinyağlı bakla.
Baklayı çok severim, zeytinyağlısını da, Fava'sını da…
Annem her şeyi olduğu gibi baklayı da öyle güzel yapar ki, ben bugüne kadar pişirme gereği duymamıştım :)
Ama kısa bir tatil için gittiğimiz Ağva’da, bahçeden topladığımız tazecik, pazılar, baklalar bana öyle güzel baktı ki, dün mutfakta epey bir haşır neşir oldum kendileri ile…
Hem zeytinyağlı bakla yaptım, hem de bakla çorbası. İkisi de gerçekten nefis oldu.
Yalnız, bakla çorbası için aklımda bir deneme daha var, hafta sonu onu da yapıp, en içime sinen tarifi paylaşacağım sizlerle…
Zeytinyağlı Bakla tarifi annemden, telefonda canlı bağlantı ile yapıldı ve gururla söylüyorum ki onunki kadar güzel oldu.
Ben yoğurtlu halinin fotoğrafını sevmediğim için, sade fotoğrafı koydum ama siz mutlaka yanında yoğurt ile servis edin.
Annemin önerisi; eğer evde var ise; kavururken, kuru soğana ek olarak, bir iki tane taze soğanın yeşil yaprağını da eklemeniz…
Annem, pek çok yemeği Zeytinyağlı Pırasa gibi düdüklü tencerede yaptığı için bu tarifte düdüklü tencere de yapılacak şekilde…
Düdüklü tencere kullanmıyorsanız, aynı yapılış aşamalarını uygulayıp, baklalar yumuşayıncaya kadar kısık ateşte pişirebilirsiniz.

Malzemeler

750 Gr. Bakla

1 Adet (iri) Kuru Soğan

7-8 Yemek Kaşığı Zeytinyağ

1 Su Bardağı (200 ml.) Su

3 Yemek Kaşığı (tepeleme) Un

1 Yemek Kaşığı (tepeleme) Şeker

1 Tatlı Kaşığı (silme) Tuz

1 Tatlı Kaşığı (taze) Limon Suyu

1 Diş Sarımsak

½ (yarım) Demet Dereotu

Yapılışı

Öncelikle bir kap suya, 2 yemek kaşığı un ekleyerek, unlu su hazırlayın.

Baklaları yıkayın, uçlarını kesip, kenarlarını temizleyip, ikiye bölün ve unlu suya atın.

Baklaları unlu sudan süzün ve bol suyun altında iyice yıkayın, süzülmeye bırakın.

Ayrı bir kapta; su, şeker, tuz, limon suyu, 1 yemek kaşığı un, ezilmiş sarımsak ve kıyılmış 1-2 dal dereotunu karıştırın.

Soğanları minik minik (yemeklik) doğrayın.

Soğanı zeytinyağ ile, orta ateşte 2-3 dk. kavurun. (çok fazla kavurmayın, hafifçe şeffaflaşsınlar yeter)

Baklaları ekleyin ve bir iki kez karıştırın.

Hazırladığınız, unlu karışımı ekleyin ve bir iki kez karıştırın.

Düdüklü tencerenin kapağını kapatın, orta ateşte dumanı çıkıncaya kadar, duman çıkınca ateşi kısarak 13 dk. pişirin. (ben Karaca düdüklü tencerenin 2 no’lu seçeneği ile pişirdim.)

15 dk. sonra tencerenin kapağını açın ve başka bir kaba alın.

Üzerine bolca kıyılmış dereotu serpin ve soğumaya bırakın.

Mümkünse bir gün buzdolabında dinlenmiş olarak servis edin.

Not: Yeni eklediğim Erkek Bebek Kurabiyeleri ve Haziran 2011 Kurs takvimi için www.mugehuner.com a göz atmayı unutmayın :)

Tahinli Rulo Çörek

2011-05-27T12:10:00.011+03:00

DİYET DÜŞMANI, KALORİ BOMBASI :)
Sizi bilmem ama tahinli çörek deyince benim aklıma sadece böyle zararlı sıfatlar geliyor :)
Kalori deposu, yoldan çıkaran, rejim bozduran vs vs..
“E niye yaptın o zaman Müge” demeyin, “madem yaptın, eşe dosta ikram et, kendin niye bir oturuşta dört-beş tane yedin” hiç demeyin. :)
Tahin helvası, tahin-pekmez, Tahinli Kurabiye… Tahinin girdiği her şeyi seviyorum işte ötesi yok. :)

Tahinli Rulo Çörek çok ama çok uzun zamandır aklımda olan bir tarif. Yalan yok çokça da araştırmasını yaptım, sayısız dergi, kitap karıştırdım. İnternette uzun uzun aradım. Pek çok tarif okudum, inceledim.
Lakin hayalimdeki tarife ulaşamadım. Rulo çörekler hep rulo yapıldıktan sonra dilim dilim kesilen ve o şekilde pişirilen görüntüde idiler.
Benim hayalim ise; pastanelerde satılan tahinli rulo çörekti. Hani şu rulosunu koparıp koparıp yediğimiz, tel tel ayrılan, tahinin ıslak kıvamını değil sadece tadını hissettiğimiz…
Hatta işi iyice abartıp, bir pastane ile muhabbete girerek tariflerini istemeyi bile düşündüm.
Ama gerek kalmadı çok şükür :)
Birkaç gün önce internette; “pastanede satılanlar gibi tahinli çörek” şeklinde azimli! aramalarım sonucu “işte bu!” dediğim tarife rastladım.
Sevgili Aynur Arslan’ın blogunda yapılış şeklini de görünce; “tamamdır” dedim. Yapılış aşamaları kesinlikle ilham vericiydi çünkü. Üstelik diğer tüm tariflerin aksine margarin ile değil sıvıyağ ile yapılıyordu...

Ben hamurunda ve mayalanma aşamalarında bazı değişiklikler yaptım. Sarım şekli olarak ise en önemli önerim; rulo haline getirirken sıkı değil çok gevşek şekilde sarmanız.
Böylelikle mayalanma ve pişme sırasında yukarı doğru tepecik şeklinde değil, yanlara doğru genişleyerek, düz bir şekilde pişecekler.
Benim kullandığım tahin uzun zamandır kavanozda beklediği için inanılmaz sertleşmişti. İçine şeker ve birazcık ılık süt ekledikten sonra kavanozun içinde mikser ile çırparak ancak biraz yumuşatabildim.
Bunun tek iyi yanı; hamurun üzerine sert bir krema gibi rahatça sürebilmem oldu. Kenarlarından akma gibi bir sorun yaşamadım yani.
Eğer siz taze ve akışkan bir tahin ile yapacaksanız; hamuru rulo yaptıktan sonra, mutlaka uçlarını sıkıca büzün ve öyle mayalanmaya bırakın.
Bu tarifi en kısa zamanda şeker yerine pekmez ile deneyeceğim. İlk deneme orijinal hali ile olsun istedim :) Tahin pekmezli de muhteşem olacak diye düşünüyorum.
Hatta bu hamur aynı yapılışı aşamaları ile nutellalı ya da evde hazırlayacağımız bir çikolatalı krema ile de şahane olabilir.
Üzeri için isterseniz yumurta sarısı kullanabilirsiniz. Ben çok uzun zamandır ne böreklerin ne hamur işlerinin üzerine yumurta sarısı sürmüyorum, oluşan o ince kabuğun tadı nedense hoşuma gitmiyor.
Böreklerin içine ve üstüne sadece yağlı su, çöreklere de yoğurt ve pekmez sürüyorum.
Bu nefis çöreği; çocuklara bol bol, büyüklere azar azar ikram etmeniz önerisi ile tarife geçiyorum :)

Malzemeler

Hamuru için;

1 Su Bardağı (200 ml.) Ilık Süt

½ Su Bardağı (100 ml.) Sıvı Yağ (fındık yağı kullandım)

3 Yemek Kaşığı (tepeleme) Şeker

1 Çay Kaşığı (silme) Tuz

1 Paket (instant) Kuru Maya

1 Adet Yumurta

4-5 Su Bardağı Un

İç Harcı için;

1,5 Su Bardağı Tahin

2 Çay Bardağı (8 Yemek Kaşığı) Şeker

Üzeri için;

1 Yemek Kaşığı Yoğurt

2 Yemek Kaşığı Pekmez

Susam

Yapılışı

Derin bir kapta 3 su bardağı un, şeker, tuz ve kuru mayayı karıştırın.

Ilık süt, sıvıyağ ve yumurtayı ekleyin. Yoğurmaya başlayın.

Azar azar un ekleyerek, ele yapışmayan, yumuşak bir hamur yoğurun.

Hamurun üzerini örterek, 10-15 dk. dinlendirin.

Dinlenen hamuru, limon büyüklüğünde 15 parçaya ayırın.

İç harcı için; tahin ve şekeri iyice çırpın.

Her parçayı, hafifçe unlanmış tezgahta pasta tabağı büyüklüğünde açın.

Üzerine tahinli harçtan, her yerine dağılacak şekilde, 2-3 yemek kaşığı kadar sürün.

Hamuru rulo yapın ve uçlarını büzerek kapatın.

Tüm hamuru bu şekilde tamamlayın ve yağlanmış tepsiye dizin.

Üzerini örterek ılık bir ortamda 1 saat mayalandırın.

Mayalanan ruloları, yaklaşık 50-60 cm. olacak şekilde iyice uzatın.

Kendi etrafında çok gevşek bir şekilde sararak, yuvarlak rulo haline getirin.

Hafifçe yağlanmış tepsiye 1 cm. aralıklar ile dizin.

Üzerlerine yoğurt ve pekmez karışımından sürün ve susam serpin.

Hiç bekletmeden 190 derece ısınmış fırında, 20-25 dk. üzeri ve altı iyice turuncu olacak şekilde pişirin.

Köfteli İslim Kebabı

2011-05-25T16:40:00.005+03:00

YAZ GELDİ, PATLICAN BAŞKÖŞEYE YERLEŞTİ… :)
Gerçektende öyle, bendeki bu patlıcan sevdası; bitmez, tükenmez :)
Blogda şöyle bir istatistik yapmaya kalksam patlıcanlı tarifler açık ara öne çıkar sanırım.

Köfteli islim kebabını; Tavuklu Mantar Dolması tarifinde söz ettiğim üzere Selahattin Abi ile birlikte hazırladık.
Daha doğrusu ben malzemeleri hazırladım, tüm yoğurma, pişirme işlemlerini o yaptı.
Sadece malzemeleri verip, gerisini tarif etme konusu, Kurabiye eğitimleri nedeniyle fena alışkanlık yaptı bende :) yardımcısız çalışamaz oldum artık :)

İslim kebabının orijinali parça et ile yapılıyor. Ancak internette şöyle bir dolaşınca neredeyse et ile yapılan tarif yok gibi, herkes köfteli yapmış…
Ve bu şekilde bence de çok daha lezzetli ve hafif oluyor…
Tarifler hemen hemen aynı ancak ben hepsinin lezzetinin farklı olduğunu düşünüyorum çünkü bana göre her kadının köftesinin lezzeti başkadır.
“Aynı malzemeler bile olsa, elin hatta evin lezzeti geçer köfteye” der annem, haklıdır da…
Köfteye çok uzun zamandır yumurta koymuyorum, kendi köfte tarifinizde yumurta var ise ve memnunsanız ekleyebilirsiniz, damak zevkinize kalmış.
Karbonat ise mutlaka ekliyorum, karbonatlı köfteler çok daha pufidik ve yumuşak oluyor.
Ekmeği ıslatmak köftenin kıvamını epey yumuşatıyor, “yoğurmakta zorlanırım” derseniz ufalanmış, kuru, bayat ekmekte koyabilirsiniz ancak ıslanmış ekmek ile köfte daha yumuşak oluyor.
Yemeğin; köftelerini ve patlıcanlarını dört beş saat önceden kızartıp, hazırlayıp, servisten hemen önce sosunu dökerek fırınlayabilirsiniz. Bir gece önceden yapmanızı ise çok önermiyorum.
Şeklini neden klasik bir şekilde sarmak yerine, kuş yuvası gibi yaptığıma gelince :)
Bu şekilde pişerken, domatesin suyu ve domates sosu, köfte ile temas ediyor ve çok daha lezzetli oluyor…

Malzemeler (7-8 Adet için)

4-5 Adet (ince-uzun) Kemer Patlıcan

2 Adet (orta boy) Domates

2 Adet Çarliston Biber

Köftesi için;

300 Gr. (orta yağlı-köftelik) Kıyma

1 Adet (orta boy) Kuru Soğan

3-4 Dilim Bayat Ekmek İçi

2-3 Dal Maydanoz

1 Tatlı Kaşığı Biber Salçası

1 Tatlı Kaşığı (silme) Kimyon

1 Tatlı Kaşığı (silme) Köfte Baharatı

1 Çay Kaşığı (tepeleme) Karbonat

Tuz-Karabiber

Sosu için;

1 Adet (rendelenmiş) Domates

1 Tatlı Kaşığı Biber Salçası

1 Çay Bardağı Su

2-3 Yemek Kaşığı Sıvı Yağ

1 Diş Sarımsak

1 Çay Kaşığı Şeker

Yapılışı

Öncelikle köfte için; ekmekleri ıslatın ve suyunu iyice sıkın.

Soğanı rendenin ince tarafı ile püre şeklinde rendeleyin.

Maydanozları ince ince kıyın.

Ekmek, soğan, kıyma, maydanoz, salça, kimyon, köfte baharatı, karbonat, damak zevkinize göre tuz, karabiberi karıştırın ve iyice özleşinceye kadar yoğurun.

Köfte hamurundan, iri parçalar koparıp yuvarlayın ve üstüne hafifçe bastırın.

Çok az yağlanmış teflon tavada (ya da fırının ızgarasında) önlü arkalı kızartın.

Patlıcanları alacalı şekilde soyun ve uzunlamasına dilimleyin. Her bir dilimi de ikiye bölün.

Tuzlu suda yarım saat kadar bekletin, suyunu sıkın.

Patlıcanları kızgın yağda hafif turuncu olacak şekilde, önlü arkalı kızartın. Bir kağıt peçete üzerine alarak fazla yağını çekmesini sağlayın.

Patlıcanlara, içine bir köfte koyarak (videoda gösterilen şekilde) kuş yuvası gibi şekil verin.

Üzerine bir dilim domates ve biber koyun.

Sos malzemelerini kısık ateşte 3-4 dk. pişirin.

Sosu patlıcanların üzerine gezdirin ve önceden ısıtılmış 190 derece fırında 10-15 dk. (domatesler ve biberler pişinceye kadar) pişirin.

Fırından çıkınca üzerlerine kekik serpin ve sıcak servis yapın.

Ne olur ne olmaz, belki yorumlarda sarım şekli ile ilgili sorular gelebilir diye önlemimizi baştan aldık. :)
Selahattin Abi bir tane örnek hazırladı, eşimde kayda aldı. Ben güya “Selahattin Abi sen süper yapıyorsun, videoda da sen olmalısın” desem de yine çenemi tutamamışım :)
Kenardan kayınvalide kıvamında burnumu sokmuşum :) Önce sesimin yerine bir müzik mi koysam o bölüme diye düşündüm ama sonra vazgeçtim, ne yapayım bende böyleyim işte :)

Tavuklu Mantar Dolması

2011-05-23T14:39:00.004+03:00

ÇOK AMAÇLI BİR İÇ HARÇ DAHA… :)
Tavuklu mantar dolması; geçen haftanın öğle yemeklerinden biri…
Tam bir mutfak aşığı olan; sevgili Selahattin Abi ile ortak yapımımız :)
Selahattin Abi, mutfağı öyle çok seviyor ki elinden gelse hiç çıkmayacak, sabah, öğle, akşam nefis yemekler hazırlayacak ama maalesef önünde ciddi bir bariyer var :)
“Mutfağıma benden başkası girmesin” prensibinde olan eşi Serpil ablamız :)
Bende onun bu aşkını yakınen bildiğim için her fırsatta mutfağıma davet ederim :)
Geçen hafta hep birlikte, hem bu mantar dolmasını hem de nefis bir İslim Kebabı yaptık…
İnanılmaz eğlendik, güldük, biz pişirdik eşim fotoğrafladı hatta İslim kebabının bir bölümünü videoya bile kaydetti. Düzenlemeleri biter bitmez, bir sonraki yayın o olacak inşallah :)

Tavuklu mantar dolmasının orijinal tarifi Şef Serkan Bozkurt’a ait…
Ev sahipliğini yaptığım KRC Marifetli Set etkinliğinde hazırlamıştı.
O zamanda tadı damağımda kalmıştı ama yapmak bugüne kısmet oldu :)
Orijinal tarifte; şef, iç harcı çiğden hazırlamış ve yemeği buharda pişirmişti. Tadı gerçekten olağanüstü idi, pişmez sandığım tavuklar lokum gibiydi :)
Ben hem ofiste buharlı pişirme aparatım olmadığı için, hem daha da lezzetli olacağını düşündüğüm için, iç harcını pişirerek hazırladım.
Selahattin Abi sayesinde minik minik doğrama yönünden de bir sıkıntı yaşamayınca! gayet lezzetli bir ara sıcak keşfetmiş olduk :)
Mantar çok kolay pişen bir sebze olduğu için iç harcı önceden hazırlamakta mantıklı oldu. Yalnız yorumlarda siz sormadan ben söyleyeyim; “tavuğu bir gün önceden hazırlayıp, misafir geleceği zaman mantarları doldurup, fırınlasak olur mu?” derseniz, bence olmaz. Çünkü tavuk piştikten sonra bekleyince tadı ağırlaşıyor ve güzel olmuyor. Mümkün olduğunca servise yakın hazırlamanızı öneririm.

İç harcı başlıkta da söylediğim gibi gerçekten çok amaçlı :) Pişirip tadınca beni daha iyi anlayacaksınız.
Bu harcı hazırlayıp, lavaş ile dürüm yapabilirsiniz mesela, rüya gibi olur!
Hamburger ekmeği ya da istediğiniz bir ekmeğin içine koyarak şahane sandviçler yapabilirsiniz.
Üzerine biraz kaşar peyniri serperek, peynir eriyinceye kadar fırına verip ana yemeklerin yanında servis edebilirsiniz.
Ve en güzeli; Hünkar Beğendi’nin patlıcanlı beğendi kısmını hazırlayıp, üzerine tavuklu harcı ekleyerek, Tavuklu Hünkar Beğendi yapabilirsiniz :)

Malzemeler (ortalama 12 adet için)

12 Adet (iri) Mantar

2 Parça (kemiksiz, derisiz) Tavuk But Eti

4-5 Adet Kurutulmuş Domates

1 Adet Sivri Biber

2-3 Yemek Kaşığı Zeytinyağ

1 Tutam (kuru) Biberiye

1 Tutam Kekik

Karabiber

Yapılışı

Mantarların saplarını koparın ve iyice yıkayın.

Kurutulmuş domatesleri 10 dk. kadar kaynar suda bekletin, süzün.

Tavuk etini, domatesleri ve sivri biberi (tavla zarı büyüklüğünde) minik minik doğrayın.

Doğradığınız et, domates ve biberleri; zeytinyağ, tuz, karabiber ve biberiye ile iyice karıştırın.

Karışımı orta ateşte sürekli karıştırarak, tavuklar pişinceye kadar (7-8 dk.) kavurun.

Ateşi kapatın, kekiği ekleyin ve karıştırın.

Hazırladığınız harcı mantarların içine pay edin.

190 derece fırında 10-15 dk. pişirin.

Mutlaka sıcak servis yapın.

Not: Kurabiye ve Pasta Kursu’nun Haziran 2011 Takvimi belli oldu. Detaylar için yapmanız gereken; mugehuner.com a bir göz atmak sadece :)

Çiğ Börek

2011-05-17T18:28:00.014+03:00

NAMI DİĞER; YAĞ MANTISI…
Bu tarif, Necla Abla’nın çay sofrasından beri aklımda... En kısa zamanda bende yapmak istiyorum demiştim hatırlarsanız.
Aslında Necla abla gibi yufkadan yapacaktım ama bugün ofiste biraz bol vaktim olunca hamurunu elimde açıvereyim dedim :)

Bazı yemekler; insanın hafızasında bir anıyı canlandırır diye düşünüyorum, örneğin sadece memleketinize gittiğinizde yediğiniz, başka nerede yerseniz yiyin aynı lezzeti bulamadığınız bir yöresel tat gibi…
İşte çiğ börek benim için böyle bir tat… Çiğ börek demek, benim için; babaannem demek, Erdek demek…
Küçükken, yazları Erdek’e gittiğimiz ilk gün, daha sokağın başında karşılardı bizi kokusu…
Zaten bilirdik, babaannem, babam çok sevdiği için çiğ börek yapıyordur ama kokuyu duyunca emin olurduk sanki :)
Bahçeden içeri girdiğimizi kapıdaki çıngırak sayesinde duyar, başındaki beyaz tülbenti uçuşa uçuşa kapıya çıkardı.
“Alla, kimler gelmiş!!, alla ciğerimin köşesi geelmişşş!” :) diyerek önce babama sonra bizlere sarılırdı.
Ayçiçek yağı, fındık yağı falanda bilmezdi, tanımazdı, zeytinyağı kazanına kepçeyi daldırıp doldururdu tenceresini. Zeytinyağı dumanından göz gözü görmezdi mutfakta :) ama ya lezzet; aman Allahım!!
Elimizi yüzümüzü yıkayıp hemen yemeğe başlardık sıcak sıcak.
İnanın bu satırları yazarken bile tadı damağımda sanki…

İşte ben bugün canım babaannemi anarak, ruhuna dualar ederek ve gözlerim nemlenerek hazırladım bu çiğ böreği.
Onunki kadar lezzetli oldu mu? Tabi ki hayır, yanından bile geçemedi…
Ama ne yapalım idare edeceğiz :)

Ufak tefek notlara gelince; ben göze daha hoş görünsün diye minik üçgenler şeklinde hazırladım ama bu şekilde orijinal tadını biraz kaybetti bu nedenle size mümkün olduğunca iri parçalar halinde yapmanızı öneriyorum. Tarifte de bu nedenle, “fincan tabağı büyüklüğünde kesin” dedim.
İç harcında soğanı ne kadar bol tutarsanız, harç o kadar sulu olur ve buda lezzetle doğru orantılı bence :) Tuz ve karabiberini de bolca koymanızı öneririm.
Seviyorsanız harcına çok ince doğranmış sivri biber ya da maydanozda ekleyebilirsiniz.
Üzerine sarımsaklı yoğurt ve salçalı sos eklediğinizde yağ mantısı haline geliyor ama isterseniz yoğurtsuz da börek gibi pekala yenebilir. Yanında çay ya da ayran mükemmel olur :)
Pişer pişmez sıcak sıcak yiyin dememe de gerek yok sanırım :) Biraz bekleyip soğuyunca hamur ağırlaşıyor çünkü…

Malzemeler

Hamuru için;

2,5 Su Bardağı Un

1 Tatlı Kaşığı (tepeleme) Tuz

1 Adet Yumurta

1 Paket (instant) Kuru Maya

1 su bardağı (200 ml.) Ilık Su

İç Harcı için;

200 Gr. (az yağlı) Dana Kıyma

1 Adet (iri) Kuru Soğan

Karabiber

Salçalı Sosu için;

2 Tatlı Kaşığı Biber Salçası

2-3 Yemek Kaşığı Zeytinyağı

1 Çay Bardağı Su

Tuz
ve
Sarımsaklı Yoğurt

Yapılışı

Derin bir kapta un, tuz ve kuru mayayı karıştırın. Yumurtayı ve ardından azar azar suyu ekleyerek 4-5 dk. yumuşak bir hamur elde edene kadar yoğurun. (hamur elinize yapışsa bile un eklemeyin, yoğurarak toparlanmasını sağlayın)

Üzerini örterek ılık bir ortamda 45 dk. mayalanmaya bırakın.

Soğanı çok minik yemeklik doğrayın. Kıyma, soğan, tuz ve karabiberi birlikte yoğurun.

Salçalı sos için; su, yağ, salça ve tuzu karıştırın ve kısık ateşte 2-3 dk. pişirin.

Hamur mayalanınca tezgaha alın ve gazının çıkması için 1-2 dk. daha yoğurun.

Hamurdan limon büyüklüğünde bezeler koparın ve unlanmış tezgahta açabildiğiniz kadar ince açın. Bir çay fincanı tabağı ile yuvarlak kesin.

Kıymalı harçtan 1 yemek kaşığı kadar hamurun üzerine yayın ve hamuru (yarım ay şeklinde olacak şekilde) ikiye katlayın.

Bu şekilde hamur bitene kadar hazırlayın ve unlanmış bir masada biriktirin. (bu şekilde börekler biraz daha mayalanmış olacak)

Sıvı yağı kızdırın ve börekleri arkalı önlü çok fazla turuncu hale gelmeden kızartın.

Sarımsaklı yoğurt ve salçalı sos ekleyerek servis edin.

Nohutlu Pilav

2011-05-16T13:44:00.009+03:00

NOHUT YEMEĞİNİN BONUSU :)
Doğum günü kızı hala şımarık… Hala gerçek dünyaya dönemedi. :)
Salı gününden (hatta bir hafta öncesinden ) başlayan tüm ülkede ve dış temsilciliklerde kutlanan :) doğum günüm hala devam ediyor. Tam bitti bu coşku, “hadi Müge kendine gel diyorum” kapı çalıyor bir çiçek buketi, kapı çalıyor kocaman bir kargo paketi!
Bu hafta hem pasta hem kurabiye eğitimim olmasından dolayı öğrencilerin daha doğrusu misafirlerimin yaptığı jestlerde cabası! :)
Mutfakla pek ilgisi olmadığını söyleyen; Zeynep Hanım’ın, sırf benim doğum günüm için kendi elleriyle yapıp, süslediği ve getirdiği un kurabiyesini, hayatım boyunca unutmayacağım mesela :)

Bu aralar eğitimler ve kendi kendime yaptığım çalışmalar nedeniyle mugehuner.com a epey malzeme çıkıyor ama Hünerli Bayanlar’ın boynu biraz bükük :)
Ama bu konuyu; sizinle aramızda konuştuk hallettik, Haziran sonuna kadar beni idare edeceksiniz söz verdiniz :)

Ofis mutfağında pişen, basit ama temel tariflere devam diyelim. Nohutlu Pilav pek çok kişi için kolay ötesi bir tarif ama olsun. Arşivimde olsun istedim. :)
Nohutlu pilavın benim için tek olmazsa olmazı; nohutların kabuklarının soyulması. Kesinlikle çok daha güzel oluyor bu şekilde. Daha parlak, daha temiz görünümlü bir pilav oluyor.
Tamam, kabul ediyorum biraz el oyalayıcı ama Nohut Salatası yaparken koca bir tabak nohudun kabuklarını soymaya da alışkın olduğum için, pilav için olanı bana kolay bile geldi :)
Bir diğer konuda bulyon konusu. Eğer bulyona karşı değilseniz ve pilavda tadını seviyorsanız tavuk yerine et bulyon kullanmanızı öneririm. Böylelikle daha ağır Osmanlı tarzı bir pilavınız oluyor :)

Yapılışı neredeyse temel pilav tarifi ile birebir aynı. Sadece birazcık yağını arttırıyorum çünkü nohut yağın büyük kısmını çekiyor. Ama siz damak zevkinize göre tabiî ki yağı azaltabilirsiniz.
Bu pilavı; aynı aşamaları izleyerek nohut yerine konserve mısır ekleyip, mısırlı pilav haline getirebilirsiniz. Benim en çok yaptığım pilav, mısırlı pilavdır bu arada :)

Malzemeler

2 Su Bardağı Pirinç

3 Su Bardağı (600 ml.) Kaynar Su

1 Su Bardağı (haşlanmış) Nohut

1 Çay Bardağı Sıvı Yağ

½ (yarım) Limon

½ Çay Kaşığı Şeker

1 Adet Et Bulyon

Yapılışı

Öncelikle pirincin üzerine 1 tatlı kaşığı tuz ve iri parçalar halinde doğradığınız limonu serpin. Üzerini bir parmak geçecek kadar kaynar su ekleyin ve 1 saat bekletin.

Pirinci akan suyu berraklaşıncaya kadar iyice yıkayın ve süzün.

Teflon tencereye yağı koyun ve ısıtın. Pirinci ekleyin ve 3-4 dk. bazı pirinçlerin uçları şeffaflaşıncaya kadar kavurun.

Ayrı bir kapta; kaynar su, bulyon, şeker, pirinci ıslattığınız limonların suyu ve tuzu karıştırın.

Kavrulan pirinçlerin üzerine sulu karışımı ekleyin. Bir kez karıştırın.

Kabukları soyulmuş nohutları da hemen ekleyin ve yine bir kez karıştırın.

Tencerenin kapağı kapalı şekilde, orta ateşte 1 dk. daha sonra kısık ateşte 8-10 dk. pişirin.

Pilavın ortasına kaşığı batırıp, hafifçe itin, suyunu çekmiş ise olmuş demektir.

Ateşi kapatın ve kapağın altına bir kağıt havlu yerleştirin.

10-15 dk. dinlendirin ve servis yapın.

Doğum Günüm 2011 :)

2011-05-12T14:54:00.001+03:00

ŞIMARIK DOĞUM GÜNÜ KIZI BİLDİRİYOR :)
Her insan gibi bende doğum günümde aranmaktan sorulmaktan, sürpriz yapılmasından hoşlanırım elbette.
Ama bir o kadar da utanır ve mahcup olurum bu durumdan. Bu nedenle mümkün olduğunca doğum günümü söylememeye çalışırım etrafıma. Sanki önceden söyleyince; hediye bekliyormuşum, tebrik edilmeyi bekliyormuşum gibi gelir :)
Bloga bile sadece bir kez, bugün benim doğum günüm tarzında bir yazı yazmışım hatta.

Bu yıl kuralı bozuyorum artık. Çünkü bu yıl, üç gün üç gece süren, o kadar coşkulu bir doğum günü geçirdim ki sizlerle yani ilk göz ağrım blogumun okuyucuları ile paylaşmaz isem olmaz :)

Kutlamalar bu yıl Yaso’m sayesinde bir hafta önce başladı :) Uzun zamandır hayalimde olan kurabiye kalıplarını, ben almadan sürpriz yapabilmek adına erkenden ulaştırdı elime ve ilk sevinç gözyaşları da o gün döküldü gözlerimden…
Kalıpları bana ulaştıran sevgili Elif Hanım’da Facebook’ta; “nice mutlu yıllar” deyince sosyal alemde 2011 resmi kutlamaları başlamış oldu :))
Daha sonra Anneler günü vesilesi ile aile içi kutlamalarımız başladı :) Her yıl olduğu gibi, annem, anneannem ve ben Pazar kahvaltısında bir aradaydık ve karşılıklı hediyeleştik…

Salı günü sabah erkenden telefonlarım çalmaya başladı. Kıbrıs’tan canım kardeşim Gizem ve Almanya’dan çok sevgili arkadaşım Eya’cığımın cıvıl cıvıl sesleri ile başladım güne.
Ofise gelince Eya’cığımın benim için hazırladığı bu melek günaydın dedi bana ekrandan!...
Sonrasında sürekli çalan telefonum, mail kutumdaki sevgi dolu, esprili kutlama mailleri, mesajlar ve facebook’tan kelimenin tam anlamı ile yağmur gibi yağan yorumlar.
Geçen yıl bana sürpriz yapan Yaso’m bu yıl davetli misafirimdi…
Birlikte neşe içinde yediğimiz öğle yemeği sonrası tam pastamı kesmeye hazırlanıyorduk ki kapı çaldı.
Elinde kocaman çiçeği ile güzel yürekli Necla abla idi gelen. Zamanlaması da süperdi :)
Ben artık gülsem mi, ağlasam mı, ne yapsam hallerde şaşkın ördek gibi dolaşmakta idim etrafta :)
Gündüz dostlarımla, akşam ailemle geçirdiğim şahane bir doğum günü yaşadım anlayacağınız.

Durun daha bitmedi :) Ertesi gün; pasta kursuna gelen cici öğrencilerim doğum günüm olduğunu bildikleri için ellerinde hediyelerle girdiler kapıdan içeri!!
Onlara da söylediğim gibi bu yıl iki gün boyunca harika geçti, yeni yaşıma sayelerinde mutlulukla girdim ve hala da mutluluk sarhoşuyum.
Hatta yazı bitince şöyle bir arkama yaslanıp okudum da nasılda hızlı hızlı, çocuksu ve acemice bir yazı olmuş dedim :) Ama yazıyı düzeltmemeye, geriye dönüp değişiklik yapmamaya karar verdim.
O anda içimden ne geldiyse bu yazıda da o kelimeler olsun :)

Sevilmek, aranmak, özel günlerde hatırlanmak öyle güzel ki… Allah tüm sevdiklerime bu mutluluğu fazlasıyla yaşatsın diye dua ediyorum.
Özel günler; eğer seni arayan birileri varsa özel diyorum ben, yoksa bir günün diğerinden bir farkı yok.
İki gün boyunca ayaklarımı yerden kesen tüm dostlarıma, arkadaşlarıma, okuyucularıma binlerce kez teşekkür ediyorum.
İyi ki varsınız, iyi ki hayatımdasınız…

Sevgi Kelebeği :)

Necla Abla'nın Çay Sofrası

2011-05-06T15:08:00.019+03:00

HER KÖŞESİ AYRI ZEVKLİ BİR SOFRA…
Evet, benim şu an bir mutfağım olmayabilir, misafir ağırlayamıyor ve sofra hazırlayamıyor, bu nedenle basit ofis yemeklerimi yayınlıyor da olabilirim. :)
Ama konuk olduğumuz birbirinden güzel ziyafet sofralarını sizinle paylaşabilirim öyle değil mi?
Maksat “gözümüz şenlensin ve hafta sonu ağırlanacak misafirlere yeni fikirler olsun” ise Necla Abla’nın sofrasından daha iyi bir örnek düşünemiyorum ben.

Necla abla’yı blogumu takip edenler artık çok iyi tanıyor. Onun kurduğu sofralar hem bin bir çeşidi ile hem lezzeti ile ve en önemlisi göz ziyafeti çekmesi ile dillere destandır.
Şahsen ben kendisinin en fanatik hayranlarındanım :)
Zaman zaman sohbet ederken, o kadar çok benzer yanımızı buluruz ki; “Necla abla acaba sen benim annem olabilir misin? hastanede bir karışıklık falan olmasın” derim :)
Simetri ve düzen takıntımızdan tutunda, giysilerimizdeki sadeliğe ama yemeklerimizi tam tersi elimizden geldiğince süslememize kadar :)
Benim zeytinyağlı kereviz yaparken havuçları çiçek kalıbı ile kesmem gibi o da mantıları çiçek kalıbı ile keser mesela :)
Abant gezisinde, piknik yaparken sepetinden çıkarttığı, porselen kahve fincanları, ayaklı kadehler hala aramızda espri konusudur mesela :)

Geçenlerde beni arayıp, akşam çayına bekliyoruz dediğinde her zamanki gibi müthiş zevkli bir sofra ile karşılaşacağımızı tahmin ediyordum, sizinle paylaşacağım güzel kareler çekeceğimizi de ve yanılmadım…
İşte sizlere çay sofralarınız için bilinen tariflere bile farklı sunum seçenekleri verecek; muhteşem zevkli bir Necla Abla sofrası daha…

Mercimek köftesini bilinen klasik sunumu yerine minik toplar şeklinde hazırlamıştı mesela… Bende yaptığımda fotoğrafını çekerken bu şekilde hazırlamaya karar verdim :)

Lezzetli bir patates püresi ile hazırlanan çanakların içini Meksika fasulyeli salata ile doldurmuştu. Bu süper fikride hemen not aldım, içi farklı farklı malzemeler ile doldurulmuş bir patates çanakları dosyası gelebilir pek yakında :)

Yufka ile hazırladığı ve çiçek kalıbı ile kestiği yağ mantısı hakikaten şahane idi. Mantıların servis saatine kadar yumuşamaması için; sarımsaklı soslu yoğurdu ayrı bir tabakta, mantıları ayrı bir tabakta bekletmişti. Bunu da en kısa zamanda deneyip sizinle paylaşmak istiyorum… Tabi benim en kısa zaman dilimimde :)

Nane likörlü elma tatlısı ise yemelik değil fotoğraflıktı sanki :) Bir tatlı bu kadar mı fotojenik olur :)
Bu tatlının likör yerine gıda boyası ile hazırlanabileceğini de belirteyim. Daha önce pişirdiğim Elma Tatlısı’nı kırmızı ve yeşil gıda boyası ile pişirip, bir çocuk doğum gününde rengarenk hazırlayabilirim mesela :)

Kapanış fotoğrafı da Necla abla’nın ince zevkini yansıtsın istedim, sofradaki pek çok şey gibi bu çaydanlığı da görünce, eşime; “hemen çek hemen” dedim :)
Necla abla’ya hem bu güzel sofraları hem verdiği fikirler ama hepsinden önemlisi neye elimi atsam verdiği sonsuz destek için minnettarım, bir kez de bu yazı ile teşekkür etmek isterim kendisine…

Kimyonlu Mercimek Çorbası

2011-05-03T14:29:00.008+03:00

NAMI-DİĞER; KÖLÜK AŞI…
Bir önceki yazıda söz ettiğim, daha doğrusu söz verdiğim gibi ofis mutfağında pişen basit yemekleri paylaşmaya devam ediyorum :)
Çorbayı az önce pişirdim, sıcak sıcak birer kase içtik eşimle. Sonra bir fincan çayımı aldım ve geçtim ekranın karşısına… Yani daha tadı damağımdan gitmeden yazısını yazıyorum :)

Kölük Aşı; Kilis yöresine ait bir tarif... Çok lezzetli, çok besleyici ve misafirlerinize ikram edeceğiniz kadar da zengin bir çorba…
Kayınvalidem oldukça sık pişirir, hem bulgurlusunu hem pirinçlisini. Her seferinde tarif isterim, o da; “kızım ölçülü yapmıyorum ki, ne diyeyim” der :)
Başında dikilip ölçüleri not almakta kısmet olmadı bir türlü.
Bende yıllar içinde yapa yapa ve eşimin acımasız eleştirileri sayesinde kendime bir ölçü oluşturdum.
Kimi zaman koyu dedi, kimi zaman şusu eksik, busu fazla :)
Böyle böyle oturdu bizim evin Kölük Aşı :)

Bugüne kadar neden yayınlamadın? derseniz açıkçası çok basit bulmuştum.
Normalde çok zor, atraksiyonlu tarifler yayınlarım, her gün mantı açar, cheesecake falan yaparım ya! Bu tarifi basit gördüm nedense :))
Sonra bir gün; Kurabiye Kursunda Hilal’ciğime ikram ettim bu çorbadan, pek sevdi iltifat etti, sonrada “mutlaka yayınlamalısın” diye fırçaladı beni :)
Bende bu tarif yokluğunda tam zamanıdır diye düşündüm. :)

Yapımı bana göre hazır çorbadan daha kolay, kaynayana kadar devamlı karıştırma seremonisi bile yok, düdüklüye koy malzemeleri, pişsin gitsin.
Ufak tefek notları da her zamanki gibi aşağıda belirttim.

Malzemeler

1 Su Bardağı Kırmızı Mercimek

2 Yemek Kaşığı (tepeleme) Pilavlık Bulgur

1 Tatlı Kaşığı Biber Salçası

1 Tatlı Kaşığı Tuz

7 Su Bardağı (1,4 Lt.) Su

2 Çay Bardağı Sıvı Yağ (Fındık Yağı kullandım)

1 Tatlı Kaşığı Kuru Nane

½ Tatlı Kaşığı Pul Biber

2 Tatlı Kaşığı Kimyon

Yapılışı

Kırmızı mercimeği akan suyun altında iyice yıkayın ve süzün.

Düdüklü tencereye mercimeği, bulguru, tuzu, salçayı ve suyu koyun. Salçayı mümkün olduğunca suyun içinde eritin.

Orta ateşte buharı çıkıncaya kadar, buhar çıkınca ateşi kısıp; 7 dk. pişirin.

15 Dk. sonra buharını çıkartıp, tencerenin kapağını açın.

Küçük bir tavada sıvıyağı kızdırın.

Kızgın yağı, çorbanın üzerine ekleyin ve çırpma teli ile karıştırın.

Nane, pul biber ve kimyonu da ekleyip karıştırın.

Çok fazla bekletmeden servis yapın.

Notlar;

Çorbanın kıvamı gözünüze koyu görünürse bir miktar kaynar su ekleyerek açabilirsiniz.

Aynı şekilde tuz miktarını da damak zevkinize göre azaltıp, arttırabilirsiniz.

Yağ miktarı gözünüze biraz fazla görünebilir ama en azından ilk denemede orijinal hali ile yapın derim, mercimek yağı pek sever :)

Salçayı suyun içinde mutlaka eritin, yoksa düdüklü tencerede erimeyip, koyduğunuz şekli ile kalabilir.

Çorbayı el blenderından ya da mikserden geçirmeyin.

Ben; Karaca düdüklü tencere ile pişirdim. Buharı çıkınca, ateşi kısıp, düğmesini 2 no'lu seçeneğe getirdim. Siz kendi düdüklü tencerenize göre süreyi ayarlayabilirsiniz.

Sade ve Kakaolu Krem Şantili Kurabiye

2011-04-27T13:51:00.031+03:00

MUTFAĞA UFAKTAN BİR GERİ DÖNÜŞ :)
Bu kadar uzun süre tarif yazmayınca cümleye başlamak ne kadar zor oluyormuş :)
Yaklaşık yarım saattir hangi kelimeler ile başlasam yazıya diye düşünüp duruyorum. Sonunda çok fazla düşünmeden başlamaya karar verdim, çünkü biliyorum klavyeye pıtır pıtır dokunmaya başlayınca kelimeler sel olup gelecek aklıma hatta yazdıkça yazasım gelecek sonra içimden; “Müge, yeter, toparla ve tarife geç artık” diyeceğim :)

Blogspot’un kapalı olması, benim taşınma telaşım nedeniyle Mayıs sonuna kadar bir mutfağımın olmayışı, son sürat devam eden ve hayatıma ciddi anlamda renk getiren eğitimler nedeniyle bir süredir tarif ve sofra görüntüleri paylaşamıyorum malumunuz.
Ama bu cümleyi yazarken, şöyle bir arkama yaslanıp düşündüm hatta üşenmedim arşivimde birkaç ay geriye gidip neler yapmışım diye bakayım, dedim. Sonuç; içler acısı.
Son yazılarımda sürekli taşınma telaşı, blog kapalı falan deyip durmuşum ama ondan öncede çalışkan arı değilmişim yani :)
Habire sızlanıp durmuşum size; yok şöyle bunalımdayım, yok böyle atalet var üstümde vs. vs.
Yani ben Hünerli Bayanlar’ın düzenli okuyucusu olsam; “aaa yeter, içime fenalık geldi, tarif vereceksen ver artık” deyip, çoktan başka blogların yolunu tutmuştum :))
Ama siz öyle yapmadınız biliyorum, yapmadınız değil mi? :)

Bir önceki yazıda size bir cümle kurmuştum; “blogumun zamansız bir yemek dergisi olmasını istiyorum. Altını çizerek söyleyeyim; blogum hiçbir zaman butik kurabiye ve pasta bloguna ya da eğitim takvimi ve haberleri veren bir bloga dönüşmeyecek.” diye…
Ve sözümü tuttum; bundan böyle hazırladığım siparişler, eğitim takvimi duyuruları ve eğitim fotoğrafları bir başka blogda; http://www.mugehuner.com/ da olacak.
Orayı da Hünerli Bayanlar gibi sevmeniz, kucaklamanız dileğiyle diyorum efendim :)

Bu sabah kendi kendime ve dolaylı olarak da size bir söz daha verdim. Hazirana kadar yani bir mutfağım olana kadar beklemeyeceğim.
Ofisimizdeki mutfağımda her şeyim var çok şükür. E bir şeylerde pişiriyor, insanları her öğle vakti doyuruyorum, akşamüzeri çayın yanına da hazırlıyorum bir şeyler. Ufak ufak bunları neden paylaşmayayım, neden Haziran’ı bekleyeyim değil mi? :)
İşte bu kararımın ilk örneği; basit ama lezzetli bir kurabiye…

SADE KREM ŞANTİLİ KURABİYE
Bu kurabiyeyi geçen hafta, Şeyda’nın bizi ağırladığı muhteşem yemek daveti sonrası, çayın yanında ilk kez yedim. Hem çok lezzetli hem de değişik ve az malzemeli olduğu için çok ilgimi çekti ve hemen tarifi not aldım.
İçimden de seviniyorum, Şeyda bu tarifi görümcesinden almış, demek ki çok bilinen bir şey değil, hemen yapıp yayınlayayım da süper ilgi çeksin,
Pudingli Kek, Pudingli Kurabiyeler, Krem Şantili Kek gibi havası olsun diye. :))
Ama birkaç gün önce, Lama şekerim sayesinde acı gerçek tokat gibi çarptı yüzüme :) Benden önce o yapmış, tüh tüh diye üzülürken, sayfasındaki yazıyı okuyunca üzüntüm şaşkınlığa dönüştü!
Ben bloglardan ayrı kaldım, falan diyorum ama hakikaten ayrı kalmışım meğer bu kurabiyeyi bilmeyen ve hatta denemeyen sadece benmişim :)
Neyse moralimizi bozmadık, yolumuzdan dönmedik, denemeye karar verdik efendim :)

Krem şantili kurabiye özellikle çocukların çok seveceği bir kurabiye. Neden derseniz, çocuklar biliyorsunuz biz ne kadar özene bezene sağlıklı şeyler hazırlasak da dışarıdaki süslü boyalı gofretlere, hazır keklere ne yazık ki bayılıyorlar.
Pudingli kekten tecrübeliyim, içinde hazır bir ürün olduğu için sanırım çocuklar inanılmaz beğeniyor o keki. Dolayısı ile içindeki krem şanti nedeniyle bu kurabiyeyi de çok sevecekler.
Biz büyüklerin ise tek tesellisi, içinde katı yağ yerine sıvı yağ olması…

Sadece üç ana malzeme ile yapılan bu pratik kurabiye benim son günlerde hakikaten favorim oldu. Hem sade hem de kakaolu olarak hazırladım ve her zaman olduğu gibi pek çok kişiye de tattırdım.
Eşim dahil olumsuz yorum yok :) Yani kesinlikle öneririm.
Ben sadesinin içine ek olarak, kavrulmuş fındık ekledim –Antep fıstığı, cevizde olabilir- çok nefis oldu. İçine ekleyeceğiniz şeyler tamamen sizin damak zevkinize kalmış, tarçın, zencefil ve hatta kahve de olabilir.

Malzemeler (ortalama 25 kurabiye için)

2 Paket (1 Kutu) Sade Krem Şanti

1 Su Bardağı (200 ml.) Sıvı Yağ (fındık yağı kullandım)

2 Su Bardağı Un

1 Su Bardağı (ince kırılmış) Fındık

Pudra Şekeri (üzerine serpmek için)

Yapılışı

Krem şantileri (toz halde) derin bir kaba koyun.

Üzerine sıvıyağı ekleyin ve çırpma teli ile biraz (birbirine karışıncaya kadar) çırpın.

Unu eleyerek ekleyin ve hamur toparlanıncaya kadar yoğurun.

Fındıkları ekleyip, çok az daha yoğurun.

Hamuru buzdolabında yarım saat kadar bekletin.

Hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp yuvarlayın ve üzerine hafifçe bastırın.

Yağlı kağıt serilmiş ya da hafifçe yağlanmış tepsiye bir parmak boşluk bırakacak şekilde dizin.

Üzerlerine çatalla bastırarak şekil verin.

Önceden ısıtılmış 180 derece fırında 18-20 dk. pişirin.

Kurabiyeler iyice soğuyunca üzerlerine bir çay süzgeci yardımı ile pudra şekeri serpin.

Not; Kurabiyelerin pişip pişmediğini anlamak için, altına bakın, hafifçe pembeleşmiş ise pişmiş demektir. Kurabiye fırından ilk çıktığında çok yumuşak olacaktır, bu sizi yanıltmasın, bekleyince soğuyup, sertleşecekler.

KAKAOLU KREM ŞANTİLİ KURABİYE
Madem bu kurabiyeyi bu kadar geç keşfettim, yapmışken iki çeşidini de yapayım dedim. :)
Kakaolusunu da denedim. Sonuç; gerçekten çok başarılı…
Kakaolusuna ek olarak; ceviz, damla çikolata ve kahve de ekledim. Ceviz ve damla çikolatayı mutlaka öneririm ama kahve konusunda ısrar etmiyorum :)
Tadan herkes kahveli de çok güzel demesine rağmen bana sanki tadını acılaştırmış biraz gibi geldi.
Kahve konusunu sizin damak zevkinize bırakıyorum :)

Malzemeler

2 Paket (1 Kutu) Kakaolu Krem Şanti

1 Su Bardağı (200 ml.) Sıvı Yağ (fındık yağı kullandım)

2 Su Bardağı Un

1 Su Bardağı (iri kırılmış) Ceviz

½ Su Bardağı Damla Çikolata

½ Çay Kaşığı Türk Kahvesi

Yapılışı

Krem şantileri (toz halde) derin bir kaba koyun.

Üzerine sıvıyağı ve kahveyi ekleyin ve çırpma teli ile biraz (birbirine karışıncaya kadar) çırpın.

Unu eleyerek ekleyin ve hamur toparlanıncaya kadar yoğurun.

Ceviz ve damla çikolataları ekleyip, çok az daha yoğurun.

Hamuru buzdolabında yarım saat kadar bekletin.

Hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp yuvarlayın ve üzerine hafifçe bastırın.

Yağlı kağıt serilmiş ya da hafifçe yağlanmış tepsiye bir parmak boşluk bırakacak şekilde dizin.

Üzerlerine çatalla bastırarak şekil verin.

Önceden ısıtılmış 180 derece fırında 18-20 dk. pişirin.

Selva Makarna ile Tavuklu Yassı Makarna

2011-04-15T14:12:00.013+03:00

BİZİM USUL MAKARNA :)
Aslında bu videoları çekeli o kadar uzun zaman oldu ki, neredeyse yayınlanmasından ümidi kesmiştim :)
Bizim Usul Makarna sitesine eklenen yeni videolar, mail kutuma düşüyor olmasa itiraf ediyorum unutabilirdim bile…
Gerçi onlarda haklı tam 130 bölüm çekmişler ve hepsini montajı bittikçe sırası ile ekliyorlar.

Taşınma telaşı, blogspot tatsızlığı derken bloguma yeni tarif ekleyemiyorum diye üzülüyordum biliyorsunuz, Kurabiye Eğitimi görüntüleri ile sizlere arada bir ses ediyor ve hasret gideriyorum.
İşte tam bu dönem açıkçası bu video ilaç gibi geldi. :)

Videoyu izlerken, tam bir nostalji yaşadım :)
Hatta kendimi tanımakta zorlandım, ne kadar çok kilo aldığım gerçeği ile bir kez daha yüzleştim :(
Saçlarımın o dönemki rengini hatırlamıyorum bile; “aa bu renkte yapmışım demek” dedim :)
Değişmeyen tek şey her daim kırmızı ojelerim :)
Ve en kötüsü çok asık suratlı buldum kendimi :)
Benim bu kamera karşısında heyecanlanıp bambaşka biri olma durumum ne zaman düzelecek çok merak ediyorum. Birileri o anda akıl edip; “şu anda kayıtta değiliz, sen pişir prova gibi, az sonra başlayacağız çekime” filan dese çenesi düşük gerçek Müge çıkacak ortaya :)

Devletşah beni her aradığında, telefonu “acaba bu kez ne yenilikler, ne projeler peşinde” diye açarım. :)
Ve sağ olsun projelerinde ilk aradıklarından biri olurum. Böyle güzel, renkli cıvıl cıvıl bir projenin de içinde olduğum için çok mutluyum, çok teşekkürler Devletşahçım…

Devletşah ile iki tarif yaptık o gün.
Biri Tavuklu Yassı Makarna diğeri bir tatlı… İnşallah o da gecikmeden hazırlanır ve ben sizlerle paylaşırım.

Tavuklu Yassı Makarna; blogumda; Tavuklu Spagetti adı ile yer alan bir tarif. Espri ile karışık bolca İtalyan kelimeler içeren bu tarifi, biz, bizim usulde pişirdik.
Al Dante değil, dişe gelen dedik mesela :)
Tarifi daha önce denemediyseniz, şiddetle öneririm, gerçekten inanılmaz lezzetli bir sos oluyor.
Hatta lezzetini anlatmak için size küçük bir anı anlatayım.
Makarna pişip, kamera stop edince, ekiptekiler makarnayı anında silip süpürmüşler.
Ben ikinci tarif için makyaj odasındayken, kapı hızla açıldı ve içlerinden biri elinde çatalla içeri girdi.
-Bu tavuklu makarnayı yapan siz misiniz?
-Benim.
-Öylemi? Biz arkadaşlar ile dedik ki; “bunu yapan insan olamaz”!
-Peki… Afiyet olsun :))

Tavuklu Yassı Makarna from Bizim Usul Makarna on Vimeo.

Kurabiye Kursu Görüntüleri - 06.04.2011

2011-04-08T16:13:00.007+03:00

KURABİYE KURSU 5.BÖLÜM :)
Kurabiye kursu fotoğrafları ile devam edelim diyorum. Bugüne kadar beş kurs gerçekleşti ve zamanın ne kadar hızlı, haftaların su gibi aktığını bana hatırlatan bir şey daha oluştu hayatımda; Kurabiye Kursu…

Kurabiye Kursu bahane, muhabbet şahane şeklinde geçen ve kurstan öte okuyucularım ile bir araya gelip, sohbet etme toplantılarına dönüşen kursların, geçtiğimiz Çarşamba günkü bölümü de yine harika geçti! :)
İnanılmaz güldük, eğlendik diyebilirim. Bu kursun öğrencileri aynı zamanda benim Twitter’da ve Facebook’ta epey bir hava atmamı sağladı :)
Öğrencilerimden Arzu Hanım; taa Endonezya-Jakarta’dan geldi desem sanırım kafanızda oluşan; “neden hava attın ki?” sorusunu yanıtlanmış olur. :)
Bugüne kadar gelen öğrencilerde çok yakın yerlerden gelmedi aslında, Çamlıca’da bulunan Atölye için epey uzak sayılabilecek olan; Beylikdüzü, Bahçeşehir, Büyükçekmece, Kartal gibi semtlerden geldi hanımlar.
Ve gelirken de sıcacık, pozitif enerjilerini getirdiler yanlarında.
Böylelikle her kurs sonunda daha mutlu, daha enerjik ve hayat dolu oluyorum.
Kısaca bu kurslar bana ilaç gibi geliyor. :)

Bu arada küçük bir hatırlatma yapayım; daha önceki yazılarımda da belirtmiştim ama “artık tarif ve sofra görüntüleri olmayacak mı blogunuzda” şeklinde yazılan sitemli mailler nedeniyle tekrar söylemek istedim.
Blogumda bugüne kadar, zaman zaman yaptığım siparişleri bile çok ender yayınladım biliyorsunuz, çünkü her zaman söylediğim gibi; blogumun zamansız bir yemek dergisi olmasını istiyorum.
Altını çizerek söyleyeyim; blogum hiçbir zaman butik kurabiye ve pasta bloguna ya da eğitim takvimi ve haberleri veren bir bloga dönüşmeyecek. Emin olabilirsiniz.
Şu anda blogspot’un kapalı olmasının verdiği tatsızlık ve Mayıs sonuna kadar sürecek taşınma telaşımız nedeniyle bloga Kurabiye Kursu fotoğrafları ekliyorum, sırf arada bir sizinle hasret gidermiş olayım ve blog aylarca sessiz kalmasın diye…
Taşınma telaşım biter bitmez, sizler ile yine eskisi gibi tarifler ve sofra görüntüleri paylaşacağım.

Kurabiye ve Pasta Kursu ile ilgili haberler, fotoğraflar, duyurular ise “En Güzel Anı” gibi farklı bir blogda olacak…

Şimdi sizleri her zaman olduğu gibi eşimin çektiği, günün güzelliğini fazlasıyla yansıtan fotoğraf kareleri ile baş başa bırakıyorum, ister aşağıdaki slide show’dan isterseniz flickr albumunden bakabilirsiniz. Keyifli seyirler :)

Kurabiye Kursu Görüntüleri - 26.03.2011

2011-03-28T13:09:00.011+03:00

KURABİYE KURSU 3.BÖLÜM :)
Sizin hiç; aklınıza gelen bir fikirden dolayı kendinizi canı gönülden tebrik ettiğiniz, fikriniz hayata geçtiğinde, kendinize kocaman bir; “aferin” dediğiniz anlar oldu mu? İllaki olmuştur! Herkesin, hayatta pek çok kez olur diye düşünüyorum :)

İşte Kurabiye Kursu benim için böyle bir şey… Üç haftadır, her kurs sonunda öğrencilerimi sarılıp, öperek kapıdan uğurladıktan sonra, tatlı bir yorgunlukla kendimi koltuğa bırakıyor ve yüzümde –hafif şapşalımsı- bir gülümseme ile “ne iyi ettin Müge, ne iyi ettin de kurs vermeye başladın” diyorum.

Her hafta; bir öncekinden keyifli geçiyor… Her hafta; ben onlardan, onlar benden bir şeyler öğreniyor. Her hafta; zaman öyle hızlı geçiyor ki, saatler akşamı gösterdiğinde hepimizin yüzünde bir hüzün beliriyor. Bu yüzden son iki haftadır; “biraz erken gelin, lütfen” diyorum. “Kurstan önce çay içerek sohbet etme keyfini daha uzun tutabilmek için…

Katılan, katılamayan, bilgi soran, ilgi gösteren, herkese hatta ciddi ciddi bir Anadolu turnesine çıkmayı düşündüren :) İstanbul dışındaki okuyucularıma, hepinize çok çok teşekkürler. Bana bir kez daha kendimi çok iyi hissettirdiniz. Keşke blogspot kapalı olmasa, keşke beni okuyan herkesle bu mutlu kareleri, bu heyecanlı cümlelerimi paylaşabilsem :(

Hepinizi sevgiyle kucaklıyorum ve yine aşağıda yer alan; flickr albümündeki birbirinden güzel kareler ile sizi baş başa bırakıyorum efendim :)

Kurabiye Kursu Görüntüleri - 19.03.2011

2011-03-21T11:08:00.005+02:00

KURABİYE KURSU 2.BÖLÜM :)
Blogspot hala kapalı :( Kısa zamanda açılacağına dair kuvvetli bir inancım vardı ve kendi kendime verdiğim; “direneceğim, hiçbir yere gitmeyeceğim, ben yanlış bir şey yapmadım” diye düşünerek verdiğim bir söz…
Ama daha ne kadar dayanırım sizlerden bu kadar uzak kalmaya bilemiyorum. Sözümden cayıp, başka bir servis sağlayıcıya geçmem an meselesi. Eski günleri çok özlüyorum, böyle kendimi yalnız hissediyorum çünkü…

Aslında bloglar açık olsaydı da, değişen çok bir şey olmayacaktı :) Sağlığım iyi çok şükür, moralimde epey düzeldi ancak taşınma telaşının en yoğun günlerindeyiz.
Ev koli modunda, atlaya zıplaya dolaşıyoruz içeride :)
Her ne kadar tüm temel mutfak eşyalarımı ofise -nam-ı diğer atölyeme- taşısam da ev gibi olmaz malumunuz. O yüzden eğer Kurabiye Kursu olmasaydı muhtemelen Mayıs sonuna kadar blogda; “bana biraz müsaade” tarzında bir yazı baki kalacaktı.
Kurabiye Kursu sayesinde hem blogumu güncellemiş hem de sizlere bir merhaba demiş oluyorum.

Bu haftaki Kurabiye Kursu’da yine şahane geçti! Kelimenin tam anlamı ile tadı damağımda kaldı. Yine uzun zamandır beni okuduğunu söyleyen, “artık ailemizden biri gibisiniz” diyen ve bir araya geldiğimizde sanki uzun yıllardır tanışıyormuş gibi samimi sohbetler ettiğimiz dört cici bayan şenlendirdi atölyemi.
Birlikte pişirdik, taşırdık, süsledik. Bol bol kaynattık, güldük. Vakit nasıl geçti, nasıl akşam oldu anlamadık.
Kurabiye Kursu sayesinde normalde çalışmaktan hiç hoşlanmadığım Cumartesileri benim için iple çektiğim günler haline geldi :)

Sizleri, sağ olsun eşimin çektiği, günün tüm güzelliğini yansıtan fotoğraf kareleri ile baş başa bırakıyorum efendim.
Kocaman sevgiler…

Kurabiye Kursu Görüntüleri - 12.03.2011

2011-03-14T17:47:00.006+02:00

KURABİYE KURSU 1.BÖLÜM :)
Olur muydu, olmaz mıydı, acaba yapabilir miyim, talep durumu nasıl olur diye arpacı kumrusu :) gibi düşünüp duruyordum.
Şimdi hayatımın pek çok döneminde kendime tekrarlamak zorunda kaldığım bu sözü yine söylüyorum; “keşke daha önce cesaret etseymişim” :)
Öyle güzel bir gün oldu ki, kelimeler ile anlatamam size.
Üstelik bana öyle iyi geldi ki, ilaç gibi…

Sağlığım ile ilgili yaşadığım tatsızlıklar, ev sahibi ile yaşadığımız tatsızlıklar, halen devam eden taşınma telaşı ve yorgunluğu derken meğer nasılda yıpranmış ve yorulmuşum.
Benim ilacım belliymiş aslında; böyle cıvıl cıvıl bir güne, rengarenk hamurlara, cici bici öğrencilere, bir şeyler öğretmenin keyfini yaşamaya, ortaya çıkan cicilerin mutluluğunu onların gözlerinde görmeye ihtiyacım varmış.

Cumartesi günü, benim için kurabiye kursu dışında da anlamlar taşıyordu, okuyucularım ile bir araya gelmiştik çünkü. Bu güne kadar ekranların arkasından oluşan aramızdaki güzel, sıcak elektrik birden dokunulabilir bir hale geldi. Okuyucularım ile karşılıklı sohbet etmek, çay içmek, muhabbeti sanaldan gerçeğe dönüştürmüş olmak bambaşka bir duyguydu.

Neyse benim her zamanki gibi yazdıkça yazasım gelir :) Sözü daha fazla uzatmadan, sizi flickrda oluşturduğum albümün görüntüleri ile baş başa bırakıyorum.
Keyifli seyirler efendim :)

Kurabiye Kursu Heyecanı ! :)

2011-03-07T11:50:00.002+02:00

Kurs heyecanımı sizlerle paylaşmadan önce; blogu olan herkes gibi benimde söyleyeceğim bir iki kelam var elbet.
Malumunuz blogspot.com kapalı! Evet, şaka gibi ama kapalı işte!
İlk günlerde bunun sorumlusu olan Digiturk’e çok kızgındım, hatta çevremde Digiturk aboneliğini iptal ettirmeyenlere ciddi ciddi gönül koydum.
Sonra düşündüm, Digiturk cephesinden bakmaya çalıştım olaya ve hak verdim. Sonuçta onlar bir haksızlığa, bir hırsızlığa karşı hukuk mücadelesi veriyorlar, haklarını yasal yolla arıyorlar ve bu onların en doğal hakkı.
Kızgın olduğumun; “sistem” olduğuna karar verdim. 2011 yılında, uzaya turistik turların yapıldığı bir çağda, bir internet sitesinin mahkeme yolu ile kapatılabildiği sistemdi asıl yanlış olan.

Günümüzde artık herkes internet kurdu... İlkokula giden çocuklar evlerinde html kod yazıyor artık.
Dns ayarları değiştirmek diye bir şey var. Bunun için öyle çok engin bir bilgiye, mühendis olmanıza falanda gerek yok. Google kutucuğuna blogspot-dns yazıyorsunuz bitti gitti. 1 dk. sonra girmek istediğiniz site önünüzde.
Hal böyle iken, bu basit işlemi hiçbir bilgiye sahip olmayan vatandaşlar bile yapabiliyorken, yasaklara neden olan şifresiz futbol maçı oynatan sitelerin bunu halletmesi sizce kaç saniyelerini alır.
Ya onları takip eden, bedelini ödemeden maç izlemeyi kafasına koymuş insanların bu ayarları yapmak kaç dakikasını alır?
En fazla 2 dakika!

Bu yasağın, bu uygulamanın, “devekuşunun kafasını kuma gömmesinden” ne farkı var Allah aşkına?

Blogspot yerine başka bir servis sağlayıcıya yada bağımsız bir server a geçmek kolay ama bana göre kesinlikle çözüm değil. Kabullenmeyi, yenilmeyi strateji değiştirmek olarak görmek çok yanlış... Biz yanlış bir şey yapmadık, burada mırıl mırıl yemek tarifi veriyoruz…
Düzelmesi, değişmesi gereken biz değiliz, bu örümcek ağı bağlamış sistemdir…
En azından ben değiştirmeyeceğim, hiçbir yere gitmeyeceğim. Sistemin düzeleceğine, hatalarının farkına varacaklarına dair kocaman bir inanç besliyorum içimde…
Bu inadımı yersiz bulup, bloguma ulaşamadıkları için bana kırgın olan okuyucularımdan ise af diliyorum ve anlayışınıza sığıyorum…

KURABİYE KURSU...
İçimde kelebekler uçuşturan, bana hastalığımı unutturacak kadar heyecan veren; “Kurabiye Kursu” duyurusunu böyle sitem dolu, hüzün dolu bir yazının altına yazacağımda hiç aklıma gelmezdi :(

Ne yapalım sağlık olsun.

Uzunca bir süredir, sizlerden “Süslü Kurabiye Kursu” verip vermediğimi soran e-postalar alıyordum. Bir yanım; “neden olmasın” diyordu, bir yanımda “acaba becerebilir miyim”… :)
Sonunda cesaretimi topladım :)
Blogumu yakından takip edenler tarzımı zaten biliyor, bildiğim her şeyi anlatma, öğretme sevdalısı biriyimdir… :)
Hem bildiklerimi paylaşmak, hem de okuyucularımla, sizlerle yüz yüze bir arada olmak, gün boyunca kurabiye süslemek, çay içmek, sohbet etmek, son günlerde son derece bozuk olan psikolojime de ilaç gibi gelecek, eminim buna…
Herkesle tek tek ilgilenmek ve kurs sonunda öğrencilerin evlerinden sipariş yapabilecek kadar bilgi sahibi olmalarını istediğim için; sınıflar en fazla dört kişi olacak…
12 Mart ve 19 Mart 2011 olarak planladığım Mart programının ilk bölümünün kontenjanı doldu bile! İlginize çok teşekkür ederim. 19 Mart 2011 için ise sadece iki kişilik yer var :)
Sizlerden gelen talep doğrultusunda, hem yeni tarihler hem de yeni kurs konuları belirleyeceğim.
Bu gelişmeleri blogumun sağ kolonunda bulunan; “Kurabiye Kursu Banneri” nde sürekli güncelleyeceğim.
Daha detaylı bilgi almak isterseniz bana muge@hunerlibayanlar.com adresinden ulaşabilirsiniz…

Hepinize kucak dolusu sevgilerimi gönderiyor ve şimdi kurs için hazırlanmaya, kalan vaktimde de dekorasyon bloglarında kaybolmaya gidiyorum :)

Şimdilik hoşçakalın…

TRT1 / Gülben Programı Videosu

2011-02-28T11:54:00.007+02:00

HÜNERLİ BAYANLAR GÜLBEN PROGRAMINDA...
Öncelikle bir önceki yazıma gönderdiğiniz; yorumlar ve e-postalar için çok çok teşekkür etmek isterim.
Yeni evimiz ile ilgili güzel temennileriniz, dualarınız bizim için ne kadar değerli bilemezsiniz.
Çünkü sizinde belirttiğiniz gibi; her şeyin başı sağlık, her şeyin başı huzur. Bunlar olmazsa isterseniz altın kaplı saraylarda, yalılarda oturmuşsunuz hiçbir kıymeti yok.
İnşallah yeni evimizde; uzun yıllar sevdiklerimiz ile birlikte sağlıklı, huzurlu yıllar yaşamak, sevdiklerimize güzel sofralar kurabilmek ve bu güzellikleri sizlerle paylaşabilmek nasip olsun diyorum :)

Tedavi sürecim ile ilgili ilettiğiniz geçmiş olsun mesajlarına da çok teşekkür ederim. Tedavim ne yazık ki olumlu sonuçlanmadı, kısa bir süre dünyadan kopacak kadar derin bir üzüntü yaşasam da, eşimin ve tüm sevdiklerimin desteği ile toparlandım çok şükür. Şimdilerde daha sakin ve daha tevekkül ile karşılar haldeyim durumu. Kısmet diyelim, hayırlısı diyelim. Bir şeyin vaktini, zamanını, ne zaman olup, ne zaman olmayacağını yüce Yaradan’dan daha iyi bilecek, onun kararlarını sorgulayacak durumda değiliz tabiî ki…

Ve gelelim Gülben programına :)
Kendi sayfalarına yüklemeleri biraz gecikince benimde sizinle paylaşmam biraz gecikmiş oldu. Geç olsun, güç olmasın diyelim :)
Programın; sinir sistemimin oldukça bozuk olduğu bir güne denk gelmesi benim için biraz talihsizlik oldu aslında. Defalarca akan makyajım, kıpkırmızı olan gözlerimin içine beyaz kalem çekilmesi gibi durumlar ve gereksiz bir heyecan ile el titremesi yaşadım.
Aslında heyecandan tek kelime bile edemedim diye düşünüyordum ama az önce videoyu izleyince “epey bir konuşmuşum aslında” dedim eşime :) Daha ne diyecektim ki ? :)
En havalı ve en güvendiğim tarifim olduğu için Asma Yaprağında Karamelize Soğanlı Sardalya’yı sona saklamıştım ama tarifim canlı yayında reklam girme zorunluluğunun kurbanı oldu :(
Yanarım bir tek ona yanarım.
İçimde ukde kalmasın diye o tarifi evde videoya kaydedip sizlerle paylaşmayı bile düşünüyorum, hani canınız bir yemeği çeker illa kaç gün geçse bile aradan yapıp yersiniz ya, işte öyle bir durum :)

Keyifli seyirler diliyorum efendim…

Dedim ya; “en havalı ve en güvendiğim tarifim olduğu için Asma Yaprağında Karamelize Soğanlı Sardalya’yı sona sakladım” diye :)
Hatta yayın öncesi sadece onun için defalarca prova yapmış ve dakikalarca düzgün bir yaprak seçmeye uğraşmıştım :)
Bu da onun eşimin kamerasından görüntüleri ile ispatı :)

Bu Aralar Ben...

2011-02-17T13:25:00.009+02:00

Gerek yorumlar, gerekse mail yolu ile hatırımı soran, beni merak eden tüm değerli okuyucularım;

Öncelikle ilginize çok teşekkür ederim. Aranmak, sorulmak çok güzel, gerçekten tarif edilemez bir şey… Beni çok mutlu ettiğinizi, duygulandırdığınızı, gelen her mailin yüzümde kocaman bir gülümseme hatta gözlerimde yaşlar oluşmasına neden olduğunu bilin lütfen. :)

Normalde böyle uzun aralar vermeden önce sizlere küçük bir bilgilendirme/ara yazısı yazardım ama 2011 ilk günlerinden beri öyle hareketli geçiyor ki, bu kez fırsatım olmadı. Affınızı rica ediyorum.
Gündelik hayatımız içinde çok kısa ama blog yazıyorsanız yıllar gibi gelen bu birkaç haftalık ara sürecini sizlere kısaca açıklamak isterim. :)

Bir değil iki neden var aslında;
İlki; bir süredir devam eden, yoğun bir tedavi süreci yaşıyor olmam. Şimdi çok şükür iyiyim. Sadece kendimi yormamam gerektiği için evde dinleniyorum.
Bu süreçte prensesler şeklinde bir anne bakımına tabi olduğum içinde :) mutfağa pek girmiyorum dolayısı ile bloguma da yeni bir tarif ekleyemiyorum.
İkincisi; bizim için bile çok ani gelişen, deyim yerinde ise sürpriz olan bir “yeni ev” süreci…
Oturduğumuz eve, özellikle manzarası nedeniyle aşkla bağlanmış olsak da uzun zamandır kendi evimizin hayallerini kuruyorduk eşimle.
Geçtiğimiz haftalarda bir tesadüf sonucu hayallerimizin evini bulduk ve yine tüm güzel tesadüflerin bir araya gelmesi sonucu sahibi olduk!
Şimdilerde; inşaatı devam ettiği için iki ay sonra taşınmayı planladığımız, yeni evimizi nasıl dekore ederiz heyecanı içindeyiz… Kendimi yormadan bunu yapabilmenin en güzel yolu ise; internetteki dekorasyon sitelerini dolaşmak ve dergi karıştırmak.
Yani bu aralar yemek bloglarını izlemeye ya da yemek kitaplarını karıştırmaya da ara vermiş durumdayım. :)

Kendimi toparlayıp, eski enerjime kavuşur kavuşmaz ve yeni ev ile ilgili telaşları da hafifletince, çok özlediğim mutfağıma ve dolayısı ile bloguma ve sizlere kavuşmayı planlıyorum inşallah.
İlginize, sevginize tekrar tekrar yürekten teşekkürlerimi sunuyorum, iyi ki varsınız.

Bu arada küçük bir not; 21 Şubat Pazartesi günü TRT1 de “Gülben” programında Sn. Gülben Ergen’in konuğu oldum. Müsait olamayan, çalışan okuyucularım için, daha sonra videosunu bloguma eklemeyi de planlıyorum.
Bilginize :)

Sevgilerimle…

Esra'nın Hoşgelesin Bebek Partisi

2011-02-01T17:22:00.000+02:00

ESRA’NIN BABY SHOWER TEMALI KAHVALTISI…
Blogumu biraz olsun takip ediyorsanız, bizim meşhur grubumuzdan haberdarsınız demektir. :)
O nedenle grubun detaylarına fazla girmeyeceğim. Yine bildiğiniz üzere, bizim grup toplanınca, bu toplanmanın illaki bir adı, bir amacı olur.
İlk zamanlarda sürekli; hoş gelesin/hoş geldin bebek buluşmaları yapmamız gibi.
Son zamanlarda, grubumuz, bebek konusuna biraz ara verdiği için :) buluşmalarımızın temaları çeşitlenmişti. İftar daveti, yeni yıl partisi, hayırlı olsun ziyaretleri gibi…
Ama 2011 öyle bereketli başladı ki, sormayın gitsin. Bu yıl tüm buluşmalarımız, bebek temalı olacak şimdiden belli :)

Yılın ilk organizasyonunu; geçtiğimiz hafta sonu; Esra’cığımda gerçekleştirdik. Esra şekerim, kısmetse Mart ayı başlarında kucağına prensesini alacak hayırlısı ile. Şirin mi şirin, tombik mi tombik bir hamiş şu anda.
Ama o haliyle bize, deyim yerinde ise parmak ısırtacak bir ev sahipliği yaptı. Tüm gün yüzünden eksik olmayan gülümsemesi ile pıtır pıtır hizmet etti, durdu. Hatta bir ara onun hamile olduğunu unutup, sofrada sürekli çay istediğimi eve gelince fark ettim ve büyük vicdan azabı çektim inanın :(
Esra’nın şahane ev sahipliğinde, getirilen birbirinden güzel lezzetler ile müthiş bir kahvaltı yaptık o gün.
Her zamanki gibi önce gözlerimiz sonrada midelerimiz bayram etti. “Erken buluşalım, anneyi yormadan erkenden kalkalım” niyeti ile sabah kahvaltısı olarak düşündüğümüz gün, neredeyse akşama kadar devam etti. Ayrılırken, çocuklar gibi; “ya, ben daha kalkmak istemiyorum ama” diye mızıldandım sürekli :)

Soframız; Esra’nın hazırladığı, minik pembe dokunuşlar ile tam bir Baby Shower ruhu içindeydi.
Benim hazırladığım; süslü kurabiyeler, kahveli, cevizli brownie ve biber kızartması,
Münevver abla’nın; müthiş reçelleri,
Adaş şekerimin; dumanı üstünde dereotlu poğaçaları, acılı ezme ve ayva reçeli,
Nesli’ciğimin; brioche ekmeği ve uğur böceği kanapeleri,
Esra’nın pesto soslu, peynirli ve ezmeli simitleri, tiramisu’su,
Selen’in; dulce de leche reçeli ve patatesli ekmeği,
Pınar’cığımın; patlıcan salatası, soframızın bir şölen havasına bürünmesini sağladılar.

Grubun pastacıları aramızda olamayınca, Adaş şekerim süslü bir şeyler hazırlama görevini bana verdi. Bende puset şeklinde bebek kurabiyeleri ve kahveli, cevizli, çikolatalı brownie hazırladım.
Şeker hamurlu pasta ve özellikle figür konusunda kendimi çok acemi bulduğum için :) işin kolayına kaçıp, krema ile süsledim. Fenada olmadılar sanki, ne dersiniz? :)

Pınar, Selen ve Adaş her zamanki gibi boş durmayıp, bol bol fotoğraf çektiler. Bende yine her zaman olduğu gibi :) hazıra kondum.
Günümüzün detaylarını merak ediyor ve bol fotoğraf görmek istiyorsanız;
Pınar’ın fotoğraf albümü için buraya, Selen’in fotoğraf albümü için buraya, Adaş’ın fotoğraf albümü için buraya tıklayabilirsiniz :)
İyi seyirler…

Asma Yaprağında Karamelize Soğanlı Sardalya

2011-01-28T11:14:00.006+02:00

BALIK SOFRASINA SOSYETİK BİR ARA SICAK :)
Bu blog yazma işi hakikaten çok enteresan bir konu.
“Hoppala bu da nasıl giriş” dediğinizi duyar gibiyim ama ne yapayım aklımdaki düşünceleri aktarmak için uygun bir giriş cümlesi gelmedi aklıma :)
Bloga tarif eklerken, daha doğrusu fotoğraf altı yazısını yazarken, zaman zaman yorum tahminleri de yapıyorum.
İşte; “bu yazı şöyle beğenilir” ya da “şu kısmından şöyle bir soru gelebilir” şeklinde.
Ama hiçbir zaman bu tahminlerimi tutturamıyorum.
Örneğin; yayınlayıp, yayınlamamakta bile kararsız kaldığım, çok basit bulduğum; Patates Topları sizden büyük övgü topluyor ya da “alt tarafı bir kek çırpmışsın Müge, yayınlama bence” deyip, sonra tarif yokluğundan yayınladığım Pudingli Kek neredeyse yüz yorum alabiliyor.
Tam tersi olarak; hem fotoğrafı ile beni benden alan, lezzeti çevremdekiler tarafından; “olağanüstü, ben böyle bir şey yemedim hayatımda” yorumları alan, sizden de; “denedim, şahane bir çorba oldu” yorumları gelmesine kesin gözüyle baktığım; Sebzeli Tavuk Suyuna Şehriyeli Çorba günlerdir öksüz çocuk gibi sayfada durabiliyor :)
Şaşkınım evet şaşkınım, sevgili okuyucularım, bunun nedeni de sizsiniz, beni hep şaşırtıyorsunuz :)
Giriş cümlesindeki kafa karışıklığını anladınız şimdi değil mi? :)

Gelelim tarifin detaylarına; bu konuda ilham kaynağım Sofra dergisinin deniz ürünleri eki oldu. Fotoğrafını gördüğümde; Balık Sofrası için şahane bir ara sıcak olur diye düşündüm ama tarifin detaylarını okuduğumda, alt dudağım hafifçe büküldü. :(
Tarifin orijinalinde; çiğ soğan ve çiğ sardalya asma yaprağına sarılıp, ızgarada kızartılıyordu.
Düşündüm; yaprak yağsız ızgarada kağıt gibi hemen pişince tadı nasıl olurdu? Yaprak hemen piştiği için balık ve soğanın pişme ihtimalide çok düşüktü, ısırınca çiğ soğan ve balık yemek hoş olur muydu? Bence olmazdı. Yani tarif bu haliyle aklıma yatmadı.
Bende Baklava Yufkasında Levrek tarifinden yola çıkarak, kendi tarifimi oluşturdum. Çiğ balık yerine konserve, çiğ soğan yerine karamelize ettiğim soğan, ızgara yerine soğanı kavurduğum tavayı kullandım :)
Sonuç; şahane! Tarifin orijinalini halamın balık sofrasında yemiş, hiç beğenmemiş olan annem bu haline bayıldı :) -araya ufak da bir görümce dedikodusu sıkıştırmış olduk, çaktırmayın- :)

Balık sofralarınız başta olmak üzere her sofraya yakışacağını düşündüğüm bu tarifi; misafirler gelmeden birkaç saat önce hazırlayıp, servis etmeden önce kızartabilirsiniz. “Birkaç gün bekler mi?” derseniz, yanıtı bilemiyorum, denemedim. Salamura yaprağı, yarım saat kadar sıcak suda bekletmek bana göre yeterli oldu. Siz çok çok yumuşak olsun derseniz, yarım saat kadar haşlayabilirsiniz.
Başka konserve balıklar ile örneğin ton balığı ile de yapabilirsiniz. Tamamen damak zevkinize kalmış.

Malzemeler

12-13 Adet (salamura) Asma Yaprağı
12-13 Adet (konserve) Sardalya
1 Adet (büyük) Kuru soğan
3-4 Dal Maydanoz
2-3 Yemek Kaşığı Zeytinyağ
Tuz, Karabiber

Yapılışı

Asma yapraklarını yarım saat kadar kaynar suda bekletin ve süzün.
Soğanı yarım ay şeklinde (piyazlık) ince ince doğrayın.
Bir teflon tavada; soğanları zeytinyağ ile orta ateşte sürekli karıştırarak rengi yer yer kahverengiye dönecek şekilde kavurun. Ateşi kapatıp, kıyılmış maydanoz ekleyin ve tuz, karabiber ile tatlandırın.
Asma yaprağının uç kısmına bir tane sardalya koyun. Üzerine soğanlı harçtan bir yemek kaşığı kadar koyun, yanlarından biraz içeri kıvırıp, sarın.
Soğanı kavurduğunuz tavayı (yıkamadan ve yağ eklemeden) tekrar ısıtın.
Hazırladığınız sarmaları, orta ateşte, önlü arkalı kızartın.
Sıcak servis edin.

Sebzeli Tavuk Suyuna Şehriyeli Çorba

2011-01-24T17:05:00.009+02:00

BİR TARİF, ÜÇ SEÇENEK…
Bu çorbayı yaparken, bir çok aşamasında tadına bakıp, şu cümleyi tekrarladım; “başka bir şeye gerek yok, böyle bile içilir” :)
Gerçektende öyle.

Tavuk ve sebzeler haşlandığında, çorba haline getirmeden bu şekilde; “sebzeli tavuk haşlama” olarak sunabilirsiniz. Kalorisiz, lezzetli ve doyurucu bir yemek oluyor.
Tavuğun geri kalanını, havuçları ve patatesleri kendine güzel bir öğün haline getirmiş olan Müge’nin önerisidir. :)
Terbiyeli çorbalar yerine daha saydam çorbalardan hoşlanıyorsanız, haşlama işleminden sonra sadece tel şehriye ve didiklenmiş tavuk eti ekleyerek çorbayı sonlandırabilirsiniz. Eşim bu şekilde sevdiği için, terbiyesini eklemeden, ben bir kase ayırıyorum mesela…
Eğer; “ben diğer iki seçeneği değil, zengin bir çorba istiyorum” derseniz; tarifin tamamını uygulayın derim :)

Tarif; sizinde artık aşina olduğunuz Ülkü şekerimden. Limonlu Tavuk yaptığımız hafta sonu, birlikte denediğimiz lezzetlerden biri idi. Aytaç ameliyat sonrası evde dinlenirken hep bu çorbadan içmiş ve kendi deyimi ile bu çorba sayesinde iyileşmiş :)
Hem tekrar denemek istediğim için, hem de anında tükendiği için o gün fotoğrafını çekememiştik. Eşimin yorumu ise; “eğer fotoğrafı çekildi, yayınlandı diye bir daha yapmayacaksan bu çorbadan, fotoğrafını çekmem ona göre” oldu :) Yani çok beğendi :)

İnanılmaz zengin ve güzel bir lezzete sahip olmasının yanında, çok besleyici ve çok şifalı olan bu çorbayı bende sizlere şiddetle öneririm efendim.

Malzemeler

1 Adet Tavuk Göğüs Eti
1,5 Lt. Su
4-5 Dal Kereviz Yaprağı
1 Diş Sarımsak
1 Adet (minik) Soğan
8-10 Adet Tane Karabiber
1 Adet (orta boy) Havuç
1 Adet (orta boy) Patates
3-4 Adet Defne Yaprağı
2 Çay Kaşığı (kuru) Kişniş
Tuz
1 Yemek Kaşığı (tepeleme) Tereyağ
4 Yemek Kaşığı (tepeleme) Tel Şehriye

Terbiyesi için;

4 Yemek Kaşığı (tepeleme) Yoğurt
1 Yemek Kaşığı (taze) Limon Suyu
1 Yemek Kaşığı (tepeleme) Un

Yapılışı

Derin bir tencereye; tavuk, kereviz yaprakları, ikiye bölünmüş soğan ve sarımsak, iri iri doğranmış havuç ve patates, su, tuz, defne yaprakları, kişniş ve tane karabiberleri koyun.
Orta ateşte, sebzeler yumuşayıp, tavuk pişinceye kadar kaynatın.
Tavuk suyunu, ince bir tel süzgeç ile süzerek sebzeleri ayırın. Tavuk etinin bir kısmını ince ince didikleyip tavuk suyuna ekleyin ve tavuk suyunu tekrar tencereye koyun.
Minik bir teflon tavada tereyağını eritin ve tel şehriyeleri hafifçe pembeleşinceye kadar kavurun.
Kavrulan şehriyeleri tavuk suyuna ekleyin. Orta ateşte 4-5 dk. –şehriyeler yumuşayıncaya kadar- pişirin.
Bir kasede; yoğurt, un ve limon suyunu iyice çırpın. Tavuk suyundan 4-5 kaşık ekleyerek, karışımın ılınmasını sağlayın.
Yoğurtlu karışımı tavuk suyuna ekleyin ve 4-5 dk. daha orta ateşte pişirin. Damak zevkinize göre tuz ekleyin.
Sıcak ve taze servis edin.

NOTLAR;

Haşlama suyundaki kereviz yaprakları yerine maydanoz kullanabilirsiniz. İlk yapışımızda da öyle yapmıştık. Ama kereviz yaprağının verdiği aroma çok başka.
“Eğer evde yok ise; kişniş eklemeyin, şart değil” demek istiyorum ama diyemiyorum :) Kişniş şahane bir tat katıyor tavuk suyuna.
Çorbanın ekşiliği bana göre tam kıvamında ama daha az ekşi olsun derseniz, limon suyunu eklemeyin, yoğurdun verdiği ekşilikte yeterli olacaktır.
Tavuk göğüs yerine, üzerinde biraz et olan tavuk but kemikleri yada 3-4 parça tavuk baget de kullanabilirsiniz hatta daha yağlı olduğu için biraz daha lezzetli olacaktır.

Zeytinyağlı Pırasa

2011-01-20T15:34:00.005+02:00

DÜDÜKLÜ TENCERE İLE ÇOK PRATİK…
Soğuk günlerde sıcacık bir çorba ister insanın canı, sıcak günlerde ise şöyle buz gibi bir limonata ya da dondurma. Kış günü yediğimiz dondurmada güzeldir elbet ama içimiz üşür, sıcak bir fincan çay gibi keyif vermez çoğu zaman.
İşte bu kuralı bozan nadir yiyeceklerden biri pırasa bence…
Hava ne kadar soğuk olursa olsun, pırasa buz gibi soğuk yenince keyif veriyor bana…
Yanında mutlaka taze ekmek ve siyah zeytin ile birlikte…

İtiraf ediyorum ben gerçek bir pırasa sever değilim. Kayıtsız şartsız her şekilde yerim diyeceğim bir sebze değil kendisi. Şartlarım var :)
Bir kere kesinlikle zeytinyağlı olacak, salçalı olmayacak, rengi bembeyaz olacak, bol pirinçli, bol havuçlu olacak, yeşil kısmı az, beyaz kısımları daha fazla olacak, yumuşacık olacak ağızda krema gibi eriyecek, bir gün dinlenmiş ve kıvamı buz gibi soğuk olacak, son olarak kesinlikle üzerine limon sıkarak yenecek.
Nasıl? AB kriterleri gibi değil mi? :)
Bu kriterlerin hepsini başarı ile kim bir araya getirir, benim bu şımarıklığımı bir tek kim sızlanmadan yerine getirir, sorusunun yanıtı ise; tabi ki annem :)

Hafta sonu; “hadi yeni bir şeyler deneyelim” diye mutfağa girdiğimizde, önce bir buzdolabına göz attı annem, sebzelikte, benim alıp, sonrada unuttuğum bir şeyler var mı diye. :)
Her zaman olduğu gibi buldu da :) Pırasalı kiş yapmak için aldığım ama günlerdir öylece duran pırasaları…
“Kiş, miş anlamam ben, yapalım mis gibi zeytinyağlı pırasa olsun bitsin” dedi. Blogda pırasa tarifi olmadığı için hemen kabul ettim tabi :) Tarif olsaydı illa başka bir şey yapalım diye tuttururdum :)

Zeytinyağlı Havuç tarifinde uzun uzun anlatmıştım; pırasanın üzerinden havuçları ve pirinçleri seçtiğimi, sırf bu yüzden annemin bana zeytinyağlı havuç pişirdiğini ama yemeğe lezzetini veren pırasa olduğu için yerini tutmadığını…
Bu nedenle bizim tarif; bol havuçlu ve pirinçli siz isterseniz daha az kullanabilirsiniz.

Annemin tarifinin bana göre en can alıcı noktası; düdüklü tencerede pişmesi. Sebzelerin doğranmasından, tencerenin kapağını açıncaya kadar süre toplasanız yarım saat bile değil, üstelik bu süre içinde sizin çalıştığınız kısım en fazla 10 dk. :)
Düdüklü tencerede yapmak istemezseniz, aynı yapılış aşamalarını izleyip, kısık ateşte pırasalar yumuşayıncaya kadar pişirmeniz gerekiyor. Birde su miktarını birazcık daha arttırmanız.
Sizinde pırasa ile ilgili kriterleriniz benimle aynı ise; tam da mevsimi iken, deneyin derim :)

Malzemeler

1 Kg. (ayıklanmış, doğranmış) Pırasa
2 Adet (orta boy) Havuç
3 Yemek Kaşığı (tepeleme) Pirinç
1 Tatlı Kaşığı (silme) Tuz
1 Yemek Kaşığı (tepeleme) Şeker
1 Çay Bardağı (100 ml.) Zeytinyağ
¾ Su Bardağı (1 bardaktan 1 parmak eksik) Su

Yapılışı

Pırasaların tepelerinden keserek, dış kabuklarını temizleyin. 2şer cm. kalınlığında doğrayın.
Havuçları da ince ince dilimleyin.
Tencereye sırasıyla; pırasaları, havuçları, yıkanmış süzülmüş pirinci, tuzu, şekeri, yağı ve suyu koyun.
Düdüklü tencerenizin derecesini ayarlayın ve orta ateşe koyun, buhar çıkışı olunca ateşi kısın ve 7 dk. pişirip, ateşi kapatın.
10-15 dk. sonra kapağını açın ve biraz ılınınca servis tabağına alın. (Ben Karaca düdüklü tencerede 2 numaralı konumda pişirdim)
En az bir gece buzdolabında dinlendirin ve soğuk servis edin.

Tahinli Cevizli Kurabiye

2011-01-18T10:32:00.003+02:00

KURABİYE DEĞİL BOMBA BU :)
Bir tarifi yazarken, aynı zamanda onu yiyor olmak, hakkında yazacağınız şeyleri de otomatikman etkiliyor. :)
Tıpkı benim şu anda bu satırları yazarken, bir fincan sütlü kahve ile bu kurabiyeyi yiyor, bitmesin diye minik minik ısırıyor olmam gibi. :)
Bu kurabiyenin tadı; inanın nefaset ötesi!
Tarifi; okuyucularımdan sevgili; Hülya KARA hanımefendiye ait.
Bir gün toplantısında ilk kez tadına bakıp, kendiside defalarca yaptıktan sonra; “bu tarif mutlaka Hünerli Bayanlar’da yer almalı” diye düşünmüş.
Ne iyi etmiş. Posta kutuma düşüp, ilk kez okuduğum andan itibaren, deneyeyim diye hafta sonunun gelmesini iple çektim. Malzemelerinden nasıl lezzetli olduğu beliydi çünkü.

Bu arada unutmadan belirteyim, sadece Hülya hanım’dan değil, pek çok okuyucumdan böyle nefis tarifler geliyor bana. Hepsini bilgisayarımda oluşturduğum klasörde saklıyorum ve inşallah hepsini deneyeceğim. Ama tatlı krizimin tuttuğu şu günlerde bu kurabiye hepsinin önüne geçti :)

Kurabiye; tahin nedeniyle oldukça kalorili ve de yoğun bir lezzete sahip. İçinde tereyağ ya da margarin olmayıp, sıvıyağ olması ise bir nebze vicdanımızı rahatlatıyor :)
Tarifte yaptığım tek değişiklik ise; pekmez ilavesi.
Orijinal ölçülerindeki şeker miktarı gözüme az görününce yarım bardak pekmez ekledim ve bence harika oldu.
Madem katı yağ yok, şekerde olmasın, hepten sağlıklı olsun derseniz, pudra şekeri yerine -bir su bardağından bir parmak eksik- pekmez ile de hazırlayabilirsiniz.
Orijinal tarifte dört su bardağı olan un miktarı bende üç su bardağı oldu mesela yani hamur toparlanınca un eklemeyi mutlaka bırakın. Biraz fazla gelirse, hamurun kum gibi dağılıp sizi üzmesi an meselesi.
Zaten diğer kurabiye hamurları gibi kolayca yuvarlanan bir hamur olmuyor. Bu nedenle ben rulo yapıp dilimledim, bu yöntem ile hem şekil vermesi çok kolay oldu, hem de şık…
Son uyarım ise pişirme süresi; kesinlikle 20 dakikadan fazla pişirmeyin. Ben; Hülya Hanım, 20 dakika dediği halde, pişmez korkusu ile ilk tepsiyi 25 dakika pişirdim, resmen kavruldu.
İkinci tepsi ise şahane oldu. Fırından çıktığında çok yumuşak ama biraz bekleyip, soğuyunca kıvam alıyor.

Kısacası denediğim, beğendiğim ve dün itibariyle on dokuz kişiye tattırdığım, hemen tarifi istenen bu kurabiyeyi sizlere de öneriyorum :)
Tarif için tekrar teşekkürler Hülya Hanımcım…

Malzemeler (ortalama 24 kurabiye için)

1 Su Bardağı Tahin (Koska kullandım)
1 Su Bardağı Pudra Şekeri
½ Su Bardağı Pekmez
1 Su Bardağı Sıvı Yağ (Fındık yağı kullandım)
1 Paket Kabartma Tozu
1 Su Bardağı (iri kırılmış) Ceviz
3 Su Bardağı Un

Yapılışı

Derin bir kasede; tahin, pekmez ve sıvı yağı çırpma teli ile iyice çırpın.
Pudra şekerini eleyerek ekleyin ve biraz daha çırpın.
2 Su bardağı un ve kabartma tozunu eleyip, ekleyin ve yoğurmaya başlayın. Bu aşamada cevizi de ekleyin.
Kalan unu azar azar ekleyin.
Elinize yapışmayacak kadar toparlandığında un eklemeyi ve yoğurmayı bırakın.
Hamuru uzun bir rulo yapın ve alüminyum folyo yada poşet ile sarın.
Buzdolabında 30 dk. kadar bekletin.
Hamuru 1 cm. kalınlığında dilimler halinde kesip, tepsiye 2 şer cm. boşluk bırakacak şekilde dizin.
Önceden ısınmış 180 derece fırında, 20 dk. pişirin.
Fırından çıkınca, tepside soğuyuncaya kadar bekletin.

Elma Tatlısı

2011-01-07T14:42:00.000+02:00

KUŞ GİBİ HAFİF BİR TATLI…
Aslında; “bu hafta hep basit tariflerden gittik, şöyle güzel bir tatlı tarifi ekleyeyim de, hafta sonu blogda o kalsın” diye düşünmüştüm. Ama tarifi yazmaya başladığımda gördüm ki; bu haftanın en basit tarifi bu tatlı olacak :) Yapımı son derece kolay ve zahmetsiz olan bu tatlı, bana göre hazır puding pişirmekle neredeyse aynı sürede hazırlanıyor.

Elma tatlısı; Sofra Dergisi için hazırladıklarımdan biriydi. Elma dosyası hazırladıktan hemen sonra sizlerle paylaşmayı planladığım bir tarifti ama önceliği dergiye verdim :)
Son bir aydır bizim evde oldukça sık pişen bir tatlı oldu. Genelliklede olumlu not aldı.
Bir tek babam beğenmedi, çok hafif buldu :) Kendisi; Şam İşi tarzında çok yoğun tatlılardan hoşlanır çünkü.
Babam hariç; genellikle duyduğum ise; “çok hafif, bir oturuşta dört beş tane yerim ben bundan” tarzı sözler oldu.

Tatlıyı; hafta içi misafirleriniz için bir gün önceden hazırlayıp, sunabilirsiniz. Aynı gün demiyorum, çünkü tadı bir gün buzdolabında bekleyince daha güzel oturuyor. Tadı; Ayva Tatlısı ile çok benzeşiyor, tek fark ayvanın o kekremsi tadı.
Elmanın tadı çok belirgin olmadığı için, içine bolca portakal ve limon kabuğu rendeledim. Hem böylelikle tarçının o baygın aroması da dengelenmiş oldu.
Elma olarak; kesinlikle iri golden elma kullanmanızı öneririm. Yeşil elma ile o kadar iyi olmuyor mesela :)

Süslemesinde daha fotojenik olması açısından portakal kabuğu rendesi kullandım ama şart değil. Serpmesiniz de olur. Aynı şekilde bütün ceviz yerine iri kırılmış ceviz ile servis edebilirsiniz, her lokmada ağza ceviz gelmesi daha iyi olur :)

Malzemeler

4 Adet (iri) Golden Elma
8 Yemek Kaşığı (silme) Şeker
1 Adet Limon Kabuğu Rendesi
1 Adet Portakal Kabuğu Rendesi
1 Su Bardağı (200 ml.) Su
3-4 Adet Çubuk Tarçın
Kaymak ve Ceviz (süslemek için)

Yapılışı

Elmaların kabuklarını soyup, ikiye bölün ve çekirdeklerini temizleyin.
Yayvan bir tencereye elmaları dizin.
Elmaların üzerine ince rendelenmiş portakal ve limon kabuklarını serpiştirin.
Şekeri de eşit olacak şekilde serpiştirin, üzerine tarçınları koyun ve suyu ekleyin.
Orta ateşte kaynayıncaya kadar, daha sonra kısık ateşte 13-15 dk. kadar pişirin.
Tencerenin içinde soğumaya bırakın. İyice soğuyunca buzdolabına kaldırıp, en az 3-4 saat dinlendirin.
Kaymak ve ceviz ile servis edin.

Mantarlı Üç Biberli Omlet

2011-01-06T12:59:00.005+02:00

BİR BASİT DAHA…
Hazır, yayınlayıp yayınlamamakta bile kararsız kaldığım; Patates Topları’nın rüzgarı yelkenleri şişirmişken, tam yol devam edelim derim :)
Çünkü araya zaman girerse, bu basit tarifte yayınlanmadan arşivin tozlu sayfalarında kaybolup gider :)

Kahvaltı Sofrası için; yaptığım bu omlet benim uzun zamandır favorim. Sadece kahvaltıda değil, kendime akşam yemeği olarak da sık sık yapıyorum.
Biberleri illa üç çeşit olmak zorunda değil, sadece yeşil biber ile de gayet lezzetli olur. Ben Sebzeli Bonfile Kulesi’nde kullanmak üzere yazın buzluğa bolca; jülyen doğranmış biber stoku yaptım.
Şimdilerde sadece bonfile kulesi için değil, tüm yemeklerde kaşık kaşık alıp kullanıyorum.
Mantar olarak konserve mantarda kullanabilirsiniz, o zaman ön pişirme yapmanıza gerek yok, direk biberler ile birlikte kavurabilirsiniz.
Biberleri ekledikten sonra mümkün olduğunca az pişiriyorum. Biberler biraz diri kalınca daha lezzetli oluyor, kabukları ayrılmadığı için görüntüsü de hoş oluyor.
Yumurtayı; “ekmek banabilme kıvamında” sevdiğim için :) biraz sulu bırakıyorum. Pizza gibi dilim dilim kesilen bir omlet yapmak isterseniz; bir yüzünü iyice pişirdikten sonra, bir tencere kapağı yardımı ile ters çevirip pişirebilirsiniz.

Malzemeler (4 kişilik)

½ Paket (200 gr.) Mantar
2 Yemek Kaşığı (ince-uzun doğranmış) Yeşil Biber
1 Yemek Kaşığı (ince-uzun doğranmış) Kırmızı Biber
1 Yemek Kaşığı (ince-uzun doğranmış) Sarı Biber
3 Yemek Kaşığı Sıvıyağ
3 Adet Yumurta (yumurtalar minik ise 4 de olabilir)
Tuz ve Karabiber

Yapılışı

Mantarları yıkayıp, kurulayın. İnce ince dilimleyin.
Orta boy bir tavaya; 1 yemek kaşığı sıvıyağ ve mantarları koyun. Orta ateşte, arada karıştırarak, mantarlar suyunu salıp, tekrar çekinceye kadar pişirin.
Mantarlar suyunu çekince, 2 yemek kaşığı sıvıyağ ve biberleri ekleyin. Sürekli karıştırarak, 2-3 dk. kavurun.
Bir kasede yumurtaları, tuz ve karabiber ile iyice çırpın.
Yumurtaları, mantarlı biberli karışımın üzerine yayın ve üzerinde çizikler yapa yapa pişirin.
Yumurtalar pişip, fazla katılaşmadan ateşten alın.
Hiç bekletmeden sıcak servis edin.

Kaşar Peynirli Patates Topları

2011-01-05T11:17:00.006+02:00

YAPIMI BASİT ama ÇOK HAVALI :)
İşte yine bloga yazsam mı, yazmasam mı? diye karar veremediğim bir tarif daha :)
Eminim birçoğunuz okuduğunda; “e haşlanmış patatesle peyniri karıştırmış, ne var yani” diyeceksiniz.
Haklısınız da :)
Ama inanın bazen bazı tarifler hayat kurtarabiliyor. Kahvaltıya dair ne varsa koyduğunuz ama karşısına geçip bakınca; “bir eksik var ama ne?” diye düşündüğünüz sofralarınız olmadı mı hiç :)
İşte böyle bir durumda, bu rengarenk toplar masanıza cıvıl cıvıl bir hava katıyor, benden söylemesi.

Aslında kahvaltı sofrası için; patatesleri haşlarken hatta tencerenin kapağını açıncaya kadarki niyetim; patates salatası yapmaktı. Birden bu topları yapmaya karar verdim.
Daha önceki denemelerde içine süt de eklemiştim. Lezzet olarak evet ama kıvamı toparlamak zor olduğu için önermiyorum. Top haline getirmek zor, getirseniz de ikram ederken kürdandan çıkıp tabakta kalıyor yani kısaca sütü boş verin :)
Kaşar peynirini bolca eklediğimiz için, zaten daha ağzınıza götürmeden mis gibi süt kokusu duyuyorsunuz.
Kaşar peyniri soğuyunca sertleştiği için, toplarınızın kıvamı da gayet güzel oluyor.

Ben hem pratik olması hem de hem de kolay toparlanması için sadece kaşar peyniri ile yaptım. Siz damak zevkinize göre, beyaz peynir, krem peynir ya da labne peyniri ile yapabilirsiniz. Hepsinden birazda koyabilirsiniz. Eminim harika olacaktır.
Aynı şekilde tereyağ eklemek de damak zevkinize kalmış ama bence çok yakışıyor.
Süslemesi ise hayal gücünüz ile sınırlı. Maydanoz ve tatlı pul biber en fotojenik olanı :)
İnce rendelenmiş havuç, dereotu ve hatta iri çekilmiş cevize bulayabilirsiniz.

Son önerim ise akşam yemekleri ya da beş çayları için;
topları sade olarak hazırlayıp, üzerine sarımsaklı yoğurt dökün ve kızgın kırmızı biberli yağ gezdirerek süsleyin. Çok şık ve doyurucu bir ikram oluyor.

Malzemeler

4 Adet (orta boy) Patates
1 Su Bardağı (rendelenmiş) Taze Kaşar Peyniri
1 Yemek Kaşığı Tereyağ
Tuz ve Karabiber
Maydanoz ve Pul Biber (süslemek için)

Yapılışı

Patatesleri haşlayıp, soyun ve küp küp doğrayın.
Patatesler soğumadan, tereyağ, tuz, karabiber ve kaşar peynirini ekleyin. Hepsi pürüzsüz bir kıvama gelinceye kadar iyice karıştırın. (ben bu aşamada çatalla ezmek yerine, eldiven takıp yoğurdum. Böylelikle pürüzsüz bir karışım oldu)
Karışımı oda sıcaklığında 10-15 dk. kadar bekletip ılınmasını sağlayın.
Karışımdan ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp, yuvarlayın.
İnce kıyılmış maydanoza, pul bibere -ya da ne arzu ederseniz ona- bulayın.
Fazla bekletmeden servis edin.

2010'un Son Kahvaltı Sofrası

2011-01-03T12:26:00.003+02:00

ÜLKÜ ve AYTAÇ İÇİN HAZIRLADIĞIM SOFRA...
Böyle giderse; blogda “Ülkü’nün Tarifleri” ve “Ülkü-Aytaç Sofraları” diye bir kategori açmam gerekecek. :)
Şöyle bir baktım da epey bir yazı olmuş, hem bizim evde hem onların evinde kurulan sofralar ile.
Ülkücüğümle, yılsonu yoğunlukları nedeniyle uzun zamandır görüşememiştik, bir anlamda hasret giderdik.
Özellikle Aytaç sayesinde, yine bol kahkahalı, kahvaltı ile başlayıp, akşam yemeği ile süren, keyifli, filmli, mısırlı bir gün oldu bizim için.
Sofrada –her zaman olduğu gibi- fazla bir çeşit yok :) Klasik kahvaltı.
Ama eşimin çektiği ve benim çok sevdiğim fotoğraflar olunca elimde, sizinle paylaşmadan duramam biliyorsunuz :)

Soframızdaki; mantarlı biberli omlet ve patates toplarının tariflerini ayrı yazılarda vereceğim.
Anlayacağınız bu yazı; bol fotoğraflı az cümleli bir yazı olacak :)

Peynir tabağını Malatya’dan sevgili Gülce Hanım’ın hediye olarak gönderdiği, gün kurusu kayısılar -daha doğrusu kalanları- ile süsledim. Yeri gelmişken Gülce hanım’a bir kez de buradan çok ama çok teşekkür etmek istiyorum.
Gönderdiği; lokumlar, cevizli sucuklar, cezeryeler, kısaca tüm ürünler şahaneydi!
Diyebilirim ki ben bugüne kadar –Mısır çarşısından da aldıklarım dahil- cevizli sucuk yememişim!
Koca koli neredeyse 24 saat içinde tükendi. :) Kendisine sürekli sipariş verebilmek için, iletişim bilgilerini istedim ama henüz göndermedi, buradan da çağrı yapmış olayım.
Bilgiler gelir gelmezde sizinle paylaşırım, eminim sizde sipariş verirsiniz kendisine.

Ülkü’cüğüm; getirdikleri pastane ürünlerini, bana yeni yıl hediyesi olarak getirdiği servis tabaklarına kendisi dizdi :) Tamamen bir; “kendin al, kendin süsle” durumu yani :)

Tarifini daha önce verdiğim; Baharatlı Tereyağ..

Münevver Ablacığımda tattığımdan beri; akşam yemeği ve kahvaltı dahil hiçbir soframdan eksik olmayan :) Çeşnili Zeytinyağ…

İşte bu fikri çok sevdim!
Fondü alışkanlığımız pek olmadığı için, uzun zamandır dolapta kutusunun içinde bekleyip duruyordu garibim. Bu fikirle kendisini aktif olarak mutfağa kattım :)
Çocukken, Pazar kahvaltılarında babamın en çok uyarı yaptığı konuydu bu; yağı donan sucuk konusu…
Çatalı, tavanın kenarına sertçe vurarak; “önce sucuk yiyin, yağı donuyor” der dururdu :)
Şimdi gülerek anlatıyorum ama o zaman gayet ciddiye aldığımız, hafiften korku ile sucuğu yediğimiz bir uyarı idi bizim için :)
Bu fikirle kahvaltı boyunca canımız ne zaman isterse o zaman bir dilim sucuk attık ağzımıza :)
Sizlere de öneririm efendim…

Sofrada kullanılan; yemek takımı; Karaca....
Sürahi, su bardakları, şekerlik, minik renkli mandallar ve tüm servis tabakları; Paşabahçe....
Çatal-kaşık takımı; Jumbo (2000 modeli)....
Kedili çatal bıçak aparatı; Bernardo...
Çay bardakları; Tantitoni, Koleksiyon Mobilya - Faruk Malhan "İstanbul" tasarımı....
Keten masa örtüsü; Çarşaf-iş (Şişli)...
Peçeteler ve runner; kayınvalidemin işleyip, çeyizime hediye etiği nadide parçalar.
Mini bakır tava; Kilis. (Esse'de de bulunuyor)
Minik kaseler; Ayşem'in, kayık şeklinde servis tabakları; Ülkü'nün hediyesi...

Fondü'de Sucuk

2011-01-02T12:49:00.003+02:00

İşte bu fikri çok sevdim!
Fondü alışkanlığımız pek olmadığı için, uzun zamandır dolapta kutusunun içinde bekleyip duruyordu garibim. Bu fikirle kendisini aktif olarak mutfağa kattım :)
Çocukken, Pazar kahvaltılarında babamın en çok uyarı yaptığı konuydu bu; yağı donan sucuk konusu…
Çatalı, tavanın kenarına sertçe vurarak; “önce sucuk yiyin, yağı donuyor” der dururdu :)
Şimdi gülerek anlatıyorum ama o zaman gayet ciddiye aldığımız, hafiften korku ile sucuğu yediğimiz bir uyarı idi bizim için :)
Bu fikirle kahvaltı boyunca canımız ne zaman isterse o zaman bir dilim sucuk attık ağzımıza :)
Sizlere de öneririm efendim…

Sorular üzerine küçük bir not; sucukları önce, bakır tavada ocakta -hiç yağ eklemeden- kızarttım. Sıcak kalması için, tavayı fondünün üzerine yerleştirdim. Mum alevinde sucukların pişmesi tahminimce çok uzun sürer :)

Limonlu Tavuk

2010-12-30T18:49:00.004+02:00

ASLINDA LİMON AROMALI, KÖRİLİ, BİBERİYELİ TAVUK :)
Aynen öyle! :)
Lokantalardaki uzun isimli yemeklerden buda, hani şu tüm malzemeleri adında geçen…
Hatta; “limon, köri, biberiye, yoğurt marineli tavuk” demek daha doğru olur. Çünkü pişirme kısmı basit, asıl anlatılması gereken; marine malzemeleri.

Hafta sonu Ülkü ve Aytaç bizdeydi. Uzun, güzel bir kahvaltı yaptık, detaylarını paylaşacağım en kısa zamanda.
Beyler ambargo koydu bu kez, mutfağa girmek yasak diye :)
Oysa bütün günün, mutfakta yeni denemeler ile geçmesi gibi haince planlarım vardı. :)
Ülkü’ye dedim ki; “madem bugün mutfakta çok zaman geçiremiyoruz, o zaman sen söyle ben yazayım, yeni yemekler, tarifler ver bana”
Malum, Sebzeli Bonfile Kulesi medyada pek yer aldı. Onun ayarında yeni tarifler eklemek lazım :)
Ülkü tam bir fikir fabrikası. Hani “bir dokun bin ah işit” derler ya, Ülkü için; “bir dokun bin fikir işit” diyorum ben :)
Yazdıklarımın haricinde birde mutfağa girip, hızlıca akşam yemeği için hazırladıklarımız var.
Limon aromalı tavuk bunlardan biri.

Yoğurt ve salça ile tavuk marine etmeyi eşimden öğrenmiştim yıllar önce, zaman zamanda yaparım.
Ülkü’nün tarifi biraz daha zenginleştirilmiş hali. Limon kabuğu rendesini pek severim, hemen her şeye eklerim zaten, köri ve biberiyede gayet güzel yakıştı.
Biberiyeyi mümkün olduğunca az kullanmanızı öneririm, çünkü limon aromasını bastırıyor, hatta evde yoksa hiç kullanmayabilirsiniz.
Hafta içi işten gelince bile hazırlayabileceğiniz pratik bir tarif ama aynı zamanda misafir ağırlayabileceğiniz kadar havalı :)
Yılbaşı akşamı içinde çok güzel bir seçenek.
Naçizane fikrim; bir türlü pişmek bilmeyen, pişse de çok lezzetli olmayan, hele ertesi güne kalırsa deyim yerinde ise elinizde patlayan :) hindi yerine bu tarifi kullanmanız.

Malzemeler

8 Parça (kemiksiz-derisiz) Tavuk Pirzola
3 Yemek Kaşığı (tepeleme) Yoğurt
1 Yemek Kaşığı (tepeleme) Biber Salçası
1 Diş (ezilmiş) Sarımsak
1 Adet Limon Kabuğu Rendesi
1 Çay Kaşığı (tepeleme) Köri
1 Çay Kaşığı Kuru Biberiye
½ Çay Kaşığı Karabiber
2 Yemek Kaşığı Zeytinyağ
Tuz

Yapılışı

Tavuk dışındaki tüm malzemeleri çırpma teli ile çırparak pürüzsüz hale getirin.
Tavukları bu karışıma bulayın. Kapaklı bir kapta, buzdolabında 30 dk. kadar bekletin.
Tavukları tepsiye dizin ve 200 derecede önceden ısıtılmış fırında yaklaşık 45 dk. pişirin.

YILBAŞI AKŞAMI ÖNERİSİ;

Büyükçe bir tavuğu haşlayın. (10-15 dk. yeterli, birazda fırında pişecek.)
Süzgeçte biraz bekleterek suyunu süzün.
Kestaneli iç pilav hazırlayıp, soğutun.
Soğuyan tavuğun içine pilavı doldurun.
Yoğurtlu marine harcını tavuğun her yerine sürün.
200 derecede önceden ısıtılmış fırında, nar gibi kızarıncaya kadar pişirin.

Bu yazı aracılığıyla; hepinizin yeni yılını en içten duygularım ile kutlarım.
2011; inşallah hepimiz için, tüm hayal ettiklerimizin gerçek olduğu, huzurlu, sağlıklı, bereketli, sevdiklerimiz ile birlikte geçireceğimiz bir yıl olur.
Hepinizi sevgiyle kucaklıyorum…
Mutlu yıllar…

Pazılı Mercimek Çorbası (Ekşili Malhıta)

2010-12-29T14:01:00.001+02:00

NAMI-I DİĞER MAHLUTA ÇORBASI…
Blogumda yer alan; Yöresel Lezzetler kategorisi ağırlıklı olarak Kilis mutfağından oluşuyor biliyorsunuz.
Bu çorbada aslında 2007 yılında arşivime eklediğim tariflerden. Arşivin tozlu sayfalarında kalmasına gönlüm razı olmadığı için allayıp, pullayıp sizlere tekrar sunmaya karar verdim :)
Sofra dergisi için hazırlayacağım yemekler içinde, en çok tatlı ve çorbada kararsız kalmıştım. Hem değişik bir şeyler yapmak istiyordum, hem de lezzetli. Brokoli, kereviz ya da soğan çorbası gibi yeni deneyeceğim fikirler uçuştu aklımda önce.
Sonra klasik yanım ağır bastı :) bilinen bir lezzete ufak dokunuşlar yapan bir şey olsun istedim ve kuzen Hülya’nın, başka bir konuda sohbet ederken, kendi bile farkında olmadan kurduğu bir cümlede Ekşili Malhıta’yı yakaladım :)

Minik bir not; internette ufak bir araştırma yapınca, çorbanın genellikle mahluta çorbası olarak geçtiğini gördüm ama Antep’te ve Kilis’te kırmızı mercimeğe; malhıta dendiği için bizim için bu çorba; Ekşili Malhıta :)

Ekşili Malhıta adı, içinde bir limon olmasından geliyor sanırım ama bence bir eksik var bu isimde. İçinde geçen malzemelerin ağırlıklı ismi çorbaya verilecekse, bu çorbanın adı sarımsaklı malhıta olmalıydı :)
Çünkü içinde tam sekiz sarımsak var!
Ancak çorbayı yapınca sizde göreceksiniz ki, ne limonun baskın bir ekşiliği var ne de yoğun bir sarımsak kokusu.
Mercimeğin, pazının, limonun, sarımsağın kısacası içindeki her şeyin tadı oldukça dengeli. Hepsini ayrı ayrı hissediyorsunuz.

Ekşili Malhıta; soğukların iyice bastırdığı, sofralarda mutlaka çorbanın arandığı şu günlerde, mutlaka denemeniz gereken bir lezzet. İçindekilerin ise hepimize ne kadar faydalı şeyler olduğunu burada anlatmama gerek bile yok.
Tahmininizin aksine; “bu çorba yılbaşı sofralarınız içinde harika bir seçenek” cümlesini kurmayacağım :)
Çünkü çorba başlı başına bir öğün olacak kadar zengin ve doyurucu. Sonra sofradaki diğer mezeleri, zeytinyağlıları yemeye yeriniz kalmayabilir, uyarmadı demeyin :)

Malzemeler

1,5 Su Bardağı Kırmızı Mercimek
1 Demet Pazı
1 Adet Limon'un Suyu (½ Su Bardağı)
8 Diş Sarımsak
2 Çay Bardağı Sıvı Yağ
7 Su Bardağı (1,5 Lt.) Su
1,5 Tatlı Kaşığı Toz Kırmızı Biber
1 Çay Kaşığı Kuru Nane
Tuz

Yapılışı

Mercimeği akan suyun altında iyice yıkayıp süzün. Pazıları yıkayın ve saplarını minik minik yapraklarını iri iri doğrayın.
Düdüklü tencereye; mercimek, pazı, su, 1 tatlı kaşığı toz kırmızı biber ve tuz koyun. Buhar çıkınca, ateşi kısarak, 8-9 dk. pişirin.
4 diş sarımsağı ezin ve limon suyu ile karıştırın.
Karışım pişince, kısık ateşe alın ve sarımsaklı limonu ekleyip, karıştırın.
Ayrı bir tavada sıvıyağı kızdırın ve diğer sarımsakları ezerek ekleyin. Sarımsaklar hafifçe pembeleşinceye kadar pişirin.
Sarımsaklı kızgın yağı çorbaya ekleyin ve karıştırın. 1-2 dk. pişirin.
Nane ve yarım tatlı kaşığı daha toz biber ekleyin ve ateşi kapatın.
Sıcak ve taze servis yapın.

NOTLAR;

Siz sormadan ben söyleyeyim; çorbayı robottan geçirmiyoruz :)
Çorbayı hemen servis etmeyecekseniz, birkaç saat sonra ya da ertesi gün kıvamı koyulaşacaktır. Damak zevkinize göre kaynar su ekleyerek kıvamını açabilirsiniz.
Sıvıyağ oranı gözünüze çok görünebilir ama eksiltmeyin, mercimek yağı çok sever.
Çorbayı; sıvı yağ yerine zeytinyağı ile yapabilirsiniz.

Hünerli Bayanlar Sofra Dergisinde

2010-12-27T14:08:00.003+02:00

SOFRA DERGİSİ için DAVET SOFRASI HAZIRLADIM…
Sihirli bir değnek aradığım günlerde; “sık yazı ekleyemiyorum, çünkü bir projeye hazırlanıyorum, pek yakında bombamı patlatacağım” tarzından havalı bir cümlem yok. Bir iki ufak sürpriz var sadece” demiştim ya.
İşte bunlardan biride Sofra Dergisi idi…
Sofra dergisinin düzenlediği kahvaltı davetinde ve Güral Porselenin yılbaşı davetinde Sofra yöneticileri ile tanışma ve sohbet etme şansım olmuş, bu sohbetlerde dergi için bir şeyler hazırlama konusunda konuşmuştuk.
Aralık ayında sevgili Selma Şen’den aldığım bir telefon ile bir anlamda bir hayalim daha gerçekleşti diyebilirim.
Selma Hanım; uzun yıllardır evimden eksik etmediğim, sayfalarını her zaman büyük bir hayranlık ile çevirdiğim Sofra dergisine konuk olmamı istiyordu.
Büyük bir memnuniyet ile “tabi ki” dedim.
Heyecanla da hazırlandım, sanki dergi için değil de, evime ilk kez gelecek çok özel misafirlerim için hazırlanıyor gibi…
Kendimi şu meşhur yemek yarışmasında gibi hissettim, kısa bir süre içinde hem yemekleri, hem soframı, hem de kendimi hazırlamam gerekiyordu. Bir kamera; o anlardaki telaşımı çekse oldukça ilginç bir program olabilirdi :)
Çekimler başladığında ise, bu telaşımın birazda yersiz olduğunu gördüm, çekimler o kadar uzun sürdü ki – yaklaşık sekiz saat- ben de o sırada pekala yemekleri hazırlayabilirmişim :)

Blogumdaki sofralarda sistem; “tüm yemeklerin hazır olup, misafirler içeride beklerken hızlıca birkaç kare alma” üzerine kurulu olduğu için, dergide de öyle olur sandım :)
Bu sayede eşimin kıymetini de çok iyi anladım, dergideki her kare için saatler harcandığını gözlerimle görünce, eşimin; “aman yemekler soğudu, hadi çabuk insanlar bekliyor” telaşı içinde gerçekten harikalar yarattığına karar verdim. Bugüne kadar ona böylesine yüklendiğim için ciddi vicdan azabı çektim diyebilirim :)

Oldukça yorucu geçen çekimlerin ardından, kaşığı ağzımıza götürecek enerjimiz bile kalmadığı halde :) yemeklerin tadına bakmayı ihmal etmedik.
Ekipten tüm yemekler için, övgü dolu sözler duymak bütün yorgunluğumu unutturdu.
Selma hanım ile bahar aylarında; “Teras’ta Beş Çayı” teması hazırlamak için sözleştik bile :)
Evet; şimdi sizleri birbirinden güzel tarifler ve dosyalar ile raflarda yerini alan “Sofra Ocak 2011” sayısını almaya davet ediyorum. Keyifli okumalar efendim.

Menüyü Selma hanım ile birlikte ve ağırlıklı olarak blogumdan oluşturduk. Birkaç yeni tarif var, onları da en kısa zamanda sizlerle paylaşacağım.
Yılbaşı akşamı için sizlere bir sofra hazırlayamadım ama bu sofra sizlere yeni yıl sofrası için güzel fikirler verebilir diye düşünüyorum.

Soframızda;

Pazılı Mercimek Çorbası
Sebzeli Bonfile Kulesi
Kaşar Peyniri Mantolu, Mantarlı Dereotlu Pilav
Bruschetta
Zeytinyağlı Yaprak Sarma
Narlı Yeşil Salata
Baklava Yufkası ile Karaköy Böreği
Elma Tatlısı
Patatesli Ekmek
İçecek olarak; alkolsüz Sangira ve Şalgam suyu

Yayla Çorbası

2010-12-22T15:54:00.005+02:00

BESLEYİCİ, LEZZETLİ, ŞİFALI...

Karnıyarık, İmam Bayıldı, Mantı vs. gibi bilinen, klasikleşmiş tüm yemeklerin arşivinde olmasını isteyen bir blog yazarı için; yayla çorbası gerçekten eksiklerden biriydi.
Diyebilirim ki, üzerimden koca bir yük daha kalktı :)
Yayla çorbası tüm çorbalar içinde en çok sevdiğimdir. Bugüne kadar bazı denemelerim oldu ama anneminkinin lezzetini yakalayamadım bir türlü.
Hazır çorbaların tadını sevmememe rağmen; yayla çorbasının hazırını da sıklıkla alırım, daha doğrusu alırdım diyelim, artık almayacağım :)
Çünkü hafta sonu annemle birlikte pişirdik.
Daha çok o pişirdi, ben dikkatle izleyip, her noktayı not aldım, blogdaki pek çok tarifte olduğu gibi.

Kitaplardaki tariflerin çoğunda; tamamı tavuk suyu ile yapılıyor, annemin tarifinde ise tavuk suyu ve su birlikte kullanılıyor. Bana göre bu şekli ideal, çok ağır ve yağlı değil ama tavuk suyunun lezzeti de hissediliyor.
Pirinç oranı da bana göre tam ama siz kendi damak tadınıza göre eksiltme, arttırma yapabilirsiniz.
Üzerine kırmızı biberli kızgın yağ gezdirmek de hoş olabilir ama ben sevmiyorum hatta daha fotojenik olacağını bildiğim halde :) süslemesi için bile kullanmadım. Bu kısımda yine size kalmış. Çorbayı pişirir pişirmez servis edecekseniz, kıvamı gayet uygun. Birkaç saat ya da bir gün önceden pişirecekseniz, kaynar su ya da tavuk suyu ile kıvamını biraz açmanız gerekebilir.
Yoğurt olarak; ne yazık ki markette satılan ve içindeki koruyucu maddeler nedeniyle, aylar geçse bile bozulmayan! bildiğimiz yoğurtlardan kullandım, yinede ekşiliği gayet kıvamında idi.
Evde yoğurt yapıyorsanız ya da ev yapımı yoğurt bulabilirseniz, hele de bu yoğurt biraz ekşimiş ise yaptığınız çorba tadından yenmez diye düşünüyorum :)
Bu çorbayı; tavuk suyu yerine et suyu kullanıp, içine haşlanan etleri ve nohut ekleyerek; Lebeniye ve hatta minik köfteler ekleyerek Antep Yuvarlaması haline getirebilirsiniz.
Benim işime gelen kısım yayla çorbası yapmak, diğerlerini hamarat hanımlara bırakıyorum :)

Malzemeler (8-10 kişilik)

4 Su Bardağı (800 ml.) Tavuk Suyu
3 Su Bardağı (600 ml.) Su
1 Su Bardağı Yoğurt
3 Yemek Kaşığı (tepeleme) Pirinç
1 Yemek Kaşığı (tepeleme) Tereyağ
2 Yemek Kaşığı (tepeleme) Un
1 Tatlı Kaşığı (tepeleme) Kuru Nane
Tuz

Yapılışı

Bir tencereye su, tavuk suyu, tuz ve yıkayıp süzdüğünüz pirinçleri koyun. Kısık ateşte, pirinçler yumuşayıncaya kadar, yaklaşık 15 dk. kaynatın.
Küçük bir teflon tavaya tereyağını koyun ve orta ateşte yakmadan eritin. Unu ekleyin ve karıştırarak un pembeleşene kadar kavurup ateşi kapatın.
Pirinçli sudan 3-4 yemek kaşığı kadar alıp, tereyağlı unu bulamaç haline getirin.
Pirinçler yumuşayınca unlu karışımı ekleyin ve çırpma teli ile karıştırın.
Bir kasede yoğurdu çırpın ve yine çorbadan 3-4 kaşık alarak yoğurda ekleyin ve çırpın. (bu şekilde yoğurdun sıcaklığını arttırıp, çorbaya eklediğimizde kesilmemesini sağlıyoruz)
Yoğurdu da çorbaya ekleyip, çırpma teli ile karıştırın.
Kısık ateşte arada sırada karıştırarak 5 dk. pişirin.
Naneyi ekleyin. Bir kez karıştırıp, ateşi kapatın.
Mümkün olduğu kadar taze ve sıcak servis edin.

Ispanaklı Rulo Krep

2010-12-20T16:15:00.004+02:00

DAVET SOFRALARI İÇİN NEFİS BİR ARA SICAK…
Bu yemeğe isim bulmaya çalışırken ve tarifi bloga yazarken harcadığım zaman; yemeği yaptığım süreden kat kat daha fazla!
Beşamel soslu ıspanaklı krep, krep rulosunda ıspanak, vs vs. diye düşünüp dururken, yemek dergilerinde ve kitaplarda yemeklere verilen; buzlu rüya, serin esinti gibi isimleri bir kez daha takdir ettim :)
Neyse; önce isim konusunu hallettik. Sonrada yazı kısmını :)
Oldu mu oldu ama epey de yordu :)

Hafta sonu anneme dedim ki; “lütfen beni sars ve kendime getir, mutfağa girelim ve mümkünse saatlerce kalalım orada” :)
Garibim; “tamam” dedi. Ani gelen bir telefon ile araya bir bebek kurabiyeleri buketi sıkışsa da iki üç tarif denedik beraber. En önemlisi benim mutfak aşkım yeniden depreşti, bu hafta tek başıma da samimi olacağım kendisi ile :)

Ispanaklı krep; Güral Porselen’in Antre G House’da düzenlediği yılbaşı yemeğindeki lezzetlerden biri idi. Önce görüntüsü daha sonra tadı ile beni kalbimden vurdu.
Tadını o kadar beğendim ki bitmesin diye minik minik yedim :)
Yerken bir yandan içindekileri çözmeye çalıştım, mutlaka evde de denemek istediğim için.
Ispanak ve ceviz tamamdı da, ıspanağı sarıp sarmalayan, ısırdığınızda yumuşacık, ağızda eriyen bir karışım olmasını sağlayan ne idi?
Aklıma iki ihtimal geldi; krema ya da beşamel sos.
Kremadan bir süre düşündükten sonra vazgeçtim, hem çok yağlı olacağı, hem de sıvı olduğu için ıspanağı bu şekilde; “tutmayacağını” düşündüğüm için.
Hafta sonu beşamel sosu ile uyguladım ve ilk lokmayı bitirdiğimde ağzımdan çıkan ilk kelime; “Bingo!” oldu :) İlk denemede bire bir aynısını yakalamıştım.
Önce kendim sonra sizler adına çok mutlu oldum, çünkü yılbaşı sofrası için bundan daha güzel bir ara sıcak ikramı olamaz diye düşünüyorum.
Önümüzdeki birkaç hafta; “bıkana kadar yapılan yemekler” listemde bu kreplerin olacağına da kesin gözüyle bakıyorum :)

Malzemeler (6 Adet için)

Ispanaklı karışım;

500 gr. (ayıklanmış, yıkanmış) Ispanak
1 Adet (orta boy) Kuru Soğan
2 Yemek Kaşığı Sıvı Yağ
Tuz, Karabiber

Beşamel sos;

1 Yemek Kaşığı (40 gr.) Tereyağ
2 Yemek Kaşığı (tepeleme) Un
1 Su Bardağı (200 ml.) Süt

Krep;

1,5 Su Bardağı (300 ml.) Süt
1 Su Bardağı (125 gr.) Un
2 Adet Yumurta
½ Çay Kaşığı Tuz

Domates sos;

1 Su Bardağı (rendelenmiş) Domates
1 Diş Sarımsak
1 Yemek Kaşığı Zeytinyağ
1 Çay Kaşığı Şeker
½ Çay Kaşığı Tuz

12 Adet (yarım) Ceviz

Yapılışı

Krep;

Krep malzemelerini derin bir kasede çırpma teli yada mikser ile iyice çırpın.
Krep tavasını sıvıyağ ile çok hafif yağlayın. (ben silikon fırça ile yağlıyorum)
Tavayı orta ateşte kızdırın.
Krep harcından 1 kepçe kadar alıp, tavaya incecik olacak şekilde yayın.
Krep pişip, tavadan ayrılacak noktaya geldiğinde tersini çevirip, diğer yüzünü de pişirin.
Her krepten önce fırça ile tavayı hafifçe yağlayın. (yağlamasınız da tavadan ayrılıyor ama lezzetli olması açısından ben yağlamayı tercih ediyorum, seçim sizin)

Ispanaklı karışım;

Teflon tencereye; minik minik (yemeklik) doğradığınız soğanları ve sıvıyağı koyun.
Orta ateşte, arada karıştırarak 3-4 dk. kavurun.
Saplarını minik, yapraklarını irice doğradığınız ıspanakları ve damak tadınıza göre tuz, karabiber ekleyin.
Arada karıştırarak, 7-8 dk. sapları yumuşayıncaya kadar kavurun.

Beşamel sos;

Derin bir teflon tavaya tereyağını koyun ve yakmadan kızdırın.
Unu ekleyin ve hızlıca karıştırarak, karışım hafif pembeleşinceye kadar kavurun.
Sütü azar azar ekleyin, karışım toparlanınca bir iki kez iyice karıştırın ve ateşi kapatın.

Domates sos;

Sos malzemelerinin hepsini küçük bir tencereye koyun, kaynadıktan sonra, kısık ateşte 10-15 dk. kadar pişirin.

****

Beşamel sosu ve ıspanakları karıştırın, orta ateşte 1-2 dk. birbirlerine iyice karışıncaya kadar, karıştırarak kavurun.
Her krebin üzerine, üç yemek kaşığı kadar ıspanaklı harç koyun ve yayın.
Harcın üzerine; iri iri kırdığınız ve teflon tavada biraz kavurduğunuz cevizleri serpin.
Yanlardan bir cm. kadar içeri kıvırıp, rulo yapın.
Domates sosu ile birlikte servis edin.

NOTLAR ve ÖNERİLER;

Ispanaklı harcı; illa krep ile servis etmeniz şart değil. Et yada tavuğun yanında, garnitür olarak servis edebilirsiniz.
Krepleri de, ıspanaklı harcı da birkaç saat önce hazırlayıp, servis etmeden önce rulo yaparak mikrodalga fırında ya da çok kısık ateşte teflon tavada ısıtabilirsiniz.
Cevizleri ıspanaklı harca karıştırmak yerine üstüne serpmek; hem kavrulan cevizlerin yumuşamasını önlüyor hem de her rulonun içine eşit ve bol miktarda ceviz gelmesini sağlıyor.
Beşamel sosu hazırladığınızda; profiterol hamuru gibi sert bir hale geliyor, bu aşamada panik olup karışımı sütle inceltmeye kalkmayın. Ispanağın içine ekleyip, karıştırınca karışımın ideal kıvamda olduğunu göreceksiniz.
Domates sos; olmazsa olmazı değil ama mükemmel bir eşlikçi.
Tarifi; beşamel sos hazırlamak yerine krema ile de yapabilirsiniz, tahminimce biraz daha yumuşak olacaktır ama yine çok lezzetli olacağına eminim.
Ispanak yerine de pazıda kullanabilirsiniz.
Patlıcan Beğendili Tart, tarifindeki patlıcanlı harç yerine; ıspanaklı harcı kullanarak tart da yapabilirsiniz.

Neslihan'ın Muhteşem Yılbaşı Sofrası

2010-12-16T14:10:00.002+02:00

YILBAŞI DEKORASYONU ve SÜPER FİKİRLER Mİ DEDİNİZ?
İŞTE BUDUR!!!
Madem benim üzerimdeki tembellik had safhada...
Madem ben sizlere beklediğiniz, o güzel fikirler verecek yılbaşı sofrasını bir türlü kuramıyorum.
O zaman dışarıdan şöyle kuvvetli bir destek almam gerekir, öyle değil mi?
İşte bu destek Neslihan’cığımdan geldi, hem de tam zamanında, hem de ne destek!

Son üç yıldır devam eden, son bir yıldır ise düzenli aralıklar ile toplandığımız bir “altın kızlar” grubumuz var malumunuz. Her buluşmamızın da bir teması var.
Bebek partisi, yeni evin ya da yeni atölyen hayırlı olsun gibi…
Bende ki; tüm gün kaloriferin yandığı ! teras partisi gibi :)
Aralık ayı buluşmamıza Neslihan ev sahipliği yapmak istedi, yaptı da…
Ama ne ev sahipliği!!
Kapıdan içeri girdiğimiz andan itibaren, soluklarımızı kesen; fal taşı gibi açılan gözlerimizi ve ağzımızı gün boyu bir daha hiç kapanmayacak şekilde bırakan bir dekorasyon ile…
Evdeki ve sofradaki her detaya, açık büfedeki her detaya, süslemelere, isim kartlarına, çekiliş kurabiyelerine, tüm gün bitmek bilmeden süren sürprizlere, her şeye ama her şeye ayrı ayrı hayran olduk, dilimiz tutuldu.

Dilek’çiğim yazısında kurduğu cümlede ne kadarda doğru söylemiş; “Ben yazarken bir şeyleri atlamış, unutmuş olabilirim ama Neslihan en ufak bir detayı bile unutmamıştı”…
Gerçekten de öyle…

Her buluşmamızda olduğu gibi; öncesinde uzun uzun yiyecekleri planladık. Her zamanki gibi dengeli, uyumlu şahane bir menü oluştu ve Neslihan’cığımın hazırladığı muhteşem dekorasyon içinde bir bir yerlerini aldılar.

Kızların çoğu; o günü çektikleri harika fotoğraflar eşliğinde, bloglarında anlatmış. Ben açıkçası onların sözü üzerine söyleyecek çok fazla şey bulamadım. Bu günlerde bende var olan cümle kurma tıkanıklığı da cabası :(
Bu yüzden sizleri, aşağıda verdiğim linkler ile arkadaşlarımın bloglarına yönlendiriyorum.
Fotoğraflara bakarken ve yazıları okurken, o gün bizim yaşadığımız müthiş hayranlık duygusunu eminim sizlerde yaşayacaksınız…

Kim, ne yapmış ve ne yazmış? :)

Neslihan; Yılbaşı Salatası
Yaso; Kütük Pasta
Adaş; Baharatlı Peynir Topları
Ayşem; Çikolatalı Bişiy
Ben; Baklava Yufkası ile Karaköy Böreği
Esra; Yoğurtlu Havuç Salatası
Dilek; Elmalı Muffin
Fadime; Zeytinyağlı Yaprak Sarma
Münevver Abla; Kestaneli ve Kahveli Makaron
Pınar; Peynirli Poğaça
Selen; Yılbaşı Buluşmamız

Eminim bu yılbaşı sofrası ve süslemeler; sizlere kendi hazırlayacağınız yılbaşı sofrası için harika fikirler verecek.
Neslihan’cım, sevgili prenses; her şey için; emeğine, zevkine yani ellerine sağlık…
O gün; bize kendimizi çok özel ve çok değerli hissettirdin.
Her şey için sonsuz teşekkürler canım…

& Yazıda kullandığım; fotoğrafları çeken, kolajlayan ve Flickr albümünden alıp, hazıra konmama izin veren; Adaş Şekerim’e sonsuz teşekkürler...

*.Hünerli Bayanlar.*

Merak edenler için kısa! bir mektup yazdım :)

2011'in Son Kahvaltı Sofrası :)

Eşimin Doğum Günü - 2011

Sodalı Açma

Gizem'in Kahvaltı Sofrası

İyi Bayramlar...

Bize Gerekli Olan...

Çok Üzgünüm...

Kıbrıs Yolcusu Kalmasın :)

Ülkü ve Aytaç ile Kahvaltı Keyfi

Ülkü ve Aytaç ile Hafta Sonu Keyfi

Fındıklı Kurabiye

Ispanaklı Kol Böreği

Çay Daveti Sofrası

Bu Aralar Ben :)

Minik Bir Erdek Rehberi

Dönüş...

İftar Sofrası - 2011 (2)

Ton Balıklı Meze

İftar Sofrası - 2011 (1)

2011'den Bir İftar Sofrası

Pide Kanapeler ve Mini Kırmızı Biber Sarması

Yoğurtlu Salata Topları

Tek Porsiyonluk Mini Salata

Kişiye Özel Mini İftariyelik

"Yağmur'u Beklerken" Partisi

Ceviz Tabanlı Çikolata Kremalı Pasta

Cevizli Krokan

Cevizli Çikolata Kaplı Truf

Cevizli Keşkül

Ceviz

Bakla Çorbası

Zeytinyağlı Bakla

Tahinli Rulo Çörek

Köfteli İslim Kebabı

Tavuklu Mantar Dolması

Çiğ Börek

Nohutlu Pilav

Doğum Günüm 2011 :)

Necla Abla'nın Çay Sofrası

Kimyonlu Mercimek Çorbası

Sade ve Kakaolu Krem Şantili Kurabiye

Selva Makarna ile Tavuklu Yassı Makarna

Kurabiye Kursu Görüntüleri - 06.04.2011

Kurabiye Kursu Görüntüleri - 26.03.2011

Kurabiye Kursu Görüntüleri - 19.03.2011

Kurabiye Kursu Görüntüleri - 12.03.2011

Kurabiye Kursu Heyecanı ! :)

TRT1 / Gülben Programı Videosu

Bu Aralar Ben...

Esra'nın Hoşgelesin Bebek Partisi

Asma Yaprağında Karamelize Soğanlı Sardalya

Sebzeli Tavuk Suyuna Şehriyeli Çorba

Zeytinyağlı Pırasa

Tahinli Cevizli Kurabiye

Elma Tatlısı

Mantarlı Üç Biberli Omlet

Kaşar Peynirli Patates Topları

2010'un Son Kahvaltı Sofrası

Fondü'de Sucuk

Limonlu Tavuk

Pazılı Mercimek Çorbası (Ekşili Malhıta)

Hünerli Bayanlar Sofra Dergisinde

Yayla Çorbası

Ispanaklı Rulo Krep

Neslihan'ın Muhteşem Yılbaşı Sofrası

.Hünerli Bayanlar.